Woods of Desolation - The Falling Tide (2022)

Woods Of Desolation doet me vrij regelmatig denken aan Deafheaven ten tijde van de eerste twee platen. Daarmee wil ik zeggen dat de post soms met dikke klodders van het zwartmetaal afdruipt.

D. is het pseudoniem van het heerschap dat achter deze eenmansband schuilgaat en hij stort een waterval aan emoties over de luisteraar heen. Het album kent een overweldigende sound en daarnaast weet meneer de boel in compositorisch opzicht ook te imponeren. Er worden grootse spanningsbogen opgetuigd in de middellange nummers.

Fraai zijn ook de details zoals de tokkels en toetsen die soms geïntegreerd zijn in het woeste geraas alvorens ze los komen om een verstilde dans op te voeren.