Ikon - Flowers for the Gathering (1996)

@LH - ik moet qua zang en toonzetting aan een andere band denken, waar ik helaas nu niet even op kan komen (d'r zit een refrein in mijn hoofd met iets van "incredible oceans" of zo). Ik heb 'em nu weer op staan, maar ik vind het ook gladder klinken dan JD. Ik kom er nog eens op terug.

@ LH
De vorm van deze cd inderdaad niet echt, maar á la muziek als op A Moment In Time denk ik wel. Ik denk dat ze nooit zover richting de pop-electric waren gekomen. Maar daar zullen we nooit achter komen

Heb 'em net nog weer eens gedraaid en gek genoeg zie ik mijn eerdere conclusie weer bevestigd: alleen de stem doet enigszins aan Ian Curtis denken.

Dit gaat qua melodie meer op en neer, is minder strak, transparante, sprankelende gitaren; mijn nieuwe associatie: dit doet meer denken aan The Editors (stem van Tom Smith), maar dan met een 'dash' van White Lies erbij - en nou snap ik ook waarom dit goed valt bij de liefhebbers van dark wave/gothic: het pathetische dat daarin zit (en wat mij soms tegenstaat) zit hier ook in. En als Joy Division één ding niet had, was het pathos, daarvoor was het té zuiver, etherisch. Dit rockt ook meer. Met dit alles zeg ik echter niet dat dit geen goede plaat is (let op: dubbele ontkenning )

Ik had A Moment in Time al wel enkele keren beluisterd, en Alone is daar een echt topnummer, maar toch bleef Ikon in het vakje zitten van: "wel goed, maar niet speciaal". Tot ik vandaag dit album beluisterd heb naar aanleiding van het new wave album van de dag.
Flowers for the gathering is echt een fantastische plaat. Voorlopig hoor ik nog niet echt nummers die boven de rest uitsteken, maar dat zie ik vooral als een pluspunt dat het uitstluitend uit goede nummers bestaat. Ik denk dat ik deze CD de volgende dagen nog heel veel zal beluisteren. Voorlopige favoriet na een keer is For Eternity. Ik snap niet dat dit niet bekender is

Vreemd dat juist dit album op het wereldwijde web niet te vinden is.

ahem

Ik kreeg de indruk dat ie Calvé-wise bedoelde, maar welke jopo de pojo laat zich nou voor 7 euro in den kaart gluren, bij zo'n album als dit? Tenzij die het advies van Fokke & Sukke opvolgt - euro's verzamelen!

Precies, peanuts.

Vergeten deze in mijn jaren '90 lijst te zetten. Volgend jaar komt dit album er zeker in!

Pr8plaat. Stem van Curtis met een gave donkere sound.

In vergelijking met hun debuut is dit een stuk rustiger, met minder pit en begeestering en meer richting neo-folk. Ook duidelijk geïnspireerd door Death In June. Een album dat ik eigenlijk niet zo vaak draai, ik vind hun vroegere werk en sommige latere albums beter.