The Pretty Things - Get the Picture? (1965)
mijn stem
47 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Fontana
-
You Don't Believe Me (2:23)
-
Buzz the Jerk (1:55)
-
Get the Picture? (1:56)
-
Can't Stand the Pain (2:41)
-
Rainin' in My Heart (2:31)
-
We'll Play House (2:33)
-
You'll Never Do It Baby (2:27)
-
I Had a Dream (2:59)
-
I Want Your Love (2:16)
-
London Town (2:25)
-
Cry to Me (2:51)
-
Gonna Find a Substitute (2:58)
-
Get a Buzz * (4:00)
-
Sittin' All Alone * (2:47)
-
Midnight to Six Man * (2:20)
-
Me Needing You * (4:28)
-
Come See Me * (2:40)
-
£.S.D. * (2:25)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur:
29:55
(48:35)
0
JonnieBrasco
geplaatst: 1 april 2004, 16:22 uur
Hier staat echt gave 60's muziek op. De ruigere variatie op de Beatles, Rolling Stones en The Who. Als ik in de jaren '60 had geleefd zou dit wellicht tot mijn muzieksmaak behoord hebben (evenals the Small Faces). Deze hebben gewoon nog net iets extra ten opzichte van de genoemde bands. "L.S.D." en "Midnight to Six Man" zijn goede voorbeelden hiervan, terwijl de hit "Cry To Me" toch bewijst dat ze ook rustigere, subtiele muziek gemaakt hebben. Helaas kan ik nog niet stemmen omdat ik maar de helft van het album ken, maar tot nu toe zou ik 4,5* zeggen ...
0
geplaatst: 22 oktober 2005, 13:55 uur
Goed album, hoort zeker tot de betere muziek van de vroege jaren '60.
0
geplaatst: 1 oktober 2006, 19:04 uur
Wat een ontzettende lekkere sixties plaat is dit! Lekkere rauwe Rock 'n Roll! Jengelende gitaren vliegen om je oren, een mix van de Beatles, Stones (maar dan uiteraard beter!) en de Who, zoals eerder genoemd net wat 'ruiger'. Met name die stem van de zanger is echt geweldig! Tel daarbij op typische sixties gitaarsolo's, lekker drumwerk(!!) en je hebt een: 4,5*
0
geplaatst: 2 oktober 2006, 20:41 uur
Even op bol geluisterd (sorry HiLL) en idd dit klinkt lekker zeg. Die mix wat je zegt ben ik het wel mee eens alleen zou ik The Kinks er graag aan willen toevoegen. Buzz The Jurk is trouwens een ordinaire cover van You Really Got Me.
0
geplaatst: 3 oktober 2006, 22:21 uur
Geruzie verwijderd. Als avdj en HiLL hun verhandelingen willen teruglezen, stuur maar even een PM.
0
geplaatst: 10 oktober 2006, 19:14 uur
Wat een heerlijke gitaarrock is dit zeg! Schitterende gitaren, die solo's en dat baswerk! 
Als je de Arctic Monkeys goed vindt MOET je deze ook hebben, dit is namelijk een klasse beter!
4 **** (kan zeker meer worden)
Als je de Arctic Monkeys goed vindt MOET je deze ook hebben, dit is namelijk een klasse beter!
4 **** (kan zeker meer worden)
0
geplaatst: 10 oktober 2006, 20:05 uur
Als dit bevalt; kennen jullie ook de Lyres?
Grijpt terug op Pretty Things en onze eigen Q 65.
Aanrader !!
Grijpt terug op Pretty Things en onze eigen Q 65.
Aanrader !!
0
geplaatst: 29 december 2006, 19:03 uur
Lekkere classic rock dit. Stuk voor stuk niet te ver doorgevoerde rocknummers met passie gespeeld. De zanger is ook erg goed, zowel qua stem als zang. Maar of dit nou beter is dan The Who in die tijd? Zeker niet! 4*
0
geplaatst: 19 februari 2009, 20:34 uur
Deze lp hebben wij ook gehad destijds alleen met een andere hoes volgens mij. Iets met een standbeeld ?
