Alpha Blondy and The Wailers - Jerusalem (1986)

Misschien is ie in Ivoorkust wel net zo beroemd als de broertjes Kalou, deze Alpha Blondy, maker van één van de beste reggae-albums die ik ken. En niet eens uit Jamaica!
OK, het is misschien niet alleen reggae wat de klok slaat ('Travailler C'est Trop Dur' en 'Dji' vallen misschien beter onder het kopje 'wereldmuziek').

Het titel- en tevens openingsnummer is al fenomenaal, met alleen zang van Alpha Blondy + achtergrondzangeressen, maar vooral na een minuut of wat als de ritme-tandem, The Wailers (!), beginnen te spelen, ontstaat een prachtig nummer waarin hij de vredige (...) stad Jeruzalem bezingt. En om dit niveau een heel album vol te houden is knap. Van uptempo ('Boulevart de la Mort') tot laidback ('Kalashnikov Love'), het klopt helemaal, er staat geen noot teveel op. Dat er in verschillende talen wordt gezongen is misschien ook wel een pré, o.a. in het (steenkolen) Engels, Frans, Arabisch en Hebreeuws. Jammer dat zijn andere albums stukken minder zijn, en hij geloof ik een paar keer helemaal de weg kwijt was, maar dit blijft voor mij een 'classic-album'. 4,5*

Er staan 4 ijzersterke platen op nl. 1,3,4,8 de rest is zeerzeker niet slecht maar gewoon wat minder spannend.
al met al een prima album dat ik al minimaal 15 jaar in mijn bezit heb maar de laatste 10 jaar niet meer naar om heb gekeken.
Dankzij MuMe heb ik het stof er weer af weten te blazen en ik moet zeggen dat het allemaal nog steeds prima klinkt wat Blondy hier heeft klaargespeelt .

Niet helemaal mijn ding dit, maar mijn festivalvriendjes die wel into reggae zijn lopen aardig weg met deze man. Vooral het openingsnummer is echt fantastisch. Wist helemaal niet dat het al zo oud was, dacht dat dit een album van de laatste paar jaar was.

Klassieker,
samenwerking Alpha Blondy en The Wailers is van grote klasse.
Favoriet = Jerusalem

Klassieker waarin Alpha met the wailers werkt. jerusalem is al over gesproken, vooral live adembenemend. Ik vind vooral miwa en politiqui zwaar goed. kalachnikov love is ook heerlijk.

Erg mooie reggae plaat dit. Jerusalem is inderdaad erg mooi. MAar Bloodshed in Africa is...subliem gewoon. En ook Boulevard de la Mort verdient een vermelding net als I Love Paris. Alle nummers eigenlijk, nogal wat reggae durft na een eindje vervelend te worden.
Dit niet. Heerlijk bij een zwoele zomeravond maar ook gewoon in koudere tijden op de bank bij de stoof.

Misschien wel de beste reggae plaat die niet uit Jamaica komt.Of vergeet ik er nu een paar uit Engeland.........zou ik eens na moeten kijken.

Buiten Jamaica heb je m.i. zeker nog Steel Pulse met Handsworth Revolution en het debuut van Aswad, Edoch dit tekstueel politiek geladen album van Alpha Blondy is er een van de buiten categorie, die 28 jaar na dato nog steeds pijnlijk aktueel is. Muzikaal dik in orde met de ondersteuning van de Wailers. De hoes is getekend door een fan van Alpha Blondy.

een reggae klassieker of anders minstens een semi-klassieker van de activistische uit Ivoorkust afkomstige, inmiddels 72-jarige Seydou Kone (artiestennaam Alpha Blondy), waarop hij samenwerkt met de Jamaicaanse reggae grootmeesters van The Wailers, Aston Barrett (bass), Carlton Barrett (drums), Earl Lindo (keyboards), Earl Smith en Owen Reid (rhythm guitar) en meestergitarist Junior Murvin (lead guitar). ook de dameskoortjes ontbreken niet.

8 eigen nummers van Alpha Blondy plus 1 cover "Travailler C' est Trop Dur" van de Amerikaanse folk/cajun muzikant Zachary Richard waarop niks tot weinig aan op te merken valt. een album met sterk songmateriaal dat van begin tot eind de aandacht weet vast te houden.

heerlijke, aanstekelijke up-beat nummers als "Jerusalem", waarbij je jezelf niet op het verkeerde been moet laten zetten door het rustige intro want daarna barst het los, "Politiqui", "I Love Paris" en prijsnummer "Boulevard de la Mort" worden afgewisseld met iets rustigere nummers als "Kalachnikov Love", "Miwa" en "Dji" die voor een fijne balans zorgen.

een bruisend, energiek album met zomerse klanken, dat de tand des tijds goed heeft doorstaan en ieder jaar weer in de speler beland. ken niet alles van Alpha Blondy. zijn album "The Prophets" (1989) klonk wat overgeproduceerd met o.a. teveel synthesizers, maar met "Masada" leverde hij 6 jaar later wederom een sterk album af.

Album werd geproduceerd door Alpha Blondy
Recorded at Tuff Gong Studio, Kingston, Jamaica