Soilwork - Sworn to a Great Divide (2007)
mijn stem
27 stemmen
Zweden
Metal
Label: Nuclear Blast
-
Sworn to a Great Divide (3:33)
-
Exile (3:50)
-
Breeding Thorns (3:56)
-
Your Beloved Scapegoat (3:58)
-
The Pittsburgh Syndrome (2:46)
-
I, Vermin (3:38)
-
Light Discovering Darkness (3:51)
-
As the Sleeper Awakes (4:18)
-
Silent Bullet (3:27)
-
Sick Heart River (4:12)
-
20 More Miles (4:39)
-
Martyr * (4:18)
-
Sovereign * (4:27)
-
Overclocked * (3:41)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
42:08
(54:34)
0
geplaatst: 10 oktober 2007, 12:20 uur
Heb de officiele single (Exile) op youtube mogen aanschouwen, werd er nou niet erg warm van.
Volgens een review op het internet is dit nummer niet erg representatief voor dit album, zit genoeg stevigs op, laten we het hopen!!
Volgens een review op het internet is dit nummer niet erg representatief voor dit album, zit genoeg stevigs op, laten we het hopen!!
0
geplaatst: 13 november 2007, 15:40 uur
Cd meerdere keren beluisterd, helaas krijg ik niet het gevoel dat dit mij lang zal kunnen boeien. Ze borduren voort op vorig album Stabbing the Drama.
Er zit weinig spanning in de nummers, zijn qua opbouw vrijwel hetzelfde, strak begin/ fijne riff/ zanger doet zn ding/ cleane zang met "aanstekelijk" refrein, dit 2 x herhalen, hier en daar een solo....... that's it!
En wat een vreselijke single is Exile zeg.
Productie zit prima in elkaar, maar krijg nergens een kippenvelmomentje (verassingsmomentje) die ik echt nodig heb om van een cd te kunnen gaan houden.
The Pittsburgh Syndrome sterkste track wat mij betreft.
Er zit weinig spanning in de nummers, zijn qua opbouw vrijwel hetzelfde, strak begin/ fijne riff/ zanger doet zn ding/ cleane zang met "aanstekelijk" refrein, dit 2 x herhalen, hier en daar een solo....... that's it!
En wat een vreselijke single is Exile zeg.
Productie zit prima in elkaar, maar krijg nergens een kippenvelmomentje (verassingsmomentje) die ik echt nodig heb om van een cd te kunnen gaan houden.
The Pittsburgh Syndrome sterkste track wat mij betreft.
0
RobixXx
geplaatst: 14 november 2007, 00:36 uur
phantasia schreef:
Cd meerdere keren beluisterd, helaas krijg ik niet het gevoel dat dit mij lang zal kunnen boeien. Ze borduren voort op vorig album Stabbing the Drama.
Er zit weinig spanning in de nummers, zijn qua opbouw vrijwel hetzelfde, strak begin/ fijne riff/ zanger doet zn ding/ cleane zang met "aanstekelijk" refrein, dit 2 x herhalen, hier en daar een solo....... that's it!
En wat een vreselijke single is Exile zeg.
Productie zit prima in elkaar, maar krijg nergens een kippenvelmomentje (verassingsmomentje) die ik echt nodig heb om van een cd te kunnen gaan houden.
The Pittsburgh Syndrome sterkste track wat mij betreft.
Cd meerdere keren beluisterd, helaas krijg ik niet het gevoel dat dit mij lang zal kunnen boeien. Ze borduren voort op vorig album Stabbing the Drama.
Er zit weinig spanning in de nummers, zijn qua opbouw vrijwel hetzelfde, strak begin/ fijne riff/ zanger doet zn ding/ cleane zang met "aanstekelijk" refrein, dit 2 x herhalen, hier en daar een solo....... that's it!
En wat een vreselijke single is Exile zeg.
Productie zit prima in elkaar, maar krijg nergens een kippenvelmomentje (verassingsmomentje) die ik echt nodig heb om van een cd te kunnen gaan houden.
