menu

John Cale - Mercy (2023)

mijn stem
3,88 (34)
34 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Domino

  1. Mercy (7:00)

    met Laurel Halo

  2. Marilyn Monroe's Legs (Beauty Elsewhere) (6:53)

    met Actress

  3. Noise of You (5:15)
  4. Story of Blood (7:31)

    met Weyes Blood

  5. Time Stands Still (5:20)

    met Sylvan Esso

  6. Moonstruck (Nico's Song) (5:31)
  7. Everlasting Days (5:02)

    met Animal Collective

  8. Night Crawling (4:53)
  9. Not the End of the World (6:17)
  10. The Legal Status of Ice (7:24)

    met The Fat White Family

  11. I Know You're Happy (5:15)

    met Tei Shi

  12. Out Your Window (5:13)
  13. Pretty People *
  14. Mercy [Mercy Full Mix] *

    met Tony Allen

toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 1:11:34
zoeken in:
avatar van Poles Apart
4,0
Ga hem aanstaande maandag live in York zien, benieuwd wat er van dit album eventueel op de setlist staat. Veel samenwerkingen dit keer, veel interessante gastartiesten. Wel een lange speelduur.

Story of Blood

"Night Crawling" kennen we al, die was vooruitgesneld.

avatar van c-moon
Het is nog even wachten eer ik hem live ga zien, in De Roma, in Antwerpen. Daartegen (februari) zal ik het album reeds kunnen instuderen hebben

Benieuwd naar de plaat ook natuurlijk!

avatar van Poles Apart
4,0
Indrukwekkend concert gisteravond in York van Cale en z'n band. Hij speelde twee nummers van dit album, de titeltrack en (bonustrack) "Pretty People", twee sterke songs. De man wordt 81 in maart maar blijft progressief bezig. M'n bewondering voor Cale is alleen maar toegenomen na gisteren (al vonden sommige bezoekers het nodig om te fluiten en was er boegeroep omdat ie geen toegift speelde... Tja, dan snap je er dus niks van). Reuze benieuwd naar dit album.


avatar van davevr
Dit is een echt heel mooie plaat.

avatar van thomzi50
3,5
Op het eerste gehoor: wonderlijk, overdonderend, vervreemdend en innemend album. Waarop Cale weer eens laat zien hoeveel hij muzikaal toch kan.

avatar van Tonio
Ik was erg nieuwsgierig naar dit album. En om de een of andere reden was ik erg hoopvol. Achteraf gezien was deze hoop nergens op gebaseerd: ik ben een grote fan van Cale. Maar dan wel zijn rol in de Velvet Underground, Paris 1919 en de drie daarop volgende albums op het Island label: Fear, Slow Dazzle en Helen of Troy. En da's toch best wel een tijdje geleden. Zelfs zijn algemeen erkende meestwerk Music for a New Society kon mij maar matig bekoren.

Na enkele nummers van Mercy werd mijn hoop aardig de grond ingeboord. De overdaad aan electronica bezorgt me zoveel hinder dat ik de muziek eigenlijk niet eens meer hoor. Na enkele nummers moest ik de muziek afzetten en dat gebeurt mij niet zo vaak. Zelfs albums waar ik niet veel aan vind luister ik de eerste keer meestal wel helemaal uit. Nou ja, ik zal het over een tijdje toch maar weer eens een nieuwe kans geven.

Mijn aversie tegen overmatige inzet van electronica beperkt zich overigens niet tot Cale. Het heeft beslist met mijzelf te maken. Ik luister nu ruim 50 jaar zeer intensief naar muziek, maar met het ouder worden neemt deze irritatie toe en geef ik sterk de voorkeur aan het traditionele instrumentarium in de populaire muziek.

Dat merk ik heel sterk toen ik direct na dit album van John Cale het zojuist verschenen All the Eye Can See van Joe Henry opzette. Qua gebruik van instrumenten het diametraal tegenovergestelde van Mercy. Een keur aan analoge, en veelal akoestische instrumenten, spaarzaam en subtiel ingezet. Zalf voor mijn oren, die na een paar nummers van Mercy geheeld moesten worden.

avatar van ohmusica
Tonio schreef:
Mijn aversie tegen overmatige inzet van electronica beperkt zich overigens niet tot Cale. Het heeft beslist met mijzelf te maken. Ik luister nu ruim 50 jaar zeer intensief naar muziek, maar met het ouder worden neemt deze irritatie toe en geef ik sterk de voorkeur aan het traditionele instrumentarium in de populaire muziek..


De geluidsdichtheid is zo groot dat je bij de eerste beluistering vertwijfeld roept: waar is de producer die dit een beetje kan ordenen? schrijft de recensent in de Volkskrant


En die producer heet Cale en wil nog even vlammen. Stilte is voor later.

Het hoeft dus niet aan u te liggen - anders toedienen met beleid.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:20 uur

geplaatst: vandaag om 13:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.