The True Faith - Go to Ground (2023)

Een band om in de gaten te houden, klinkt erg goed dit!

Hieronder kun je alvast wat liedjes beluisteren, wat mij betreft een aanrader.
The True Faith - truefaithx.bandcamp.com

DjFrankie, Alicia, jorro e.a.

Interessante band, nu het hele album aan het luisteren, en dit klinkt lekker! De band heeft de naam moeten veranderen in The True Faith, omdat er al een band bestond zonder 'the' ervoor, maar dat terzijde. Dit klinkt veelbelovend zeg! Goede zanger vind ik, in elk geval spat de passie er vanaf. Alleen jammer dat ze aan de andere kant van de grote plas wonen, in verband met de idiote hoge verzendkosten tegenwoordig. Maar, gelukkig hebben wij tegenwoordig het internet.

-Ik lees net dat het album in Europa wordt uitgebracht door het Franse label Icy Cold Records eind
deze maand-

Go to Ground | The True Faith - truefaithx.bandcamp.com

Chameleon Day, Alicia, DjFrankie, Premonition, Killeraapje, jorro, e.a.

Even geduld a.u.b.! Maar ook dit album wordt zo snel mogelijk beluisterd! Bedankt voor de tip!

Graag gedaan.

Ik heb hun oudere werk ook nog even geluisterd, ze hebben in een korte tijd wel een enorme progressie doorgemaakt. Van een gemiddeld klinkend electronics/darkwave project naar een volwaardige postpunk band. De band bestaat inmiddels uit vijf bandleden, en dat hoor je terug.

True Faith (inmiddels The True Faith) heeft in 2021 hun debuutalbum uitgebracht en is nu dus al met deze opvolger gekomen. Het is geen echte topper, maar luistert toch wel lekker weg. Het genre postpunk/darkwave is weer behoorlijk in opkomst. De laatste jaren verschijnen er regelmatig albums van nieuwe bands. En veel van die bands hebben een hoge productiviteit.
Het komt in deze muziek erg aan op de bas en de stem van de zanger. Daarop scoort de band beslist een voldoende . De bas had wel iets steviger gemogen van mij. Toch klinkt allemaal wel lekker donker.
De nummers blinken helaas niet uit in originaliteit maar dat is ook een beetje de valkuil van dit genre.
Een album dat zeker de moeite waard is voor de liefhebbers.

Album weer eens geluisterd, ik vind dit wel een topper hoor! Een van de beste albums die ik onlangs heb geluisterd. Wat een drive!



Hoezo, alleen dit genre? Er zijn toch zat bands die klinken als The Beatles, Bob Dylan, Pink Floyd etc. Ik heb deze discussie hier al vaker gevoerd en vind het een dooddoener. Originaliteit vind je tegenwoordig in geen enkel genre meer, zeker niet binnen het rockidioom. In andere genres ben ik niet thuis, dus daar kan ik niet over oordelen, maar mij lijkt dat het daar hetzelfde is.

Voor diegenen die geen Spotify hebben, hier een betere geluidskwaliteit:
The True Faith - Go to Ground

Ik ben niet echt genre gebonden om het zo maar te zeggen, Ik heb veel progrock, postrock en shoegaze en uiteraard postpunk/darkwave. Luister naar opera's en pianoconcerten, minimal music, ga zo maat door.
Als het een melodie heeft die mij pakt dan komt het al snel op mijn lijstje. Bij postpunk/darkwave heb ik het vaakst het gevoel dat ik het al eens gehoord heb. Dat maakt niet dat ik het dan niet mooi vind.
Tja zo beleeft ieder muziek op zijn eigen wijze.

Dat heb ik bij andere genres binnen het rockidioom, dus de progrock, postrock enz. Maar ook daarbuiten bij; dance en electronics. Dat wil niet zeggen dat ik die genres niet goed vind. Ik vind dit genre; darkwave/postpunk/shoegaze/gothrock nog steeds het meest interessant om naar te luisteren. Ik ben wat dat betreft wel wat genre-gebonden, net zoals een ander hoofdzakelijk van metal of van hiphop houdt.

Ik luister alles. Behalve hiphop, de meeste Nederlandstalige muziek en dance/techno gebruik ik alleen om de buurman te jennen als hij weer eens de klopboor uit de kast heeft getrokken, want dat doet ie bijna elk weekend.

