Maan - Leven (2022)

Ik ben persoonlijk niet de grootste fan van Maans muziek, maar nadat "Naar De Maan" en "Sowieso Overhoop" waren uitgebracht, twee singles die een nieuw geluid introduceerden, had ik enige hoop voor dit album. "Leven" vond ik niet bijster interessant of sterk als lead single, maar is in het geheel van dit album een van de beste nummers. Dat zegt eigenlijk al genoeg.

Jammer genoeg is de rest van het album nogal een sleur van saaie, zoetsappige ballads en een paar willekeurige radiohits (wat draagt "Blijven Slapen" in hemelsnaam bij?). Oftewel: je standaard Maan album. Niets spannends, geen vooruitgang. Dat is extra jammer deze keer, omdat er wel meer aandacht besteed lijkt te zijn aan het vormen van een consistent visueel pakket.

Een misser!

Dit album weet mij niet te pakken. Het is allemaal wat braaf, met weinig uitschieters. Misschien is "saai" nog wel de beste samenvatting. Vaak dwalen mijn gedachten weg en dat is geen goed teken. Ook al heeft ze een mooie stem, de liedjes zijn het gewoon net niet. Waarom ze hits scoort met middelmatige liedjes snap ik niet helemaal.

Omdat ik de singles ‘Naar de maan’ en ‘sowieso overhoop’ weliswaar luchtige maar aanstekelijke nummers vind wilde ik deze plaat echt een kans geven.
Maar er is simpelweg niet doorheen te komen. Het is allemaal zo bedacht. Het moet een persoonlijk album zijn maar het voelt nergens doorleefd of authentiek. De ballads zijn van het niveau Marco Borsato/John Ewbank, geveinsd, pretentieus en pathetisch.
Het is allemaal van een ondraaglijke lichtheid met als dieptepunt het nummer ‘leven’, dat zoals iemand anders hierboven al beschreef desondanks positief afsteekt tegen de rest.
En hoezo is ‘Blijven Slapen’ hier weer gerecycled nadat het oorspronkelijk op het album van Snelle verscheen?

Als je het afzet tegen de tekstuele vindingrijkheid van Froukje, de doorleefdheid van S10 en het kunstenaarschap van Eefje de Visser, is dit allemaal zo flinterdun. Maan heeft een goede stem en ziet er goed uit en heeft goede energie. We kunnen haar muziek dus prima duiden als simpel vermaak. Maar dan ook graag zonder de pretentie dat het echt ergens over gaat. Want door die pretentie slaat ze de plank wat mij betreft volledig mis.