Alice - Eri con Me (2022)

Op 18 mei 2021 overleed Franco Battiato. Het was op de dag dat de eerste halve finale van het Songfestival in Rotterdam plaatsvond. Vier dagen later won Italië voor de tweede keer sinds ze voor de eerste keer deelnamen in 1956 (de eerste winst was in 1964).

Dat aantal had wat mij betreft hoger gemogen, maar in 1984 al helemaal. Franco zong met Alice I Treni di Tozeur; wat mij betreft nog altijd de beste inzending ooit op het festival. Het nummer werd gedeeld vijfde. Nog steeds snap ik daar niks van. Hoe dan ook scoorde het duo er een grote hit mee, een hit die we ook tegenkomen op Eri con Me (Jij was bij mij).

Op dit album 16 nummers van Battiato, gezongen door zijn muzikale soulmate Alice als eerbetoon aan deze Italiaanse grootheid. Nummers die in zijn eigen versie schitterend zijn en ook in de versie die Alice al eens eerder opnam.

Deze keer doet ze dit met de Italian Philharmonic Soloists, oftewel i Solisti Filarmonic Italiani die de nummers voorzien van een schitterende melancholieke sfeer, en de piano vertolkt hierin een absolute hoofdrol. Veel nummers zijn spaarzaam opgenomen waardoor de kalme stem van Alice goed tot haar recht komt.

Alice zal voor altijd verbonden blijven aan Franco Battiato en niemand anders dan zij kan daarom zo'n prachtig eerbetoon verzorgen.

Het leven is vergankelijk. We worden ouder en uiteindelijk gaan we allemaal dood. Eri Con Me giet het gevoel van vergankelijkheid in prachtige nummers die in dit andere jasje gewoon onsterfelijk blijven. Want deze nummers zijn voor de eeuwigheid. Dit is puur genieten. Dit is jezelf onderdompelen in muziek die je droevig weet te stemmen, maar welke tegelijkertijd troostend werkt en je even een pas op de plaats doet maken.

Tijdloze muziek moet gekoesterd worden. Dat kost mij bij deze 16 juwelen geen enkele moeite. Battiato krijgt het eerbetoon dat hij verdient: hij was bij ons allen.

Dank Alice om ons dit muzikale monument te schenken.

Zoals hier al enkele malen vernoemd, wat een prachtig album heeft Alice afgeleverd, een hele fraaie hommage aan Franco Battiato, die altijd zo verbonden is geweest met haar carrière.
Ik luister zelf inmiddels al bijna 40 jaar naar haar muziek, maar ik denk niet dat ik haar ooit mooier heb horen zingen dan op deze plaat.
Hoogtepunt voor mij “la stagione dell’amore” in een schitterende uitvoering en echt hemels gezongen door deze (inmiddels 68 jarige) engel uit Forli.