Atmosphere - Sad Clown Bad Summer Number 9 (2007)

Erg lekker zomers EPtje. Cijfer vind ik nog moeilijk. Nog maar ff een paar keer beluisteren.

Heerlijke Ep.
Atmosphere bijna op zijn best, teksten zijn iets minder maar Slug flowt echt heerlijk en beats zijn alle 5 erg goed.
Zal geen Atmosphere-liefhebber teleur stellen.

It's mad that I gave half the day to last night

Slug weer zo herkenbaar als altijd.

Waar is deze te krijgen is hij gratis of niet?

Lekkere EP'tje. Slug vertelt weer leuk. En de beats van Ant zijn weer top.

De vorige delen van Sad Clown ken ik niet, ik dacht dat er alleen bestaande nummers opstonden. Maar op dit deel staan allemaal nieuwe nummers.

4*

Ik hoop dat de nieuwe Atmosphere LP ook zo heerlijk in elkaar zit. Toch ook maar ff een 4,5.

Don't Forget, fantastische track.

Vind persoonlijk The Number One en Rftc het best, maar het zijn allemaal heerlijke tracks.

Bij nader inzien verlaag ik m'n stem wel ff, was iets te enthousiast. Dat ik een 4 geef voor een EPtje met maar 5 tracks geeft evengoed nog steeds aan dat dit gewoon geweldig werk van Atmosphere is.

Mjah, ik had die (toen) nog niet geluisterd, maar Don't Forget dus wel. Maar inderdaad, allemaal vette tracks. Als dit een voorproefje is van hun nieuwe album (begin 2008 las ik ergens?), is dat veelbelovend!

Eigenlijk zijn alle nummers van dit EP'tje wel goed. Ik kan zo snel geen favoriet uitkiezen.

Goed gedaan, toen ik hoorde dat er een nieuwe Atmosphere EP was verwachte ik er veel van en het is wat ik ervan verwachte. Een dope EP, ze gaan nog steeds vooruit en ik kan niet wachten op het nieuwe album

Nostalgisch, doch uit 2007.

4.

Whoa, er is nu al een Sad Clown Bad Fall uit. Pittig snel. Als het van hetzelfde niveau als dit leuek EPtje is..

Erg dope luchtig en zomers klinkende EP. Zoals al vermeld veel verhalen van vroeger.. en hoe!

Erg leuke en goede EP . Elk nummer is wel goed, de ene wat beter dan de andere. Kan er eigenlijk niet veel meer over zeggen, 4*.

Sunshine en Don't Forget (heerlijke Ant beats!) zijn 2 prachtige nummers! De rest is ook erg goed.

4*



Idd, die line sprong er voor mij direct uit. Prachtig weer..

rftc heeft ook zon heerlijke laidback dr dre vibe, wat een geweldige ep blijft dit toch. ik ken ook eigenlijk niemand die deze ep níet kan waarderen.

De zomer is reeds enkele weken begonnen. Het weer buiten wil nog niet mee werken, maar geen nood. Atmosphere komt de zomer creëeren met de ruim een kwartier durende EP: Sad Clown Bad Summer Number 9.

Een introductie tot Atmosphere leert ons dat deze hiphop formatie ten tijde van dit album al 11 jaar de luisteraar van muziek voorziet. Toen bracht de formatie, bestaande uit Ant, Slug & Spawn, het eerste werk uit: Overcast EP. Een decenia later bestaat Atmosphere slechts nog uit producer Ant en rapper Slug. Een ingespeeld duo, die in de underground wereld al behoorlijk naam heeft gemaakt en tegenwoordig ook commerciële succesen boekt.

Enfin, terug na het album bestaande uit 5 met zorg uitgekozen nummers. Aangezien het hier om een kleine EP gaat is er geen tijd voor een intro. In plaats daarvan hebben de heren gekozen om met een heerlijke zomers nummer te beginnen. De toepasselijke titel van dit nummer is Sunshine. Ondersteund met een rustige beat, die doet denken aan een kabbelend beekje, waan je jezelf al meteen in een heet vakantieoord. Is de productie nog niet genoeg voor je om weg te dromen dan is er nog altijd het refrein dat staat als een huis:

'Sunshine sunshine its fine
I feel it in my skin, warmin up my mind
Sometimes you gotta give in to win
I love the days that it shines
Whoa let it shine'

The Number One, is het tweede nummer van de cd. Opnieuw een met zorg uitgekozen beat van de producer zorgt voor een heerlijk relaxte beat. In de productie is gedurende het hele nummer een vrouwenstem te horen. De andere helft van het duo zorgt voor een heerlijke storytelling. Het thema van dit nummer is de liefdes van Slug, die op de klippen zijn gelopen. Dat hij tot de beste MC's behoort van dit moment bewijst hij met enkele strakke rhymes:

'They used to be a fear and a nervousness but back then it wasn't because of domestic disturbances
It used to just hurt your heart, But now it's not enough until it rips your universe apart
Got to see a lot of love when I was a kid
Heartbreak made me want to die, but I never did'

Deze twee zomerse nummers kennen een vervolg met Rftc. Een waardig opvolger. Het zomerse thema word opnieuw aangevoerd door een heerlijke productie en een aanstekelijk refrein, gebracht door de rapper. Maar tót dit moment moet het meest zomerse nummer nog komen: Mattress. De productie doet denken aan Hawaiaanse muziek, dit door het heerlijke gitaarwerk. En Slug met zijn heerlijke, rustige flow komt weer met aanstekelijke refreintjes en sterke coupletten aanzetten. Dat Slug af en toe onnavolgbaar is geeft dit album juist dat beetje extra. Een mooi voorbeeld is de volgende zin van het laatstgenoemde nummer:

'We all think that you're so cool cause nobody knows that nobody knows you'

Het album is bijna ten einde maar niet voordat het duo Don't Forget gespeeld heeft. Ondersteund met de piano kan Slug weer met uitstekende teksten komen. Opnieuw gaat de rapper terug naar zijn jeugd om enkele verhalen op te halen. Met zijn sterke teksten is hij duidelijk een van de beste storytellers die de hiphop óóit gekend heeft.

