Somehow Jo - Scales and Details (2022)

Ik sluit me volledig aan bij bovenstaande bericht van ProGNerD. Regelmatig doet deze band me, hoewel het geluid niet te vergelijken is, aan Ghost denken. Maar ook doemen Mastodon, The Ocean (de zanglijnen lijken verdorie sprekend op wat Loïc Rossetti doet bij zijn band), Leprous en Haken bij me op wanneer dit album de revue passeert. In de wat meer quirky-passages van dit album denk ik wel eens aan de onconventionele, creatieve uitspattingen van System Of A Down.

Progressieve metal die niet erg zwaar op de maag licht en lekker weg luistert. Verfrissend en aanstekelijk dus, dit schijfje, niets meer niets minder, overigens mede mogelijk gemaakt door de vrij gelikte productie (die hier goed op zijn plaats is) en het veelvuldig gebruik van synthesizers. Verder vind ik dit niet zó goed, revolutionair en baanbrekend om echt een hoge score toe te kennen, maar afgezien van dat is dit toch een dik halfuurtje aan muziek waar ik me prima mee weet te vermaken. En ach, misschien weet Scales and Details me uiteindelijk toch in een dusdanige hoedanigheid te boeien dat ik toch overga op een hogere score. Wie weet.

Misschien is dit plaatje iets voor legian en Ayreonfreak?