Een aantal nummer hadden wij eerst op deze EP
http://fotos.marktplaats.nl/kopen/9/d0/YIzrQuKjRSH+xlYn37TvJQ==.jpg
Is nu 90 euro op E bay, onvoorstelbaar.
Ik was zo onder de indruk in die tijd van hun muziek, die nummers zoals Sittin all alone en London Town staan in mijn geheugen gegrift.
Een aantal nummer hadden wij eerst op deze EP
http://fotos.marktplaats.nl/kopen/9/d0/YIzrQuKjRSH+xlYn37TvJQ==.jpg
Is nu 90 euro op E bay, onvoorstelbaar.
Ik was zo onder de indruk in die tijd van hun muziek, die nummers zoals Sittin all alone en London Town staan in mijn geheugen gegrift.
0
geplaatst: 22 september 2010, 14:55 uur
Ben ik de enige die de stem van Dick Taylor op London Town vind lijken op die van Pete Doherty? Ook Sittin' All Alone heeft iets wat me heel erg aan de knuffeljunkie doet denken. Positief wat mij betreft...
0
geplaatst: 18 augustus 2011, 10:48 uur
'London Town' en 'Can't Stand the Pain' zijn gewoon meesterlijk. De rest van de plaat is ook dik in orde.
0
geplaatst: 29 januari 2015, 12:22 uur
Beetje te wisselvallig voor mijn smaakpapillen. De vlam gaat pas in de pan bij de bonus tracks. Het basgeluid in het intro van Come See Me is echt geweldig. Dat in dezelfde tijd dat Bill Wyman's bas nog klonk als een stelletje elastiekjes op een sigarenkistje..........
Op de ozzinele LP zelf zijn de heren nog op zoek naar de kompositoriese aders die ze op Emotions wèl gevonden hebben.
Op de ozzinele LP zelf zijn de heren nog op zoek naar de kompositoriese aders die ze op Emotions wèl gevonden hebben.
1
geplaatst: 15 mei 2020, 09:25 uur
Een goede stap vooruit! Ik ben er zeker blij mee dat de halfbakken covers grotendeels achterwege worden gelaten (en dan moet ik toegeven dat de covers ook leuk gekozen zijn). I Had A Dream heeft heel fijn gitaargepingel op de achtergrond. Ik kan niet goed achterhalen waar You'll Never Do It Baby vandaan komt. Een snelle google search levert niets op. De belangrijkste veranderingen op dit album is toch wel dat de R&B al duidelijk naar de achtergrond verdwijnt. Bluesy blijft het overigens wel, maar er wordt al behoorlijk geëxperimenteerd met hardrock en een beetje psychedelica en ....soul? Ben met dat laatste genre te weinig bekend.
Er staan weliswaar wat mindere nummers op, maar de sound an sich is heel erg fijn. Dat hoorde ik al op het debuut, maar daar komt het er uiteindelijk niet goed genoeg uit. Hier hebben de heren de zaken wat mij betreft echt beter voor elkaar. Als ik dan de plaat vergeet uit te zetten en onbewust de bonustracks hoor, moet ik concluderen dat het album eigenlijk veel completer was met Midnight To Six Man. Goed nummer! zeker een single? Ach, de titeltrack en Can't Stand The Pain zijn ook echt de moeite waard. The Pretty Things kunnen beter zelf liedjes schrijven dan coveren!
Tussenstand:
1. Get The Picture
2. The Pretty Things
Er staan weliswaar wat mindere nummers op, maar de sound an sich is heel erg fijn. Dat hoorde ik al op het debuut, maar daar komt het er uiteindelijk niet goed genoeg uit. Hier hebben de heren de zaken wat mij betreft echt beter voor elkaar. Als ik dan de plaat vergeet uit te zetten en onbewust de bonustracks hoor, moet ik concluderen dat het album eigenlijk veel completer was met Midnight To Six Man. Goed nummer! zeker een single? Ach, de titeltrack en Can't Stand The Pain zijn ook echt de moeite waard. The Pretty Things kunnen beter zelf liedjes schrijven dan coveren!
