JID - The Forever Story (2022)

Heel lekker, inderdaad!

Zijn vorige twee studioalbums bevielen me ook prima maar ik vind dat The Forever Story zijn sterkste plaat tot nu toe is! Op deze opvolger van The Never Story laat J.I.D goed zien dat hij geen eendimensionale rapper is en uit de voeten kan met verschillende stijlen.

Hij kan helemaal niets overlaten van beats zoals van Raydar tot en met Surround Sound, hij laat zien ook prima te kunnen zingen en meer een R&B/Soul kant op te kunnen gaan op Kody Blu 31 en Can't Make U Change, gaat meer introspectief op nummers zoals Sistanem of bewijst zich staande te kunnen houden tegen levende legendes als Mos Def en Lil' Wayne. Over Weezy gesproken... hij vermoord Just in Time op een brutale manier, des te indrukwekkender dat je weet dat hij zijn teksten niet eerst opschrijft. Als hij dit niveau kan aanhouden gaat Tha Carter 6 fenomenaal worden!

Dit derde studioalbum is een heel sterk project dat nog vele luisterbeurten gaat krijgen. Hoogtepunten zijn moeilijk om er uit te halen omdat The Forever Story heerlijk weg luistert als één solide geheel. JID is een toprapper dat zich meerdere flows meester maakt en zelfs prima kan zingen, productioneel zit de LP sterk in elkaar en de gastartiesten zijn zorgvuldig uitgekozen.
Toch vreemd dat er nog zo op deze rapper geslapen wordt? Deze heer verdient heel wat meer aandacht dan wat hij momenteel krijgt en als we het over zijn eigen kamp (Dreamville) hebben vind ik hem interessanter dan zijn baas J. Cole.

Topper!

Welverdiende 4*

Drie jaar later kan ik met plezier bevestigen dat mijn eerste indrukken terecht waren. Het is een cliché, maar The Forever Story is als een goede wijn die met de jaren rijpt. Heel indrukwekkend wat JID hier voor elkaar heeft gekregen.

Tot en met Surround Sound krijgen we niks dan energieke knallers, daarna neemt het album wat gas terug maar wordt de kwaliteit er zeker niet minder om. Integendeel, Kody Blu 31 (kippenvel!) is misschien wel het beste nummer van het album, en wat erna komt doet er niet veel voor onder. Soul, R&B, jazz en hip-hop worden naadloos door elkaar geweven met kleurrijke productie en elk nummer voegt weer wat toe aan het geheel, tot de ambitieuze afsluiter 2007, helaas origineel niet op het album verschenen door een sample van Hiiipower die niet gecleard werd (vervloekte muzieklabels...).

Kortom: inderdaad een moderne klassieker, die naar mijn nederige mening een nog wat hogere waardering verdient hier.