Returned to the Earth - Fall of the Watcher (2022)

Tips.... ik geef ze graag, maar ontvang ze ook met liefde.

Geen idee wat ik me bij Returned to the Earth moest voorstellen. Vierde album? Okay, overkomt me ook wel vaker.
En die hoes? Weten we zeker dat Billy Corgan ten tijde van Gish niet onder een andere naam een album onder de noemer Returned to the Earth heeft uitgebracht?

Goed. Dromerige sfeer en dan Oren Lavie en Sigur Rós noemen maakt nieuwsgierig. Proggy2 heeft de belangstelling weten op te wekken....

Bij het eerste nummer, Fall of the Watcher, moest ik een beetje aan de sfeer van Blackfield denken, een duo die ik wel kan smaken, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik die ondanks alle fraaiheid ook ietwat gezapig vind en dat was ook mijn indruk van deze openingstrack. Ik mis de scherpe randjes die Sigur Rós wel heeft. En ik snap waarom Proggy2 dit wel kan waarderen als ik zo naar de nickname kijk.

Niks mis met prog. Ook niet met Pink Floyd (waar ik ook regelmatig aan moet denken). Keurige rock met sfeer. Mooie laagjes, maar toch wat braafjes. Ik mis het venijn, ik mis gekkigheid, rafels.... zelfs de zang is net wat te keurig allemaal.

Muziek waar ik een beetje voor in de stemming moet zijn, maar die me zelden enorm in vervoering weet te brengen. Een beetje stouter mag wel van mij.

Is Fall of the Watcher daarmee een niet gelukte tip? nee. Ik vind dit zeker de moeite waard en ik snap hem ook. Sterker; dit soort album kunnen ineens enorm binnenkomen bij mij. Ik had dat met de genoemde Oren Lavie ook. Dit album zit gewoon goed in elkaar en alleen maar enorm buiten de lijntjes kleuren of te veel dramatiek is ook niet altijd goed.

Ik ben benieuwd wat dit dus op de lange termijn gaat doen. Voor nu een gemiddelde 3,5*, zo eentje die nog alle kanten kan opwaaien.
Misschien ook voer voor liefhebbers van bands als Soup en Gazpacho.