Sonny Rollins - Sonny Rollins Volume 1 (1957)

Beetje vergeten, zo lijkt het in ieder geval hier op de site. Laatst nog in Nederland geweest, het was geweldig.
Dit is een plaat zonder opsmuk. What you hear is what you get. Jazz, tegen het coole aan, met natuurlijk een duidelijke hoofdrol voor Sonny, al speelt Wynton Kelly piano en Max Roach drums. Via Art Blakey en Miles Davis komt hij op 'eigen benen' te staan met als eerste resultaat deze vijf coherente stukken, in één dag op genomen natuurlijk door Rudy Van Gelder, waarvan ik Decision het sterkst vind. Kom op, mensen! Er is meer jazz dan Davis en Coltrane alleen!

Hier is ie dan! De tweede reaktie!
En wat voor één.

4*

Met: Sonny Rollins (tenor saxofoon), Donald Byrd (trumpet), Wynton Kelly (piano), Gene Ramey (bass), Max Roach (drums)

Tsja heel bijzonder is deze plaat misschien niet. Uit diezelfde periode waren de opnames bij de Village Vanguard allicht boeiender, of de werken met Monk. Meestwerk 'The Bridge' moest nog komen. De experimenten met Don Cherry, de uitstekende platen voor Impulse! Maar deze is gewoon heel erg lekker.

Sonny is in bloedvorm. Die heerlijke volle spierballentoon, de virtuositeit en het speelgemak. Maar ook die diepe bluesy feel, het is gewoon ware kunst. Het eerste nummer Decision is aanstekelijk en blijft in je kop zitten. Prachtig hoe er wordt gespeeld met timing. De rest van de composities zijn stuk voor typische Blue Note composities. En dat geldt ook een beetje voor de plaat als geheel. Als je het over Blue Note hebt, dan heb je het over dit soort platen. Je kunt ze draaien als je rustig bent, als je opgefokt bent, als je wilt lezen, visite hebt maar ook als je echt muziek wilt luisteren.

Prima band ook. Donald Byrd behoort voor mij tot mijn minst favoriete trompettisten. Ook hier weet hij me niet volledig in te pakken maar hij lijkt iets origineler en krachtiger te staan. Storend is hij zeker niet in ieder geval. Kelly blijft voor mij een gigant. Iemand met dezelfde souplesse als een Red Garland maar dan net dat tikje spannender. Speelt ook hier weer uitstekend. En tja Max Roach.... Dat hij nog veel meer dan die alles kon, zouden we later nog wel horen maar ook op dit soort platen voldoet hij meer dan genoeg. Heerlijke drummer, heerlijke timing.

Heerlijke plaat voor op een druilige dag als deze. Fuck it, ik knal er gewoon 4.5 sterren tegenaan. Deze muziek maakt me gelukkig, meer is er niet nodig. Wat een gigant die Sonny. Nog steeds in leven ook. Oh en er komt in december nog iets lekkers aan:

Sonny Rollins - Rollins in Holland (2020)

Sonny in ons koude kikkerlandje met niemand minder dan onze eigen Han Bennink en Ruud Jacobs. Ik weet wel wat ik onder mijn kerstboom wil

Ik was pas geleden Sonny Rollins, Vol. 2 aan het luisteren van een jaar later. En ik verwonderde me hoe goed ik dat album weer vond. Ik heb eigenlijk geen idee of Vol. 1 en Vol. 2 direct met elkaar te maken hebben, de line up is in ieder geval compleet anders. Anyway, ik moet deze ook maar weer snel eens een draaibeurt geven.

Benieuwd ook naar Sonny Rollins in Holland natuurlijk.

Dikke kans dat het bij een 3.5 blijft hoor Tony. Wat ik zei: echt wereldschokkend is dit niet. Maar wel net zo’n plaat waar ik dan persoonlijk een klik mee voel