Tussenstand:
1. Get The Picture
2. The Pretty Things
0
geplaatst: 15 mei 2020, 11:24 uur
RuudC schreef:
Een goede stap vooruit! Ik ben er zeker blij mee dat de halfbakken covers grotendeels achterwege worden gelaten (en dan moet ik toegeven dat de covers ook leuk gekozen zijn). I Had A Dream heeft heel fijn gitaargepingel op de achtergrond. Ik kan niet goed achterhalen waar You'll Never Do It Baby vandaan komt. Een snelle google search levert niets op. De belangrijkste veranderingen op dit album is toch wel dat de R&B al duidelijk naar de achtergrond verdwijnt. Bluesy blijft het overigens wel, maar er wordt al behoorlijk geëxperimenteerd met hardrock en een beetje psychedelica en ....soul? Ben met dat laatste genre te weinig bekend.
Er staan weliswaar wat mindere nummers op, maar de sound an sich is heel erg fijn. Dat hoorde ik al op het debuut, maar daar komt het er uiteindelijk niet goed genoeg uit. Hier hebben de heren de zaken wat mij betreft echt beter voor elkaar. Als ik dan de plaat vergeet uit te zetten en onbewust de bonustracks hoor, moet ik concluderen dat het album eigenlijk veel completer was met Midnight To Six Man. Goed nummer! zeker een single? Ach, de titeltrack en Can't Stand The Pain zijn ook echt de moeite waard. The Pretty Things kunnen beter zelf liedjes schrijven dan coveren!
Tussenstand:
1. Get The Picture
2. The Pretty Things
Een goede stap vooruit! Ik ben er zeker blij mee dat de halfbakken covers grotendeels achterwege worden gelaten (en dan moet ik toegeven dat de covers ook leuk gekozen zijn). I Had A Dream heeft heel fijn gitaargepingel op de achtergrond. Ik kan niet goed achterhalen waar You'll Never Do It Baby vandaan komt. Een snelle google search levert niets op. De belangrijkste veranderingen op dit album is toch wel dat de R&B al duidelijk naar de achtergrond verdwijnt. Bluesy blijft het overigens wel, maar er wordt al behoorlijk geëxperimenteerd met hardrock en een beetje psychedelica en ....soul? Ben met dat laatste genre te weinig bekend.
Er staan weliswaar wat mindere nummers op, maar de sound an sich is heel erg fijn. Dat hoorde ik al op het debuut, maar daar komt het er uiteindelijk niet goed genoeg uit. Hier hebben de heren de zaken wat mij betreft echt beter voor elkaar. Als ik dan de plaat vergeet uit te zetten en onbewust de bonustracks hoor, moet ik concluderen dat het album eigenlijk veel completer was met Midnight To Six Man. Goed nummer! zeker een single? Ach, de titeltrack en Can't Stand The Pain zijn ook echt de moeite waard. The Pretty Things kunnen beter zelf liedjes schrijven dan coveren!
Tussenstand:
1. Get The Picture
2. The Pretty Things
Midnight to Six was inderdaad een single en bovendien één van mijn favoriete 60’s liedjes.
Het is nog niet zover maar ik kijk reikhalzend uit naar je conclusies omtrent S.F Sorrow!
1
geplaatst: 15 mei 2020, 17:57 uur
RuudC schreef:
Ik kan niet goed achterhalen waar You'll Never Do It Baby vandaan komt.
Ik kan niet goed achterhalen waar You'll Never Do It Baby vandaan komt.
Cops & Robbers !
0
geplaatst: 15 mei 2020, 20:57 uur
Ik vind de versie van The Pretty Things aanmerkelijk beter. Wist overigens niet dat het origineel van Cops & Robbers was. De cover van The Lyres vind ik dan wel weer aardig.
0
geplaatst: 16 mei 2020, 14:28 uur
........ en toen was Phil May opeens de pijp uit ......... RIP Phil !