The Pittsburgh Syndrome sterkste track wat mij betreft.
Idd, geen kippenvelmomenten, voor de rest nog een ok cd vind ik
Wel niet hun beste maar ook niet hun slechtse album
Ga hem nog even beluisteren voor ik hem reet
0
geplaatst: 22 november 2007, 09:42 uur
Degelijk Soilwork album, zonder verrassingen maar gelukkig ook zonder missers. Iets steviger dan het vorige album, maar de voorspelbare opbouw van de songs en de nadruk op melodieuze en soms wat zeikerige refreinen gaat op den duur vervelen. Toch luistert het lekker weg. Ook de bonustracks zijn prima.
0
Improve
geplaatst: 14 januari 2008, 17:21 uur
Best wel een tegenvaller dit album, van Soilwork had ik toch wel meer verwacht.
Naar mijn mening was soilwork op zijn hoogtepunt op: Figure Number Five daarna werd het minder.
Naar mijn mening was soilwork op zijn hoogtepunt op: Figure Number Five daarna werd het minder.
0
geplaatst: 27 januari 2008, 16:35 uur
Volgens mij voelen ze zich hier verplicht overal per sé een clean refrein in te stoppen... en in The Pittsburgh Syndrome past dit bijvoorbeeld NIET... leuk album... meer niet
0
geplaatst: 25 februari 2008, 23:31 uur
Vind het best wel een tof album hoewel Stabbing The Drama toffer was. Het klinkt niet orgineel maar wel vertrouwd:)
4*
4*
0
geplaatst: 23 augustus 2008, 15:33 uur
niet slecht, maar geen echte hoogvlieger. pittsburgh syndrome verdiende inderdaad geen cleane lyrics. Al bij al vind ik em wat minder omdat ik meer verwacht had, maar blijft een degelijk album. Ik rate em wel als ik em wat meer beluisterd heb
0
geplaatst: 21 juni 2009, 16:34 uur
Tja, gelikt als de hel. Maar slecht? Nee.
Ik kan me voorstellen dat dit de liefhebbers van 'Steelbath Suicide' aan het braken maakt, maar dat is een heel andere discussie.
Persoonlijk kan ik de geliktheid hier wel waarderen.
Toegegeven, het is soms een beetje knikkebollen naar het einde van de plaat toe, maar de nummers zitten goed in elkaar en het geheel klinkt als een klok. Als de heren van Soilwork hier zelf volledig achter staan vind ik het prima. Een groot publiek is ze gegund.
Ik kan me voorstellen dat dit de liefhebbers van 'Steelbath Suicide' aan het braken maakt, maar dat is een heel andere discussie.
Persoonlijk kan ik de geliktheid hier wel waarderen.
Toegegeven, het is soms een beetje knikkebollen naar het einde van de plaat toe, maar de nummers zitten goed in elkaar en het geheel klinkt als een klok. Als de heren van Soilwork hier zelf volledig achter staan vind ik het prima. Een groot publiek is ze gegund.
0
geplaatst: 19 januari 2010, 17:06 uur
Lijkt me niet, zijn voor zover ik zie geen slangen. Althans, ze hebben geen koppen.
0
geplaatst: 28 mei 2010, 21:12 uur
Geen slecht album, maar ook weer niet geweldig. Een paar leuke nummers, maar niet echte toppers. De productie vindt ik ook niet top gedaan, vind het vreemd klinken die gitaren, rare sound en een soms te iets poppy sound. En inderdaad wat al eerder is gezegd, tis allemaal een beetje eentonig. De nieuwe singel klinkt daarentegen weer helemaal te gek.
0
geplaatst: 9 juli 2015, 20:02 uur
Destijds vond ik dit een lekker album, maar nu moet ik bekennen, zeker afgezet tegen de albums die zouden volgen, The Panic Broadcast en The Living Infinite, dat dit met afstand het minste werk van Soilwork is. Niet slecht, maar nergens geweldig, hoewel ik Exile stiekem erg fijn vind.
* denotes required fields.
* denotes required fields.