Young Fathers - Heavy Heavy (2023)

Rice en Geronimo inmiddels ook te beluisteren

De eerste nummers komen hier echt binnen. Ben benieuwd naar het live concert, nog even wachten.

Sink Or Swim is echt super lekker!

The winning streak continues. Het is weer een topplaat. Op basis van singles I Saw en Geronimo dacht ik dat dit meer in het verlengde van Cocoa Sugar zou liggen maar deze plaat heeft toch weer een hele andere feel. Uptempo, vol warmte en emotie. Alsnog avontuurlijk en onmiskenbaar Young Fathers. Hier ga ik nog heel veel plezier aan beleven.

Eens gechecked omdat ik het hier voorbij zag komen, het ontgaat mij volledig waarom de categorie soul en helemaal hiphop hierbij staat. Beide toch niet van toepassing lijkt me?
Het is meer electronic maar een hele vage versie, niet echt mijn ding.

Het is een plaat waar je wel vijf à zes genres bij zou kunnen zetten, dunkt mij. Ik vind het dan weer een verrassend fris geheel, echt een verrassing in positieve zin. Gaat de komende tijd zeker nog wat draaibeurten krijgen!

Ik wist me hier geen raad mee de eerste luisterbeurt, maar hoe meer ik ‘m luister, hoe fascinerender het is. Gaat alle kanten op en sfeer voert de boventoon. Bij de eerste paar nummers krijg ik TV in the Radio-vibes! Interessante plaat

Zoals alles van The Young Fathers stelt dit niet teleur. Een mengelmoes van stijlen en een eclectisch geheel. Zoals Peterjames777 zegt wat warmer dan de voorgangers. Voorlopig een 4*.

Mijn eerste indruk is ook gematigd positief.

Al vind ik de tracks iets minder puntig en voelt het album meer als een hypnotiserend oermenselijk geheel.

Geronimo springt er wel echt uit als track, maar verder breit het album lekker voort.
Voor nu denk ik dat ik Cocoa Sugar & de eerste 2 mixtapes nog wel hoger heb zitten.

Fijn album hoor! Ze stonden al op mijn 'pakt me nog niet, maar misschien nog eens beluisteren'-lijstje, maar met dit album is het gelijk raak. Ergens wat gekte van Animal Collective. Tell Somebody zou dan weer van M83 kunnen zijn. Deze gaat nog vaker op komende tijd.

Hij ligt makkelijk in het gehoor, maar ik ben er nog niet goed uit of ik het nou echt een goede plaat vind. Voorlopig zet ik wat voorzichtig in.

Muzikaal is het wat grootser/breder dan ik mij van hun vorige projecten kan het herinneren. Er komen veel genres en stijlen voorbij zonder dat het afbreuk doet aan het geheel. En de combinatie van zang/raps met de dwingende producties en Afrikaanse invloeden geven inderdaad een hypnotiserend, oermenselijk gevoel. Toch voelt het alsof ze met sommige nummers op een rem trappen die de trance doorbreken en je weer even in het album moet komen. Daardoor ben ik er nog niet helemaal over uit of ik dit echt een goed album vind. Wel pluspunten voor de hoes trouwens!

Ik moet echt wat wennen aan deze plaat. Ik begrijp mensen die niet begrijpen dat dit onder hiphop/soul valt. Dit ligt meer in het straatje van Genesis Owusu etc. Soort warp-achtige Electrofunk. Nu ja. Ik vind t een goede plaat, maar in vergelijking met voornoemde Genesis Owusu niet zo speciaal. En toch blijf ik het opzetten Ik denk wel dat deze het live goed gaat doen.

Vind deze niet zo constant als Cocoa Sugar maar hier valt veel in te ontdekken!

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Young Fathers - Heavy Heavy - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Young Fathers - Heavy Heavy
De Schotse band Young Fathers schiet op Heavy Heavy echt alle kanten op en bij voorkeur alle kanten tegelijk, maar als je de ergste chaos hebt ontward is het een album dat steeds interessanter en fascinerender wordt

Ik had tot dusver niet veel met de muziek van Young Fathers en ook op Heavy Heavy maakt de band uit het Schotse band Edinburgh muziek die zich ver buiten mijn comfort zone bevindt. Het is muziek waarvan je doodmoe kunt worden, maar op het juiste moment is bijna alles raak. Heavy Heavy is met geen mogelijkheid in een hokje te duwen en als het al lukt zit je een track later alweer hopeloos mis. De critici bejubelen de muziek van het Schotse drietal al jaren en langzaam maar zeker begin ik te begrijpen waarom dat zo is. Heavy Heavy is meestal niet mijn muziek, maar ik kan maar niet stoppen met luisteren naar dit krankzinnige maar ook fascinerende album.