Na precies 17 minuten en 53 seconden zit een van de mooiste zomer cd's er al weer op. Dit is dan ook het enige minpunt dat er bedacht kan worden. Ant en Slug laten als nooit te voren merken dat ze de boeken in mogen gaan als het beste hiphop duo van de 21ste eeuw. Met sterke teksten en dito beats weten ze de luisteraar in een droom te wanen.

Normaal gesproken maken bij mij alleen reguliere albums kans op 5*. Voor deze EP maak ik héél graag een uitzondering. Anti-kater muziek bestaat, dat bewijzen de productie en raps op het nummer Sunshine .

r&P vroeg mij eens dit ep'tje te recenseren. voor dat ik begin moeten de mede-mume'ers begrijpen dat ik niet van hiphop hou maar wel van rock. het contrast met R&P is duidelijk. anyway met gimixte gevoelens begon ik aan de EP

Het eerste nummer begint. een piano komt op met een syntheffect. dan typische hiphop beats die me eerst irriteren. de teksten zijn heel anders dan ik van rap gewent bent. geen nutteloos gescheld maar echt oprecht gezongen(sorry gerapt). het raakt mij eigenlijk best. ook trouwens nog nooit een nuchter worden liedje gehoort. makkelijk ritme maar wel zomers alleen de rap tsja daar hou ik niet van

het tweede nummer. wow anders het lijkt wel R&B. het begin verrast met helemaal PRACHTIG. en dan begint het weer. NEE RAP. ach ja toch maar luisteren. de goede teksten vallen mij op. en hoewel dit liedje over een vriendin gaat hoor ik geen enkele keer het woord bitches of iets vergelijkbaar. een nummer dat me eigenlijk boeit door de vrouwelijke zangrefreinen. het nummer eindigt grappig en mooi

numero three. alweer een geweldig ritme. jazzy/r&B en ontzettend zomers. de rap beginnen wat later waardoor ik de beat goed in me opneen. alleen de raps irriteren me echt waardoor ik nummer snel afdoe.

numero four. matress heeft geweldige gitaardeuntjes lekker zomers blij en voor de verandering vind ik de raps lekker klinken. dat is ook echt voor de eerste keer.
werkt best relaxend. ook nu hoor ik prachtige teksten. het refrein is prachtig: al your secrets stay save, all your lyers will blay on that matress. mooi in zijn simpelheid

5de nummer gaat echt aan mij voorbij

conclusie lekker zomers, de ritmes vind ik echt geweldig. ook de teksten zijn goed maar niet brilliant. ik hou meer van rock en daarom zou ik ze maar niet op de rap afrekenen. *** 1/2 ster. ze hebben het verdient. en hopen dat een rock groep nummers covert zonder rap.

jezus i just gave a good mark to a rap album: i must be raving mad

Je moest eens weten hoeveel hiphop er is waar niet in gescholden wordt en waarbij wel iedereen (jawel, zelfs vrouwen ) gerespecteerd wordt.

Anyway, leuk dat we nu beide iets hebben geprobeerd wat niet in ons straatje past. Beide ook geprobeerd de positieve dingen er uit te halen. Jou is dat nog beter gelukt dan mij. Misschien is het eenmalig maar ik sluit niet uit in de toekomst meer rock platen te beluisteren.

Het is gewoon zo'n onzin dat hiphop-teksten bekend staan om disrespect tegen o.a. vrouwen, nutteloze grove taal enz.

mja moet je gelijk geven dat,dat mischien een beetske het vooroordeel van de rock liefhebbers is. ligt ook aan tmf/mtf.

"money for nothing and chicks for free" zullen we maar zeggen



{citaat uit bekent rocknummer}

Dat is het inderdaad, en dat komt inderdaad ook door TMF en MTV. Je slaat de spijker op de kop. Het is net zoiets als ik rock een puberaal genre zou noemen omdat er bandjes als Di-rect in de Top 40 verschijnen. Goede hiphop is niet (meer) te vinden op TV en in de hitlijsten.

Het is allemaal de schuld van de Dire Straits.

Goede nummers staan hier op. Hiphop met piano kan vrij cliché gaan klinken, maar gaan hier vaak vergezeld met lichtelijk dwingende beats.
Slugs stem doet me een beetje denken aan Black Thought van The Roots. En daar heb ik dus totaal geen problemen mee.
Matress vind ik eigenlijk niet zo goed, de achtergrondmuziek vind ik ietwat cheesy.

Maar het komt neer op een mooie *4.

Slug lijkt op Black Thought... hoeveel (en welke) drugs heb jij vandaag gebruikt?

Daar kan ik ook niet bij...

Jij zit veel dieper in de hiphop dan ik, dus jij ziet hoort vast een veel groter verschil dan ik. Snap je wat ik bedoel?

Volgens mij heeft dat er niks mee te maken. Een rapper gaat niet anders klinken in de ogen van een luisteraar als die persoon veel dieper in hiphop zit.

Nou ja, misschien dat je dan qua rijmschemas, flow en onderwerpen beter het verschil kan maken. Maar zelfs als je nog nooit rap zou hebben gehoord kan ik me niet voorstellen dat je die twee met elkaar gaat vergelijken.

Qua stemgeluid doet hij me er gewoon aan denken. Timbre, whatever. Van dingen als flows en rijmschema's weet ik niets.