Trouble - Live in Stockholm (2022)
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Uitgebracht in eigen beheer
-
R.I.P. (5:14)
-
Come Touch the Sky (3:13)
-
End of My Daze (3:39)
-
Plastic Green Head (4:02)
-
Fear (3:54)
-
Memory's Garden (4:33)
-
The Misery Shows (Act II) (7:14)
-
Psalm 9 (4:57)
-
Run to the Light (9:35)
-
All Is Forgiven (5:25)
-
Psychotic Reaction (4:26)
-
The Skull (7:18)
-
Revelation (Life or Death) (6:49)
-
The Tempter (6:15)
1
geplaatst: 16 oktober 2025, 22:48 uur
Deze live-opname was aanvankelijk alleen op DVD uitgekomen, maar dankzij Hammerheart Records is het album ook op LP verschenen (en als bonus CD bij Simple Mind Condition).
De setlist van deze avond in 2003 is om te smullen en instrumentaal staat de set ook als een huis. Dat er niet gesleuteld is aan de opnames, maakt de zang van Eric Wagner wel duidelijk. Hij klinkt soms wat onvast en onzuiver, maar zijn energie maakt dit enigszins goed. Al met al is Live In Stockholm een mooi document die de live-energie van deze band goed laat horen.
De setlist van deze avond in 2003 is om te smullen en instrumentaal staat de set ook als een huis. Dat er niet gesleuteld is aan de opnames, maakt de zang van Eric Wagner wel duidelijk. Hij klinkt soms wat onvast en onzuiver, maar zijn energie maakt dit enigszins goed. Al met al is Live In Stockholm een mooi document die de live-energie van deze band goed laat horen.
0
geplaatst: 7 februari, 13:35 uur
Live in Stockholm staat inmiddels als bonus-cd bij Simple Mind Condition in mijn platenkast. Daar ontbreekt informatie over de bezetting en opname, die echter elders is te halen. Bassist is Chris Robinson en verder zijn oudgedienden Eric Wagner, Bruce Franklin, Rick Wartell en Jeff Olson aan boord. De groep is in topvorm, al heeft Wagner last van enige sleet in de hogere regionen.
De eerste helft van de set bevat recenter werk van de groep, op de tweede helft staat vooral het vroegere werk. Juist daarvoor heb ik een voorkeur: in die fase was de muziek hoekiger met vele tempowisselingen, meer metal dan de latere hippierock.
Hoogtepunten voor mij zijn onder meer Psalm 9, zeker omdat dat - onvermeld op de hoes - wordt gevolgd door het instrumentale Endtime. En als vervolgens Run to the Light (van dat album hadden ze van mij méér mogen spelen) eveneens ongenoemd in het intro een stukje Supernaut van Black Sabbath meekrijgt, zit ik wéér te glimlachen van oor tot oor. In de toegift The Skull én Revelation (Life or Death) én The Tempter... Zwijmel.
De eerste helft van de set bevat recenter werk van de groep, op de tweede helft staat vooral het vroegere werk. Juist daarvoor heb ik een voorkeur: in die fase was de muziek hoekiger met vele tempowisselingen, meer metal dan de latere hippierock.
Hoogtepunten voor mij zijn onder meer Psalm 9, zeker omdat dat - onvermeld op de hoes - wordt gevolgd door het instrumentale Endtime. En als vervolgens Run to the Light (van dat album hadden ze van mij méér mogen spelen) eveneens ongenoemd in het intro een stukje Supernaut van Black Sabbath meekrijgt, zit ik wéér te glimlachen van oor tot oor. In de toegift The Skull én Revelation (Life or Death) én The Tempter... Zwijmel.
* denotes required fields.
* denotes required fields.