Cocoa Sugar, het derde album van de Schotse band Young Fathers, werd in 2018 overladen met superlatieven, dook aan het einde van het betreffende jaar op in flink wat jaarlijstjes en haalde een jaar later ook nog eens de prestigieuze Mercury Price binnen. Ik heb het zelf heel vaak geprobeerd met de hiphop en soul van het drietal uit Edinburgh, maar kon niet overweg met het album.

Ik ging er van uit dat ik gelijke ervaringen zou hebben met het deze week verschenen Heavy Heavy, maar op een of andere manier bevalt dit nieuwe album me wel. Dat is best opvallend, want Heavy Heavy wijkt niet fundamenteel af van Cocoa Sugar, al zijn er wel verschillen tussen Young Fathers in 2018 en 2022. Ik omschreef de muziek van het Schotse drietal hierboven als hiphop en soul, maar dit zijn vlaggen die de lading slechts ten dele dekken.

Ook op Heavy Heavy maakt Young Fathers muziek die zich door vele genres en stijlen heeft laten beïnvloeden, maar in geen enkel hokje echt past. Soul, hiphop, pop, rock, elektronica, tribal, het is het allemaal wel en niet. De Britse krant The Guardian omschrijft het nieuwe album van Young Fathers als “a joyous feast of noise” en dat is op zich een aardige omschrijving.

Heavy Heavy is een album waarvoor je in de stemming moet zijn. Wanneer je dat niet bent is het album een bak herrie die van de hak op de tak springt en energie vreet, maar als je het wel bent is Heavy Heavy een album vol songs die anders klinken dan alle andere muziek die je recent (of minder recent) hebt gehoord.

In een aantal songs domineren de zwaar aangezette beats, maar Young Fathers kan ook vertrouwen op subtiele ritmes en een bak elektronica. Heavy Heavy is een album dat direct vanaf de eerste noten vol gas geeft en de luisteraar ruim een half uur lang nauwelijks de kans geeft om op adem te komen. Alles is volgestopt met ritmes, elektronica en meerdere lagen zang, waardoor het, in ieder geval bij mij, even duurde voor ik songs met een kop en een staart hoorde op Heavy Heavy.

Die songs zijn er uiteindelijk wel en het zijn songs die niet alleen avontuurlijk zijn, maar bij vlagen ook bijzonder mooi. Zeker als de band net wat gas terug neemt en kiest voor atmosferische synths en soulvolle vocalen is de muziek van Young Fathers bijna toegankelijk, maar een bijzondere wending is nooit ver weg bij de Schotse band, die ook op Heavy Heavy toch vooral ongrijpbaar blijft.

Ik laat albums buiten mijn comfort zone als deze meestal liggen, maar ik blijf maar luisteren naar Heavy Heavy, ook als de muziek van de band me vooral tegen staat of ik er doodmoe van word. De meeste songs op het album staan me overigens niet tegen, maar fascineren me hopeloos. Zeker wanneer je het album wat vaker hebt gehoord valt er wel het een en ander op zijn plek, maar Heavy Heavy blijkt een uniek album, dat nooit alle geheimen tegelijk prijs geeft. Het is bovendien een album dat je het ene moment in vervoering kan brengen en het volgende moment voor hoofdpijn zorgt.

De muziek van Young Fathers is aan de ene kant ruw en eclectisch, maar op hetzelfde moment heb ik het idee dat over iedere noot goed is nagedacht. Heavy Heavy bevindt zich voor een belangrijk deel mijlenver buiten mijn comfort zone, maar toch kan ik het maar niet los laten. In 2018 was ik totaal niet vatbaar voor het wijdverspreide Young Fathers virus, maar deze keer heeft de band uit Edinburgh me toch te pakken. Erwin Zijleman

Waar ik bij een eerste luisterbeurt nog wel enthousiast was, kan ik inmiddels nog weinig enthousiasme voor deze plaat opbrengen. Het album staat vol ideeën, maar het klinkt me allemaal te vriendelijk en braaf. En het belangrijkste: er blijft nauwelijks iets hangen. Is het slecht? Nee. Maar van Young Fathers had ik een pakkender en interessanter album verwacht dan dit Heavy Heavy.

Inderdaad zeer gevarieerde plaat. Ben wel geneigd om ze op BKS live te checken, hoe dit klinkt live. Vind ook niet alle nummers erg sterk, maar Drum en Sink or Swim zijn parels.
Ik zou dit ook eerder als Pop/Soul categoriseren ipv HipHop

En hoe vond je het?

Ik vond het tamelijk briljant hoor live. Wat een show, wat een energie! Ga dit album ook maar eens op plaat aanschaffen

Ik vond het ook ontzettend gaaf zaterdag, echt een feestje. Had nog makkelijk een half uur door kunnen gaan.

