Dromerige en avontuurlijke shoegaze doom met een scheutje psychedelica en zang in de hogere registers. Het zijn mooie contrasten in een lekker traag tempo in combinatie met ultra lage tonen. En zonder dat het geheel ook maar iets van ongeduld veroorzaakt. Want met zoveel mooie details kun je je eenvoudigweg niet gaan vervelen.
Het allemooiste is evenwel dat heldere, twangy gitaartje. Ow... en dan komt er plots een hele fraaie saxofoonsolo voorbij dwarrelen. Zo mooi!
Als ik vleugels had zou ik nu hoog boven de Oostenrijkse Alpen of nog beter... hoog boven de Rocky Mountains zweven. Maar ik heb geen vleugels, dus wordt het een zweefvliegtuigje.
Je kunt natuurlijk ook lekker blijven dromen met je zondagse koptelefoon op en een kopje thee... wel zo veilig.
Prachtig!