Ik luister echter niet alles binnen een 'genre'. Originaliteit binnen de rock en pop bestaat niet meer. Bands die zich wel origineel wanen (en het toch vooral weer niet zijn), zijn voor mij nauwelijks nog te beluisteren. Belangrijk is wel dat een band een persoonlijke stempel op haar muziek kan drukken.

En ja... de liedjes moeten vooral prettig in het gehoor liggen. De zanger moet toonvast zijn en een fijn stemgeluid hebben.

Wat betreft The True Faith en dit album. Het album luistert lekker weg, al lijkt het soms 'verdacht' veel op een heel bekend bandje. Dat komt - denk ik - grotendeels door de zanger van The True Faith. Hij zingt dan wel een toontje lager, maar bijna op dezelfde manier. Maar het zijn over het algemeen prettige liedjes in een voor mij lekker tempo.

Ik moet het album nog wel een keer goed beluisteren en dat doe ik dan met de nodige plezier.

En daar gaat het om!

@Alicia,

Ja, die buurman van jou lijkt me echt een verschrikking, zo'n eeuwige klusser...pfff! Ik heb ook eens zo'n actief baasje naast me gehad, nou ik heb er toen wel werk van gemaakt via de woningvereniging. Ik heb toen samen met hem onder begeleiding van een woonconsulent een gesprek gehad en afgesproken dat hij nog maar een keer in de maand mocht klussen. Vaak hebben mensen het niet in de gaten dat ze overlast veroorzaken. Ik weet niet of je gehuurd zit, maar misschien een tip?

Verder ben ik het met je eens over dit album en wat je over originaliteit zegt. Ik hoop wel dat dit album snel beschikbaar is voor de Europese markt, via dat Franse label.

Bedankt voor de tip jeanmaurice. Komt goed. Met mijn oordoppen in gaat het meestal wel goed, maar als straf zet ik de techno even op, haha! Bonk... bonk... bonk! Ben er verder geen liefhebber van, hoor!

Nu aan het draaien tijdens de kook (tweede luisterbeurt). Het album opent fijn, met een enorme drive. Die drive blijft het hele album in stand. En dat is ook het punt wat mij betreft. Het is allemaal wat één dimensionaal. Weinig subtiliteit. Alles in de galm. De zang is te emo ook. Ik had dit als 15 jarige met mijn emotioneel verstoorde brein absoluut fantastisch gevonden, maar ben er nu denk ik te oud voor. Ik zou de band willen adviseren voor een les subtiliteit eens te luisteren naar een band als Sad Lovers & Giants. Subtiliteit, daar ontbreekt het aan. Al is die pompende bas wel lekker…erg lekker zelfs.

Wat jullie Premonition en Rainmachine?

Euh, ‘Down to the Knees’ brengt me wel heel dicht bij mijn 15 jarige ik. Heerlijk nummer op zeer hoog volume!

Sad Lovers & Giants. Het zegt misschien genoeg dat ik van deze band enkel een gebrande cd heb, ik heb er eigenlijk nooit zoveel aan gevonden.

Dit album brengt me weer helemaal terug naar die 17 jarige...vandaar!

Het album gisteren binnengekregen. Het is nu gemakkelijk verkrijgbaar in Europa via het Franse Manic Depression label.

Voor mij is dit van begin tot eind genieten, ik vind dit alvast een toppertje van dit jaar. Het heeft alles wat de jaren 80 new wave/postpunk bands zo aanstekelijk maakten. Ik geef toe, dit is voor mij een aangename trip naar Memory Lane, dit had net zo goed in 1983 uitgebracht kunnen worden. De intensiteit en sfeer van het album doen mij nog het meest denken aan The Chameleons en Echo & The Bunnymen . Ik vind alle songs goed maar niet allemaal even sterk, vooral het eerste gedeelte (t/m nr 6) is het sterkst. Songs als Minimal Change, Down to the Knees en Feet Held to the Fire zijn stuk voor stuk hoogvliegers wat mij betreft.

Staat voorlopig op herhaling!

Ik wacht op een volwaardig vervolg van dit meesterwerkje, tot nu toe heeft de band alleen splitalbums uitgebracht in samenwerking met andere bands, die klinken ook niet verkeerd maar een (volledig) nieuw album van deze getalenteerde band zou welkom zijn.

Hier hun laatste single:
One More b/w Wait | The True Faith - truefaithx.bandcamp.com