menu

Circa Waves - Never Going Under (2023)

mijn stem
3,29 (7)
7 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: [PIAS]

  1. Never Going Under (2:14)
  2. Do You Wanna Talk (2:26)
  3. Hell on Earth (2:45)
  4. Your Ghost (3:05)
  5. Carry You Home (3:15)
  6. Northern Town (3:47)
  7. Electric City (2:41)
  8. Want It All Today (2:43)
  9. Golden Days (3:50)
  10. Hold On (3:49)
  11. Living in the Grey (3:54)
totale tijdsduur: 34:29
zoeken in:
avatar van blur8
3,5
gewoon 2 pareltjes er uit pikken: Northern Town & Living in the Grey .
ook beluisteren : Want It All Today & Hold On,
er over de rest niet zeurem maar skippen.

avatar van coldwarkids
Wat is Carry You Home toch een oorwurmpje! Living In The Grey is trouwens een zeer mooi nummer.
Hold On daarentegen is belabberd slecht.

avatar van blur8
3,5
Vorig jaar liep ik in het Liverpool-museum over de Muziek afdeling, waar de sfeer hangt “De hoogtij dagen zijn voorbij”. Ook Circa Waves probeert al jaren de stads-eer hoog te houden. Hun indierock balanseerd tussen vakkundig en lichtvoetig. Popnummers met creatieve song-opbouw inclusief kop&staart, goede zang,
strakke verhouding gitaar en synth. Er valt niets op aan te merken, maar tegelijk hebben meer dan de helft van de songs net even te weinig zeggingskracht. maar.... Rond de score toch positief af naar boven op 3,5.

want kort het album gewoon in tot een fijne EP:
1. Northern Town
2. Carry You Home
3. Living in the Grey
4. Do You Wanna Talk
5. Want It All Today

avatar van deric raven
3,5
Bij het aanspannen van een ketting is het de kunst om die bewegingsvrijheid niet te beperken. Losjes met wat speling, waardoor het allemaal soepeltjes verloopt. De indie rockende Circa Waves postpunkers zijn op het eerste deel van de vijfde studioplaat Never Going Under net te strak aangespannen, het tempo ligt net een (s)tandje te hoog, waardoor ze net te veel in geloofwaardigheid indammen. De grens tussen vercommercialisatie en experimenteerdrift vervaagd en slaan ze meer naar de popkant door. Is dat verder erg? Nee, dat niet, maar het levert net niet de gehoopte spanning op en plamuurt de oneffenheden weg. Toch heeft het gezelschap uit Liverpool dit nodig om halverwege Never Going Under een stabilisatieswitch te maken. Je verkent de grenzen door deze eerst eigenwijs te trotseren, om er vervolgens een dikke laag nieuwe verf overheen te schilderen.

Anderzijds heeft de wereld lang genoeg stilgestaan, en is er de behoefte om de verloren tijd in te halen. Het besef dat je maar een keer leeft, en gedane zaken niet over kan doen levert een haastige samenleving herstart op. Zingend frontman Kieran Shuddall is net vader geworden, die verandering heeft zijn werking op de kijk van het leven. Ondanks dat veel songs van Never Going Under over de jeugd van Kieran Shuddall handelen, heeft het geen nostalgisch karakteriserende meerwaarde. De overwelvende Northern Town soberheid sluit bij het weggestopte verdriet aan. Zijn eigen opvoeding staat dan wel centraal, maar dat heeft meer te maken met hoe hij die invullende rol van vaderschap bij zichzelf oplegt.

De futuristische titelsong Never Going Under rock is juist een aanklacht tegen het gestroomlijnde gecontroleerde bestaan, en misschien ligt de uptempo verklaring veel dieper als wat je in eerste instantie denkt. De overspannen haastmaatschappij is een tikkende tijdbom die steeds meer slachtoffers opeist. Het internet slokt ons met roodgloeiende glamrockende Electric City netwerkverbindingen op. Dat besef is ook zeker bij Circa Waves doorgedrongen. Na het egocentrisme is het smachten naar het menselijke communiceren alleen maar toegekomen, maar hoe gaat dit ook alweer in zijn werk? Het opgefokte catchy Do You Wanna Talk dwingt dit op een ongezonde manier af. Weg met die complexiteit, de zwijmelende dagdromende Want It All Today pianoromantiek verlangt terug naar die rust en eenvoud, soms wil je gewoon niks meer dan dat.

Hell On Earth versterkt de onvrede. Direct wordt al duidelijk dat streamingssites muzikanten kapot maken. “The record store’s on fire”. De verzieking van liegende politici maakt het er niet gemakkelijker op. De herhalende overwinnaarstragiek van de Your Ghost swing, de normalisatie van de normalisatie. Schimmen die dagelijks zinloos het zelfde ritueel ondergaan. De retro new wave look van de jaren tachtig gedachtegang in Carry You Home, het verdriet van een stervende aarde. De eenzijdige tunnelvisie met het beloofde vertrouwde licht aan het einde van die tunnel. We missen het vermogen om door die isolerende bubbel te prikken. Hold On, met verbondenheid vorm je een sterkere krachtbron, die eenheid is juist nu zo van belang. Het optimistische liefdevolle Golden Days doorbreekt het negativisme, Living in the Grey verdringt de zwart-witte denkwijze en spoelt deze grijsheid met euforische helende lichtstralen weg.

Circa Waves - Never Going Under | Pop | Written in Music - writteninmusic.com

Gast
geplaatst: vandaag om 13:53 uur

geplaatst: vandaag om 13:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.