Nick Waterhouse - The Fooler (2023)

Nick Waterhouse is zo’n artiest die ik al jaren volg en mij vooralsnog nooit echt is tegen gevallen. Er zijn altijd wel meer van dat soort artiesten te vinden. The Fooler werd al voorgegaan door een aantal singles en die vielen wederom niet tegen. Dit album opent met Looking for a Place waarin we aardig wat decennia terug gaan en ons aansluiten bij de R&B zoals die ooit bedoelt is. Een warme sound en een relaxte vibe. Dan door naar Hide and Seek met leuke koortjes en wederom die warme en relaxte sound. Er komt wat meer swing in luisterend naar (No) Commitment en we heupwiegen gerust door in het ontspannen Play to Win. Dit album lijkt sowieso meer van de rust dan van de swing te zijn. Ook Was It You is rustig en erg mooi. Leuk is het randje op Late in the Garden, wederom een bijzonder fijn nummer. Groove en blazers horen we dan wel op The Problem With A Street wat doorgezet wordt op Plan for Leaving. Terug naar de overwegende rust op het subtiele Are You Hurting en ook op het heldere It Was the Style. Op de titeltrack kunnen we het zelfs romantisch noemen om met het lekker energieke Unreal, Immaterial dit fijne album af te sluiten. Het moge duidelijk zijn dat Nick Waterhouse wederom niet teleurstelt. Heel fijn, dit soort artiesten.

I love it