The Pretty Things - Get the Picture? (1965)

'London Town' en 'Can't Stand the Pain' zijn gewoon meesterlijk. De rest van de plaat is ook dik in orde.

Een goede stap vooruit! Ik ben er zeker blij mee dat de halfbakken covers grotendeels achterwege worden gelaten (en dan moet ik toegeven dat de covers ook leuk gekozen zijn). I Had A Dream heeft heel fijn gitaargepingel op de achtergrond. Ik kan niet goed achterhalen waar You'll Never Do It Baby vandaan komt. Een snelle google search levert niets op. De belangrijkste veranderingen op dit album is toch wel dat de R&B al duidelijk naar de achtergrond verdwijnt. Bluesy blijft het overigens wel, maar er wordt al behoorlijk geëxperimenteerd met hardrock en een beetje psychedelica en ....soul? Ben met dat laatste genre te weinig bekend.

Er staan weliswaar wat mindere nummers op, maar de sound an sich is heel erg fijn. Dat hoorde ik al op het debuut, maar daar komt het er uiteindelijk niet goed genoeg uit. Hier hebben de heren de zaken wat mij betreft echt beter voor elkaar. Als ik dan de plaat vergeet uit te zetten en onbewust de bonustracks hoor, moet ik concluderen dat het album eigenlijk veel completer was met Midnight To Six Man. Goed nummer! zeker een single? Ach, de titeltrack en Can't Stand The Pain zijn ook echt de moeite waard. The Pretty Things kunnen beter zelf liedjes schrijven dan coveren!

Tussenstand:
1. Get The Picture
2. The Pretty Things

Ja, het is beter dan het debuut en het valt vooral op dat de eigen nummers beduidend beter zijn dan de covers (zoals toen wel vaker het geval was), maar ik kan songs als Rainin' In My Heart en I Had A Dream niet goed aan. You Don't Believe Me opende het album wel hoopvol met zo'n lekker Byrds-jengeltje op de gitaar, maar verder blijft me weer duidelijk hoe ik gewoon niet zo veel houd van beat/R&B uit halverwege de jaren '60. Niet slecht, maar ik kan er gewoon niet bijzonder enthousiast van worden.

Tussenstand:
1. Get The Picture
2. The Pretty Things