Soft Kill - Canary Yellow (2022)

Ik ben benieuwd naar deze nieuwe Soft Kill, want het eerste vrijgegeven liedje vind ik weer helemaal goed. Het nummer klinkt wel stukken vrolijker dan dat we gewend zijn van de post-punkband uit Portland, Oregon. Maar dat is nou ook weer niet zo heel erg.

En... hoop doet leven, zeker na een paar uitstekende Soft Kill platen zoals Heresy (2015), Choke (2016) en Savoir (2018).

Draakje Dead Kids, R​.​I​.​P. City (2020) zet ik dan wel bij de afdeling 'meest dodelijke vergissingen van Soft Kill'.

In een potje!

Ik heb 'm nu twee keer beluisterd en ik neem het album niet mee naar het griezelfeest vannacht. Er staan wel een paar aardige liedjes op. Wellicht kan deze Soft Kill nog wat groeien. Maar ik mis wat...

*in keukenkastje naar kruiden zoekt*

Staat nu op, gaat steeds meer op The Cure lijken, maar dan een flauwe bijna smakeloze versie. Dit is mainstream indie, 13 in het dozijn. De afsluiter Lake Shore Drive doet nog een beetje denken aan het geluid van Savior en vind ik dan ook meteen het beste nummer. Misschien is dat een hint, dat het volgende album weer wat ruiger wordt, na twee mainstream niemanddalletjes, wie weet...ik hoop het!

Ik vind het vooral flauw klinken. Nee, doe mij maar Heresy, Choke en Savoir. Betere nummers ook. Oh well... je kunt niet alles mooi vinden.