Devin Townsend - Lightwork (2022)

Nieuwe Devin Townsend in aantocht. Het eerste "echte" studioalbum sinds Empath, dat alweer uit 2019 stamt.

De eerste single is inmiddels te beluisteren: Moonpeople, ook de opener van het album. Ik zou dit nummer eigenlijk willen omschrijven als een soort soft rock. "Hevy Devy" hoor ik niet echt. Wat mij betreft een prettig nummer; ligt lekker in het gehoor.

Op Twitter heeft Devin al aangekondigd dat er nog drie singles zullen volgen die stuk voor stuk anders klinken dan Moonpeople. Hoe het album in zijn geheel gaat klinken is dus nog even onduidelijk, maar ik bereid me voor op variatie.

Overigens krijgt dit album (zoals we inmiddels gewend zijn) een deluxe editie met een bonusdisk met 10 nummers!

De song Call of the Void is in een eerder stadium ook al uitgegeven. Een rustig maar fraai gearrangeerd nummer. Hopelijk kunnen we weer ouderwets genieten van solide songmateriaal. Zijn laatste platen konden mij maar bitter weinig bekoren. Maar als je Townsend heet kun je bij mij wel een potje breken, wij kijken dan ook uit naar deze worp, waarbij het bonusmateriaal niet onder hoeft te doen voor de reguliere songs, zo kennen we Devin ook wel weer.

De releasedatum is uitgesteld naar 4 november 2022 "due to an unforeseen manufacturing delay." Te overzien!

Wel een hele toffe album cover moet ik zeggen! Ben benieuwd. Interessante guy!

Het songmateriaal mag dan iets meer ingetogen en poppy zijn dan we van meneer Townsend gewend zijn, maar dit is verder even inventief en experimenteel als altijd. Coherente, duidelijk gestructureerde tracks als Moonpeople en Call Of The Void gaan erin als koek; voor andere songs moet iets meer moeite gedaan worden alvorens ze op waarde geschat kunnen worden. De tweede disc, Nightwork, met daarop zwaar afwijkende versies van het materiaal, schiet helemaal alle kanten op. Zo neigt Carry Me Home naar country en het opgefokte Factions zelfs naar Strapping Young Lad. Geen zee te hoog.

Een beetje bang geworden dat het wellicht te simpel / catchy en poppy zou worden, valt het gelukkig erg mee zoals ook james_cameron al opmerkt. OK, het is wellicht iets minder uitgesproken en avontuurlijk dan Empath, maar de muzikale creativiteit en kwaliteit van deze geniale muzikale gek spat er wat mij betreft nog steeds vanaf

Gaat zeker nog vele rondjes draaien om volledig in te dalen en volop van te genieten !

Staat nu op. Eerste paar nummers klinken goed.

Lightwork moet nog een beetje landen bij mij. Zoals met zo ongeveer elk Devin Townsend album. Dit is gewoon geen muziek om binnen enkele luisterbeurten te doorgronden. Maar ik heb goede hoop dat het uiteindelijk wel goed gaat komen.

Al enige tijd uitgekeken naar deze plaat, als groot liefhebber van het werk van Townsend ben ik altijd weer benieuwd waar Devin mee op de proppen komt. Zijn vorige twee worpen; Snuggles en The Puzzle vormden niet meer dan uitprobeersels, wat onuitgewerkte ideeën die geen enkele indruk op mij maakten. Ook Empath uit 2019 - door velen bewierookt - pakte mij niet in. Transcendence uit 2016 is zodoende de laatste plaat van Townsend die mij volledig kon bekoren. Ik moet zeggen dat Lightwork nog even moet landen, de berichten dat het songmateriaal enorm toegankelijk zou zijn neem ik met een flinke korrel zout. Neen, de gekte van Strapping Young Lad is nergens te bekennen, de massieve wall of sound blijft eveneens grotendeels achterwege. Devin heeft ditmaal gekozen voor een benadering dat nog het dichtst bij zijn werk ligt met The Devin Townsend Project. Veel ambient achtige stukken, geluidserupties, hier en daar kleine uitstapjes naar andere genres en dat alles verpakt in een typisch Devin jasje. Elke keer verbaas ik mij over het enorme talent dat deze man tentoon spreidt. De instap is wellicht makkelijker met deze plaat dan pakweg een andere reguliere schijf van de Canadees maar om nu te zeggen dat het songmateriaal heel toegankelijk is, dat is ook een stap te ver. Dat is direct ook weer een aanbeveling, want het blijft wel Devin. Nog maar een tijdje blijven draaien, een score stel ik dan ook nog maar even uit.