0
geplaatst: 22 mei 2020, 14:00 uur
Ja, het is beter dan het debuut en het valt vooral op dat de eigen nummers beduidend beter zijn dan de covers (zoals toen wel vaker het geval was), maar ik kan songs als Rainin' In My Heart en I Had A Dream niet goed aan. You Don't Believe Me opende het album wel hoopvol met zo'n lekker Byrds-jengeltje op de gitaar, maar verder blijft me weer duidelijk hoe ik gewoon niet zo veel houd van beat/R&B uit halverwege de jaren '60. Niet slecht, maar ik kan er gewoon niet bijzonder enthousiast van worden.
Tussenstand:
1. Get The Picture
2. The Pretty Things
Tussenstand:
1. Get The Picture
2. The Pretty Things
0
geplaatst: 16 november 2020, 14:38 uur
Weer zo'n album waar ik moeilijk een score aan kan hangen. Het is best een fijn album, maar 3* vind ik te laag en 3,5* eigenlijk weer te hoog. Ik vind heel veel albums een stuk beter maar die wil ik weer niet allemaal 4* of meer gaan geven.
In dit geval toch 3,5. Het was toch één van de eerste albums in zijn soort en dat verdient waardering. Was het album 3 jaar later uitgekomen was het 3* geweest.
Echte favorieten heb ik niet maar London Town vind ik prettig wegluisteren. En de tweede helft van het album bevalt me wat beter dan de eerste helft.
33 in de 100 Greatest Albums of 1965 en 75e in BestEverAlbums.
In dit geval toch 3,5. Het was toch één van de eerste albums in zijn soort en dat verdient waardering. Was het album 3 jaar later uitgekomen was het 3* geweest.
Echte favorieten heb ik niet maar London Town vind ik prettig wegluisteren. En de tweede helft van het album bevalt me wat beter dan de eerste helft.
33 in de 100 Greatest Albums of 1965 en 75e in BestEverAlbums.
0
geplaatst: 9 december 2023, 10:41 uur
The Pretty Things, een collectief dat na hun tweede album steeds diverser uit de hoek zouden komen. Het debuut valt niet echt op als je het afzet tegen de stroom aan Britse rhythm & blues releases die destijds uitkwamen.
Opvolger Get the Picture is al wat afwisselender van aard maar overtuigd mij ook niet over de volle lengte. De plaat bevat wat meer soul invloeden en klinkt wat gerijpter in vergelijking met de eersteling. Desalniettemin blijft het bij momenten dat ik wat opveer uit mijn luie stoel.
Zanger Phil May is geen slechte vocalist maar op den duur begint de zang van de beste man te vervelen. Vaak wat verveeld maar ook bij vlagen zeurderig.
Desalniettemin kent de plaat wel degelijk een aantal aardige tracks wat de band boven de grijze middelmaat doet uitstijgen. Mede ingegeven door het feit dat de nummers niet langer duren dan nodig - in dit genre was dit destijds meer regel dan uitzondering - blijft het schijfje fris klinken.
Niet zozeer beter dan het debuut maar wel wat afwisselender.
Hierna raken de heren mij kwijt, de albums die zouden volgen doen mij vreemd en afstandelijk aan.
Opvolger Get the Picture is al wat afwisselender van aard maar overtuigd mij ook niet over de volle lengte. De plaat bevat wat meer soul invloeden en klinkt wat gerijpter in vergelijking met de eersteling. Desalniettemin blijft het bij momenten dat ik wat opveer uit mijn luie stoel.
Zanger Phil May is geen slechte vocalist maar op den duur begint de zang van de beste man te vervelen. Vaak wat verveeld maar ook bij vlagen zeurderig.
Desalniettemin kent de plaat wel degelijk een aantal aardige tracks wat de band boven de grijze middelmaat doet uitstijgen. Mede ingegeven door het feit dat de nummers niet langer duren dan nodig - in dit genre was dit destijds meer regel dan uitzondering - blijft het schijfje fris klinken.
Niet zozeer beter dan het debuut maar wel wat afwisselender.
Hierna raken de heren mij kwijt, de albums die zouden volgen doen mij vreemd en afstandelijk aan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.