menu

Ghost Woman - Anne, If (2023)

mijn stem
3,56 (9)
9 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Full Time Hobby

  1. Welcome (0:48)
  2. Broke (4:23)
  3. 3 Weeks Straight (2:25)
  4. Anne, If (3:19)
  5. Street Meet (3:13)
  6. The End of a Gun (3:11)
  7. Lo Extraño (4:40)
  8. Arline (3:25)
  9. Down Again (3:46)
  10. Tripped (2:23)
  11. So Long (2:06)
totale tijdsduur: 33:39
zoeken in:
avatar van philtuper
Wow! Das snel! De vorige heb ik grijs gedraaid en vond ik echt geweldig. Niet origineel, maar o zo knap gedaan. Alsof je die nummers al jaren kent en of deze band ook al jaren meegaat. Je zou dat negatief kunnen uitleggen maar ik zie het deze keer als iets positiefs. Zeer benieuwd naar deze. Singles Broke (is al een oude bekende) en The End of a Gun klinken alvast heel lekker weer!

avatar van coldwarkids
2,0
The End Of A Gun en Broke doen me nog niet veel..

avatar van Lura
4,0
De afgelopen jaren was Ghost Woman Evan Uschenko's uitlaatklep voor zijn interesse in songwriting en opname, die begon na een aantal jaren als sideman te hebben gespeeld in verschillende Canadese indie-ensembles, met name in de Michael Rault-band, een groep die vertoont een vergelijkbare affiniteit voor perfect gekozen, deels ouderwets aanvoelende gitaarpop. Na het titelloze debuut uit 2022, uitgegeven door het in het Verenigd Koninrijk gevestigde Full Time Hobby met lovende kritieken, presenteert Anne, If een iets uitgebreidere visie van wat Ghost Woman te bieden heeft.

Het geluid van Anne, If komt zeker overeen met eerdere output: de muziek werd (bijna) volledig door Uschenko zelf uitgevoerd en opgenomen op zijn vertrouwde Tascam 388 bandrecorder, tijdens wat hij beschrijft als een "vreemd nieuw hoofdstuk" in zijn leven, wonen in een groot afgelegen huis met niets anders te doen dan muziek opnemen, oude VHS-films kijken en maaltijden koken boven een open vuur in de achtertuin. "De mogelijkheid om op elk moment van de dag geluiden te maken en op te nemen, had een grote invloed op de manier waarop ik werkte en wat er werd geproduceerd", zegt hij. En de resultaten zijn geweldig; Uschenko slaagt erin om meer stilistisch terrein dan ooit te bestrijken, terwijl hij van begin tot eind een sterke doorgaande lijn behoudt. Hoewel sommige nummers bijna rechtstreeks lijken te verwijzen naar bepaalde bands en tijdperken van rockmuziek, is niets daarvan ooit pure imitatie; Uschenko's melodische gevoel - tegelijk afstandelijk (op een Pavement-achtige manier) en verlangen (de innemende melodieën en harmonieën van Crosby, Stills en Nash worden meer dan eens opgeroepen) - lijmt het album aan elkaar.

De warme, ongecompliceerde productie - die doet denken aan Captain Beefheart uit het Safe As Milk-tijdperk, de eerste paar Beak-albums of Shel Talmy's producties uit de jaren 60 voor The Creation of The Kinks - breit het geheel ook samen, en het perfect tape-verzadigde, analoge geluid biedt een aangenaam tegenwicht voor de huidige wereld van digitale opnames, plug-in-effecten en "we lossen het later wel op"-houdingen.

Uschenko schuwt het idee dat de band - in ieder geval volledig - een "soloproject" is, aangezien de liveshow van Ghost Woman in hoge mate een bandcentrische aangelegenheid is, tegenwoordig bestaande uit creatieve en romantische partner Ille van Dessel (Poolface) aan de drums en Nick Hay, afkomstig uit Uschenko's geboorteplaats, die alle snaar gerelateerde taken uitvoert. De liedjes van Anne, If die hun weg naar het podium hebben gevonden tijdens de vele live data van dit jaar in Canada en Europa (inclusief het openen van London Calling en een recente reeks shows met indie-folk-pop-lieveling Chad Van Gaalen) beginnen al aan te nemen nieuwe vormen, en de band – in welke formatie dan ook – is niet te missen. Op 9 maart in Brugge of 12 maart in Utrecht bij De Helling bijvoorbeeld.

avatar van JVT
JVT
Lekker lekker lekker!
Ook de nieuwe plaat van the murder capital is vandaag uit, dus das weer heel wat nieuw geweldig luistervoer. Nu nog de tijd vinden, enkele nummers al vluchtig beluisterd en dat klonk niet slecht

avatar van philtuper
Het is wederom een album geworden dat volgepakt staat met retro paisleysound-achtige nummers die, ondanks het gevoel dat je ze al eens eerder gehoord hebt, iets beklijvends hebben. Het is een logisch vervolg van het vorig jaar verschenen debutalbum, maar mist de ruigheid van de EP Lost Echo's, die nog iets meer een garagesound had. En nu ik ze 2x live gezien heb, heb ik ook gemerkt dat er een verschil is tussen in je eentje een album opnemen en het live spelen van de nummers in een band. Ik vond Ghost Woman live eigenlijk 2x tegenvallen. Gelukkig hebben de albums meer dan genoeg toffe nummers te bieden! Ook deze laatste kan ik met gemak weer meerdere malen opzetten.