De plaat is al een aantal keer voorbij gekomen en jammer genoeg dringt het songmateriaal zich maar matig aan mij op. Dat de schijf over de hele linie genomen minder hectisch en druk klinkt dan de voorgaande platen vind ik geen enkel probleem, de afwisseling die Townsend tentoon spreidt in zijn oeuvre vind ik alleen maar aanbevelingswaardig. Neen, het geheel maakt een luchtige maar tevens wat alledaagse indruk op mij. Nu moet je met het woord alledaags oppassen en relativeren bij onze Canadees maar het is alsof ik meeste songs in een andere gedaante al voorbij heb horen komen bij Devin. De ambient passages, in combinatie met de wat heftigere stukken steken redelijk in elkaar maar klinken toch lichtjes als een herhalingsoefening. Het technisch vernuft is daar, de productie is prima maar ik hoop dat Townsend bij een volgende plaat een nieuwe standaard kan gaan zetten, een stap waarmee hij velen van ons op het verkeerde been zet. Lightwork is een hele degelijke schijf en klinkt zoals ik had verwacht, maar is minder dan gehoopt. En dat is jammer, een redelijke middenmoter in het oeuvre van de beste man.

Valt tegen dit. Ik weet niet zo goed wat ik hiervan moet vinden.
Wel heb ik een pesthekel aan overmatig, neppe vibrato in een zangstem (a la Labrie, Hazes).
Lightworker,.. ik kan er niet naar luisteren, verschrikkelijk.

"Call of the Void" was mijn favoriete song in de lockdown. Grijsgedraaid. Maar in de versie op de plaat plakt hij er een schreeuwerig refrein tussen waardoor het subtiele karakter van het hele nummer naar de klote gaat.

Het eerste en het laatste nummer zijn wel aardig, maar dit zal weer geen mijlpaal in z'n euvre worden zoals m.i. Casualties of Cool, Ki, Terria, Ocean Machine / Biomech en Ziltoid dat wel zijn.
Voorlopig een zesje.

Vorige week voor het eerst gehoord bij m'n neef. Die nam het album zonder aarzelen mee tijdens een middagje sneupen in Groningen. Eenmaal thuis ging ie al rap op de spelert en werden we (wederom) betoverd door het vakmanschap en de spinsels van meneer Townsend. Qua sound en feeling ligt het aardig in het verlengde van Empath zo na 1 x luisteren. Al kwam het wat rustiger en ingetogener over. Genieten dus!

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.


De albums van Devin Townsend zijn altijd een reflectie van zijn geestestoestand. Devin zit momenteel goed in zijn vel. Hevy Devy is nu Happy Devy, zeg maar. Dat is terug te horen op zijn meest recente album, dat qua sfeer een hele andere toon voert dan het briljante Empath. Ingetogen, luchtige nummers en een ‘poppy’ productie kenmerken dit album.

Lightwork is een wisselvallig album geworden. Het opent sterk met Moonpeople en Lightworker, maar daarna is het een beetje ‘hit-and-miss’.

Score: 72/100

1. Wilderun - Epigone (96)
2. Elder - Innate Passage (91)
3. Disillusion - Ayam (90)
4. Ghost - Imperia (89)
5. Star One - Revel In Time (88)
6. Allegaeon - Damnum (87)
7. Persefone - Metanoia (86)
7. Satan - Earth Infernal (86)
9. Lalu - Paint The Sky (85)
9. Cult Of Luna - The Long Road North (85)
9. Oceans Of Slumber - Starlight and Ash (85)
12. 40 Watt Sun - Perfect Light (84)
12. Watain - The Agony & Ecstasy of Watain (84)
12. Arð - Take Up My Bones (84)
12. Von Hertzen Brothers - Red Alert In The Blue Forest (84)
16. Dark Funeral - We Are The Apocalypse (83)
16. Sigh - Shiki (83)
16. Michael Romeo - War Of The Worlds // Pt. 2 (83)
16. Dead Dead - Slave Driver (83)
20. Voivod - Synchro Anarchy (82)
20. Darkest Era - Wither On The Vine (82)
—. Seventh Wonder - The Testament (81)
—. Guild Of Others - Guild Of Others (80)
—. The Flower Kings - By Royal Decree (79)
—. Venus Principle - Stand In Your Light (79)
—. Amorphis - Halo (78)
—. Jethro Tull - The Zealot Gene (78)
—. Shape Of Despair - Return To The Void (78)
—. A-Z - A-Z (78)
—. Toundra - Hex (77)
—. Messa - Close (77)
—. Crippled Black Phoenix - Banefyre (77)
—. Jonas Lindberg & The Other Side - Miles From Nowhere (74)
—. Eight Bells - Legacy Of Ruin (74)
—. Porcupine Tree - Closure/Continuation (74)
—. Marillion - An Hour Before It’s Dark (73)
—. Big Big Train - Welcome To The Planet (73)
—. Devin Townsend - Lightwork (72)
—. Sarcasm - Stellar Stream Obscured (70)
—. Sylvaine - Nova (70)
—. Kardashev - Liminal Rite (69)
—. The Offering - Seeing The Elephant (64)
—. Kreator - Hate Über Alles (64)
—. Absent In Body - Plague God (63)

Weer een prima album van Devin Townsend. Zoals hierboven al genoemd: ingetogen, rustig, luchtig... maar hier en daar wel de nodige heavy uitspattingen.

Ook dit album klinkt weer anders dan alle voorgangers. Ik blijf het knap vinden hoe Devin dat altijd weer doet.