Vorige week zag ik ze ook in het voorprogramma van Depeche Mode. Maar daar kwamen ze niet uit de verf. Stadion met 56000 Depeche fans, en daar wijkt deze band toch iets te ver vanaf.

Je hebt goud in handen, maar door de pandemie stilte is het onmogelijk om dit te spenderen. De euforische soulfunk van Rise bekijkt de keerzijde van de gelukzoekers. Nog steeds worden minderheden ingezet om de goudkoorts te temperen. Nog steeds wordt Afrikaans grondgebied gezuiverd van alle waardevolle grondstoffen. Rise is niet alleen de wederopstanding van Young Fathers, het is tevens een aanklacht tegen het machtsmisbruik in Liberia, de geboortegrond van Alloysious Massaquoi en de Nigeriaanse roots van Kayus Bankole. Het ogen schijnende vreugdevolle Rise heeft dezelfde onderliggende kracht als het vroegere politieke Afro centrische Arrested Development hiphop collectief uit begin jaren negentig. Het trieste bewijs dat er niks veranderd is. Pandemie stilstand? Spreek maar gerust van een veel verder reikende maatschappelijke stilstand.

Young Fathers, bezorgde familiemensen die het nageslacht een prachtige vreedzame wereld willen schenken. De verbonden Ululation familiebanden; sterk als een onbreekbare ketting. Young Fathers staat nog steeds voor het culturele verleden, de politieke misstanden en ongelijkheden in de wereld. Het vanuit Schotland opererende drietal, Graham “G” Hastings is geboren en getogen in Edinburgh, voltooit met Heavy Heavy hun vierde Young Fathers plaat, een meer dan waardige Cocoa Sugar opvolger. Het opruiende signalerende I Saw mobiliseert de grondtroepen. Bewapen je tegen de onvrede, ontvlucht die onvrede. En als het gesproken woord dan je krachtigste wapen is, gebruik deze dan. Durf je de Brexit erfenis recht in zijn ogen aan te kijken, of wend je het hoofd tegen de groeiende armoede, vreemdelingenbeleid en drugsproblematiek in de grote steden.

Drum verbroedert, Drum vermengt de migratie achtergrond in een universele smeltkroes waarbij Kayus Bankole je in zijn West Afrikaanse moedertaal toezingt. De opzwepende kracht van het bijna rituele spirituele ritme, een mobiliserende trance die motiveert om in beweging te komen. Het dansbare klein religieuze verzet, de aanzet tot grote daden. Je lichaam slaapt in mediterende rusttoestand, je ziel is echter een waakzaam vlammetje, onrustig rusteloos. Het hemelse serene Tell Somebody met de smekende kopstem melancholiek, zuiverend helend wegspoelend. Tell Somebody over de opzwellende tranen, Tell Somebody over het onzichtbare verdriet, de pijn en de disbalans.

De Geronimo heldentrack heeft een duister opbouwende triphopbeat als basis. Verdovend ontwapend met horizon verbredende optimisme. Sta op, je hebt de mogelijkheid om als een leeuw strijdend ten onder te gaan, of als een mak lammetje trouw te volgen. Deze keuze ligt bij jou en niemand anders, wees je alleen bewust van de gevolgen. Sink or Swim. Het heftige militante Shoot Me Down verdedigt de humane gedragingen. Is geweld een noodzaak om vrede te bewaarborgen? Is vrede een begrip wat pas naam krijgt als het gewelddadige zaadje zich voortgeplant heeft? Het drukkende Holy Moly exorcisme bestrijdt en omarmt tevens de innerlijke demonen. Gehaaste Jungle breakbeats en opruimende pianotoetsen toetsen de weerbaarheid van de ziel.

Uiteindelijk is de vrouw het overkoepelende baken van het bestaan. Be Your Lady is een ode aan het sterke geslacht, het vergevende thuisfront, Moeder Aarde. Be Your Lady getuigt van respect, eergevoel en liefde. Heavy Heavy is geen zware donkere plaat.Heavy Heavy is de schrijnende blues uit het onderdrukte verleden, de vergeten folk vertellingen en de evangelische gospel vergeving. Heavy Heavy biedt inzicht in het eigen handelen, reflecteert en confronteert. Yin sluit Yang niet uit. Het licht volgt de duisternis op, de duisternis geeft het licht betekenis. Young Fathers verzet zich bewust tegen het hokjes denken, Heavy Heavy identificeert zich met het mondiale karakter.

Young Fathers - Heavy Heavy | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Ruim een jaar na release blijft dit een knappe plaat, kort maar krachtig en levendig, eclectisch en vooral: ik geniet van de positieve vibe van deze plaat. Ik word er blij van, krijg er energie van. Deze ochtend vroeg nog eens beluisterd, en dat is gelijk fijn wakker worden. Rice en I Saw vormen meteen een bruisende opening, verderop vallen ook o.a. Ululation en Sink or Swim op.

4 sterren