Ikon - A Moment in Time (1995)

Borrelhapjes klaar; wijntje in geschonken, kussens van de bank op geschut, en ik ben er helemaal klaar voor.
Mijn eerste kennismaking met Ikon.
En ik ben zeker niet teleur gesteld. Bij de eerste tonen van Reality Is Lost klinkt heel duidelijk het geluid van Pink turns Blue en The Search in door; de zang neigt erg veel naar Ian Curtis van Joy Division, zo ook de teksten.
Het dramatische van Joy Division ontbreekt echter wel, dit is zeker een copie, maar wel een redelijk geslaagde; de muzikale vorming spreekt me meer aan.
Ach; een schilderij koop je meestal voor het plaatje, soms voor de lijst. Hierbij is het plaatje leuk; maar de lijst blijkt meer waard.

mmmmm......altijd weer die vergelijkingen ik vind het gewoon klinken als Ikon, als je de vergelijkingen doortrekt dan zou je ook in een stoute bui kunnen beweren dat JD weer lijkt op de donkere kant van The Doors tja en zo blijven we maar in hokjes stoppen ben het wel met je eens waar je het hebt over muzikale vorming en die heeft in kwantiteit meer opgeleverd dan Joy Division en New Order bij elkaar!!

Hier bij zijn de vergelijkingen duidelijk hoorbaar; verder is het voor iemand die Ikon niet kent, wel fijn om te weten waar je de muziek mee kunt vergelijken. En de Joy Division copie ligt er wel erg dik boven op.

je bedoelt het goed I Know!! maar ik hou niet zo van die vergelijkingen en neem van mij aan de bands zelf ook niet!! stel je maakt met hart en ziel een plaat en dan word je door mensen aan de zijlijn zomaar in een hoekje gezet, hoe zou jij dat vinden? zeker zijn ze geinspireerd door JD en nog vele anderen(kan ook niet anders!)

ik vind het toch jammer dat jij het houdt bij een schamele JD kopie! maar goed je hebt ook pas een van de in totaal 11 uitgebrachte albums van Ikon gehoord, ze hebben na 1995 ook flink geexperimenteerd met electro bijvoorbeeld, maar in ieder geval top dat je ze vier sterren geeft

Die 4 sterren zijn ze ook zeker waard.
Ik zal me aan meer albums wagen. Mijn oordeel over bijvoorbeeld Diary Of Dreams werd later ook bij gesteld.

fijn dat je begrijpt wat ik bedoel je hebt hier toch te maken met mensen(muzikanten) die hun ziel bloot leggen maar ik vind je oordeel wat betreft je waardering helemaal niet verkeerd hoor

ja DoD is ook weer zo'n artiest die werkelijk zijn ziel en zaligehid stopt in zijn muziek, je hebt dan ook terecht Moments of Bloom beloond met een 4,5 maar dat is eigenlijk niet op zijn plaats hier als je nog zin hebt om verder te chatten dan zie ik je wel op Moments of Bloom?

Alone is natuurlijk weergaloos, maar vind dit album op het eerste gehoor toch heel wat minder geslaagd dan z'n voorganger en zeker minder geslaagd dan z'n opvolger.

Maar ik laat later nog wel iets meer weten hier...

Is het al later genoeg om er iets meer over te laten weten Freddze?
Ik ben hem nu voor de eerste keer aan het beluisteren en het klinkt echt goed.

Aangenaam verrast door de stem. Het lijkt wat eentonig te worden maar als ik goed naar de stem luister blijft het iedere keer een genot om naar te luisteren. De nummers zitten goed in elkaar en het luistert lekker weg.

4****

As Time goes by ; Hallo IAN!
Dit is de eerste keer dat ik bij een band zeg dat hij vergeleken mag worden met Joy Division. De zang is op sommige momenten identiek! met die van Ian Curtis. Het is wel muzikaler, minder kaal, minder kil (positief of negatief?) De opbouw van het nummer is een beetje dat van een nummer van Joy Division (men weet wel welke van JD ik bedoel)

Mijn stem weer met een halfje verhoogd én hij heeft een plaatsje in mijn top 10 gekregen (sorry Pornography van The Cure!!!)

Flowers For The Gathering nog niet beluisterd azra?

Nee, op internet is hij niet te vinden. Maar hij staat wel op mijn verlanglijstje (met een beetje geluk betekent dat, dat ik hem dit jaar nog ga kopen )

Je zou dit album (verzamelaar) hun eerste album kunnen noemen. Er staan een paar nummers op (als 'Death In The Dark' voordat ze zich Ikon gingen noemen) daterend uit 1988-1989. Popjournalist Mick Mercer noemde ze ooit de pioniers van gothic rock maar eigenlijk is dit ook 'gewoon' postpunk. Misschien dat het overmatige gebruik van synths hier wel naar het gotische neigt en dat is prima. Ik vind het uitwaaierende gitaarwerk erg mooi en de zang zoals het hoort monotoon aangenaam en ingetogen met diepgaande lyrics. Het is vooral erg muzikaal en melodieus. Wat mij betreft nog altijd een van de beste bands in het genre.

Ikon - A Moment In Time (CD, Germany, 1995) | Discogs

Ik vind dit ook teveel een joy division copy. Niet slecht maar weinig origineel en zeker niet beter dan het origineel ook. Ik luister nog iets liever naar bands die deze sound wat distingeren met iets meer luchtigheid en variatie erin gooien zoals bv the Snake corps.