Boychik - Boychik (2022)
mijn stem
12 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Uitgebracht in eigen beheer
-
Dust After Rest (5:05)
-
Ring the Bell (3:56)
-
Bombed Out Building (3:18)
-
Soft (3:47)
-
Next to You (4:20)
-
The Child (3:51)
-
Jasmine Vine (4:29)
-
Liked, Seen, Heard (4:04)
-
One Last Time Around the Neighborhood (1:53)
-
Wintertime (4:01)
Links
Spotify
1
geplaatst: 11 september 2022, 14:42 uur
Veelbelovend debuut! Boychik heet eigenlijk Ben Levi Ross. Onder die naam is hij bekend als acteur. Voor de muzikale kant van zijn veelzijdige talenten is de naam Boychik gekozen. Dankzij een tip van een van mijn literaire idolen, Ocean Vuong, kwam ik uit bij dit bijzondere album. Aangezien Boychik zich als non-binair identificeert, moet ik in plaats van hij/zijn eigenlijk ze/hun gebruiken. Dat blijft wennen. Muzikaal weet het album van begin tot einde te boeien, aangezien elk nummer wel op een andere manier weet te verrassen. De prijsnummers zijn vooralsnog halverwege het album… “Next To You”, “The Child” en “Jasmine Wine”. Voor meer info over Boychik verwijs ik graag naar deze webpagina: 1883magazine.com/boychik/
4
geplaatst: 11 september 2022, 21:00 uur
Ben Levi Ross is een queer performer die bekend is van Tick, Tick...BOOM! (nog te zien op Netflix) en de musical Dear Evan Hansen.
Queer performers zijn steeds zichtbaarder dus dat is niet echt wennen, wel het feit dat we Boychik met hen/hun moeten aanspreken. Taaltechnisch is dat voor mij wel een ding. Verder niet. Sowieso niet, want het gaat hier om de muziek en die is geweldig.
Boychik heeft het album in het geheim opgenomen en het resultaat mag er uiteindelijk zijn: ik vind het een beetje een queer variant van Elliott Smith (vooral op nummers als Bombed Out Building en Jasmine Vine).
Er wordt veel gebruik gemaakt van strijkers die zorgen voor een barokke kant, een kant die ik altijd erg goed kan waarderen en er valt in elk nummer veel te ontdekken waardoor het per draaibeurt beter wordt.
Joods, queer, het was niet makkelijk voor Ben in zijn jeugd en dat reflecteert hij op dit album.
Ongetwijfeld dat veel mensen op voorhand al afhaken nu: het zal wel bombastisch en theatraal zijn. Ja, theater is geen vies woord als het gaat om Boychik, maar het blijft allemaal behoorlijk binnen de lijnen waardoor het niet over de top gaat.
Hierdoor is dit debuut een krachtig en persoonlijk statement met een flinke portie avontuur voor muziekliehebbers zoals ik die dit altijd wel kunnen waarderen.
Queer performers zijn steeds zichtbaarder dus dat is niet echt wennen, wel het feit dat we Boychik met hen/hun moeten aanspreken. Taaltechnisch is dat voor mij wel een ding. Verder niet. Sowieso niet, want het gaat hier om de muziek en die is geweldig.
Boychik heeft het album in het geheim opgenomen en het resultaat mag er uiteindelijk zijn: ik vind het een beetje een queer variant van Elliott Smith (vooral op nummers als Bombed Out Building en Jasmine Vine).
Er wordt veel gebruik gemaakt van strijkers die zorgen voor een barokke kant, een kant die ik altijd erg goed kan waarderen en er valt in elk nummer veel te ontdekken waardoor het per draaibeurt beter wordt.
Joods, queer, het was niet makkelijk voor Ben in zijn jeugd en dat reflecteert hij op dit album.
Ongetwijfeld dat veel mensen op voorhand al afhaken nu: het zal wel bombastisch en theatraal zijn. Ja, theater is geen vies woord als het gaat om Boychik, maar het blijft allemaal behoorlijk binnen de lijnen waardoor het niet over de top gaat.
Hierdoor is dit debuut een krachtig en persoonlijk statement met een flinke portie avontuur voor muziekliehebbers zoals ik die dit altijd wel kunnen waarderen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.