avatar van JVT
JVT
En ineens is ie weg op apple music… is dat bij anderen ook?
Ik begon er net lekker in te komen

avatar van koosknook
3,5
Al weer iets beter dan het debuut. Er staan prachtige nummers op, maar al met al, vind ik het, nog te rommelig.

avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
https://dekrentenuitdepop.blogspot.com/2023/01/ghost-woman-anne-if.html

Ghost Woman - Anne, If
Ghost Woman leverde afgelopen zomer een van de meest aangename albums met een retro jaren 60 geluid af en de band rond de Canadese muzikant Evan Uschenko herhaalt dit kunstje met Anne, If

Evan Uschenko leverde vorig jaar met zijn band Ghost Woman een album af dat nadrukkelijk uitnodigde tot het noemen van namen. Het waren vooral namen uit de garagerock en psychedelica uit de jaren 60, waarbij het zowel kon gaan om gevestigde namen als om culthelden. Op Anne, If heeft de Canadese muzikant het aantal te noemen namen nog wat verder uitgebreid. Ghost Woman heeft ook dit keer een voorkeur voor 60’s garagerock en psychedelica, maar sleept er ook wat andere invloeden uit de jaren 60 bij. Het klinkt ook dit keer weer bijzonder aangenaam of zelfs onweerstaanbaar lekker, maar het niveau ligt ook dit keer bijzonder hoog.

De Canadese band Ghost Woman debuteerde afgelopen zomer met een album dat klonk als de spreekwoordelijke omgevallen platenkast. Het was een platenkast die vooral was gevuld met garagerock en psychedelica uit de jaren 60. Dat is een genre dat ruim is vertegenwoordigd in meerdere series met verzamelaars, met de Nuggets boxen als meest aansprekende voorbeeld, maar ook het debuutalbum van Ghost Woman ging er in als koek.

Ghost Woman was en is het geesteskind van de Canadese muzikant Evan Uschenko, die maar net een half jaar na het titelloze debuutalbum van Ghost Woman alweer opduikt met een tweede album van zijn band. Het debuut van de band kleurde de zomer van 2022 prachtig in, maar ik zag het album ook terugkomen in flink wat jaarlijstjes, wat aangeeft dat de muziek van Ghost Woman meer was dan een soundtrack voor een handvol mooie zomerdagen.

Op Anne, If gaat Evan Uschenko verder waar het eerste album van Ghost Woman een half jaar geleden eindigde. Ook de nieuwe songs van de Canadese muzikant citeren stevig uit de garagerock en psychedelica uit de jaren 60 en ook dit keer zijn het songs die je bij eerste beluistering al decennia lijkt te kennen. Het is een beetje alsof je een van de fameuze Nuggets boxen uit de speakers laat komen en dat zegt veel over het niveau van de songs van Evan Uschenko, die zich zowel door de groten als door de culthelden uit de genres laat beïnvloeden.

Ook dit keer staan garagerock en psychedelica centraal, maar de Canadese muzikant oriënteert zich dit keer net wat breder en kan ook zomaar aansluiten bij een song van Pink Floyd, The Byrds of The Jesus And Mary Chain, wat duidelijk maakt waar deze bands hun inspiratie vonden.

Het debuutalbum van Ghost Woman vond ik bij eerste beluistering afgelopen zomer vooral een zeer aangenaam album of zelfs een ‘guilty pleasure’, maar uiteindelijk sloeg ik de muziek van Evan Uschenko veel hoger aan. Dat deed ik bij mijn eerste beluistering van Anne, If onmiddellijk.

De songs die putten uit de garagerock en psychedelica zijn onmiddellijk onweerstaanbaar lekker, maar ook als Evan Uschenko met een lome pedal steel en fraaie harmonieën opschuift richting de Amerikaanse rootsmuziek, houdt de Canadese muzikant een opvallend hoog niveau vast, zonder dat dit ten koste gaat van de meedogenloze wijze waarop de songs van Ghost Woman vermaken. Enig smetje is de wat experimentele instrumentale track die nergens naar toe gaat, maar buiten dit smetje ligt het niveau nog hoger dan op het debuutalbum van Ghost Woman.

Natuurlijk zijn er heel veel bands met een voorliefde voor jaren 60 retro, maar ik had en heb bij beluistering van de muziek van Ghost Woman geen moment het idee dat ik naar wat zouteloze retro aan het luisteren ben. Ook Anne, If doet er vanaf de eerste noten toe en houdt het hoge niveau vrijwel het hele album cast. Door de wat bredere scope voegt het tweede album van Ghost Woman ook iets toe aan het vorig jaar terecht bewierookte debuutalbum, waardoor Anne, If zomaar kan uitgroeien tot een van de betere albums in het genre dit jaar. Albums die klinken als een omgevallen platenkast zijn vrijwel altijd aangenaam, maar Ghost Woman legt de lat net wat hoger. Heerlijk album. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 09:25 uur

geplaatst: vandaag om 09:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.