Hei'An - Imago (2022)

Imago is wat mij betreft nog steeds even dik in orde sinds mijn laatste bericht alhier van een krappe twee jaar geleden. Desalniettemin merk ik wel aan mezelf dat ik de meeste platen van meer dan een uur gewoon echt te lang vind, eigenlijk tot het storende aan toe, en helaas valt ook deze schijf binnen die categorie.

Als je daar ook nog bij neemt dat we hier wel met een behoorlijk dense brok aan complexe muziek te maken hebben - het is al van het kaliber en soort 'moet je echt voor gaan zitten, want hier gebeurt ontzettend veel' - dan heb je twee elementen die elkaar tegenwerken en dus verzwakken. Het zorgt ervoor dat de nummers - tsjokvol met mooie ideeën, interessante wendingen en bakken aan kwaliteit - te pakken worden genomen door hun eigen lengte. Bovendien voelen sommige cleane zanglijnen op momenten ook een beetje te geforceerd aan, merk ik bij een hernieuwde luisterbeurt. Dat heeft op zich geen invloed op mijn beoordeling, want zo vervelend is het niet, maar het helpt vanzelfsprekend ook niet mee in de waardering. Al met al verlaag ik daarom toch naar een dikke 4* in plaats van 4,5*: kwalitatief is dit nog altijd van een hoog niveau en is het uiterst genietbaar, maar dit album had met een kleine vijftig minuten echt afgelopen moeten zijn wat mij betreft.

Is er overigens al meer bekend over nieuw werk van deze band (Ayreonfreak)? Het is nu drie jaar geleden, dus het zou bijna tijd moeten zijn zou je denken. Zoals reeds eerder gememoreerd ben ik nog altijd erg benieuwd hoe de band zich op een volgend werk gaat ontwikkelen in verhouding tot deze plaat.