Rond de "Just Getting Started" release (goed album!) een paar jaar geleden, had zanger Mike Reno het in interviews over vroegere albums, waarbij de platenmaatschappij nog het overwicht had om te kunnen bepalen welke "cuts" het album zouden halen, met het idee dat sommige goede stukken bewaard moesten worden voor het volgende album... Zou Loverboy dat nou net met dit album gebeurt zijn? Een album dat als klassieker gezien wordt door de hit/het bekendste nummer (de eerste track)? Het is goed daar niet van, maar het heeft niet het constante pijl van het debuut. Uitschieters zijn track 1, 2, 4 ( hoewel die wel heel erg jaren 80 klinkend is), 8 en het supernummer 9! Dus: best goed album met een paar zeer goede uitschieters!