Something Happens - Stuck Together with God's Glue (1990)

Something Happens is toch nog altijd die one-hit band met Parachute. De rest van hun muziek springt er nooit echt boven uit. Het klinkt als een late high school band met een kruising tussen de collegerock van de 80s en de emorock van de 90s. Lijkt me wel een leuke band om naar te luisteren als die op een podium zouden staan, maar veel nieuws brengen ze niet. Stuck Together With God's Glue is vooral een gezellig album waar niets mis mee is. En de hit Parachute is wel fijn. Maar meer wordt het ook nooit.

Met Stuck Together with God’s Glue bouwt Something Happens verder op de melodieuze kracht van hun debuut. Het album combineert pakkende popstructuren met iets rijkere arrangementen en een zelfverzekerder bandgeluid. De single Hello, Hello, Hello, Hello, Hello (Petrol) blijft een van hun bekendste nummers, maar ook tracks als Parachute, Kill the Roses en Room 29 laten de groei van de band horen.

De nummers zijn scherp en melodieus, met een mix van speelse energie en subtiele melancholie. Dunne’s expressieve zang en Harmans gitaar zorgen voor karakter, terwijl de ritmesectie een solide basis vormt. Het album bevestigt de reputatie van de band als makers van slimme, toegankelijke en melodieuze pop. Nog steeds een uitermate charmant album en ik en blij dat ik de band destijds nog live heb gezien in Amsterdam.