JID - The Forever Story (2022)

ja, JID, dit is precies wat ik van je wilde. Wat een heerlijk album!

De man met de meest innovatieve flows!

Heel lekker, inderdaad!

Zijn vorige twee studioalbums bevielen me ook prima maar ik vind dat The Forever Story zijn sterkste plaat tot nu toe is! Op deze opvolger van The Never Story laat J.I.D goed zien dat hij geen eendimensionale rapper is en uit de voeten kan met verschillende stijlen.

Hij kan helemaal niets overlaten van beats zoals van Raydar tot en met Surround Sound, hij laat zien ook prima te kunnen zingen en meer een R&B/Soul kant op te kunnen gaan op Kody Blu 31 en Can't Make U Change, gaat meer introspectief op nummers zoals Sistanem of bewijst zich staande te kunnen houden tegen levende legendes als Mos Def en Lil' Wayne. Over Weezy gesproken... hij vermoord Just in Time op een brutale manier, des te indrukwekkender dat je weet dat hij zijn teksten niet eerst opschrijft. Als hij dit niveau kan aanhouden gaat Tha Carter 6 fenomenaal worden!

Dit derde studioalbum is een heel sterk project dat nog vele luisterbeurten gaat krijgen. Hoogtepunten zijn moeilijk om er uit te halen omdat The Forever Story heerlijk weg luistert als één solide geheel. JID is een toprapper dat zich meerdere flows meester maakt en zelfs prima kan zingen, productioneel zit de LP sterk in elkaar en de gastartiesten zijn zorgvuldig uitgekozen.
Toch vreemd dat er nog zo op deze rapper geslapen wordt? Deze heer verdient heel wat meer aandacht dan wat hij momenteel krijgt en als we het over zijn eigen kamp (Dreamville) hebben vind ik hem interessanter dan zijn baas J. Cole.

Topper!

Welverdiende 4*

Kneiterdikke plaat, wat een producties! We beginnen op een dikke 4*, maar die kan best eens gaan stijgen.

Kan er weinig mee. Yasiin Bey hoor ik altijd graag en Crank sandwich vind ik een toffe track, verder niet mijn kopje thee.

Niet zo'n goed album, JID is nooit zo geweldig geweest qua teksten en nu vallen de beats ook nog eens tegen. Toch één van de zwakste producten die voorbij gekomen zijn in het laatste decennium van de XXL classes.

Middels mijn messcherpe analyse-skills bespeur ik een disconnect tussen bericht en rating. Ben je uitgegleden toen je de sterren op dit album plakte of gaat een sarcastische intonatie van je bericht aan me voorbij?

Of, like Arbeidsdeskundige, geeft ie alles wat ok is een 5 en is 4,5 echt kut

JID staat al op mijn radar sinds hij furore maakte met J. Cole op "Off Deez" en Denzel Curry op diens "Sirens". Zijn vorige project was ook al prima, maar dit is toch echt weer van een ander niveau. Geen saai moment te bespeuren op een plaat die je op uiterst beeldende manier meesleurt in JID zijn leefwereld. Het is misschien wat vroeg om dit te zeggen, maar het zou zomaar eens kunnen dat deze man een moderne hip-hopklassieker heeft neergezet.

Ik zag deze voorbij komen in veel jaar lijstjes, dus werd getriggerd door de vele lovende reacties.
Die reacties zijn niet meer dan terecht. Wat een geweldig album, dat het laatste album van Kendrick Lamar gemakkelijk naar de kroon steekt!

Ook een fijne bijkomstigheid is dat we nu eens een rapper horen die wél echt kan zingen, Kody Blu 31 is een prachtige track.
Net geen 5 sterren, want net iets teveel interludes en die Aretha sample is wat uitgemolken.
Maar verder, wat een goed album is dit zeg!

Heb dit album drie keer geprobeerd te beluisteren, de eerste twee keer na de eerste tracks uitgezet. Zojuist maar eens helemaal beluisterd, verbaasd dat toch zoveel mensen er positief over zijn. Hoor de kwaliteit er wel in, maar simpelweg niet mijn ding blijkbaar. Zitten een aantal fijne nummers tussen (Money!) waar ik wel van kan genieten, maar ook veel waar dit niet het geval is. Zie mijzelf dit niet opnieuw beluisteren. Ben ik oud aan het worden ?

Het kostte me een luisterbeurt of zes, zeven, maar uiteindelijk ben ik toch wel echt om. En dit is de plaat waardoor ik helemaal overtuigd raakte van JID.

Drie jaar later kan ik met plezier bevestigen dat mijn eerste indrukken terecht waren. Het is een cliché, maar The Forever Story is als een goede wijn die met de jaren rijpt. Heel indrukwekkend wat JID hier voor elkaar heeft gekregen.

Tot en met Surround Sound krijgen we niks dan energieke knallers, daarna neemt het album wat gas terug maar wordt de kwaliteit er zeker niet minder om. Integendeel, Kody Blu 31 (kippenvel!) is misschien wel het beste nummer van het album, en wat erna komt doet er niet veel voor onder. Soul, R&B, jazz en hip-hop worden naadloos door elkaar geweven met kleurrijke productie en elk nummer voegt weer wat toe aan het geheel, tot de ambitieuze afsluiter 2007, helaas origineel niet op het album verschenen door een sample van Hiiipower die niet gecleard werd (vervloekte muzieklabels...).

Kortom: inderdaad een moderne klassieker, die naar mijn nederige mening een nog wat hogere waardering verdient hier.