Laurie Styvers - Gemini Girl (2023)

High Moon stuurde me onlangs een mail over deze release. Er zat een link bij naar een wonderschoon liedje, Beat The Reaper. Dat is Laurie helaas niet gelukt; ze overleed in 1998 aan hepatitis. Ze liet twee albums na, die integraal op deze compilatie zijn opgenomen, aangevuld met onuitgebracht materiaal en een boekje. High Moon heeft een goede reputatie opgebouwd met de release van prachtig maar obscuur materiaal. Waar ze niet altijd goed in waren is zich aan de vermelde releasedatum(s) houden, maar uiteindelijk kwam het altijd goed.
Misschien iets voor Poles Apart, heartofsoul, fabrice, Savant, Droombolus, Joshua68, shinybeast, J.J. Wever, Willem B?

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Laurie Styvers - Gemini Girl: The Complete Hush Recordings - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Laurie Styvers - Gemini Girl: The Complete Hush Recordings
De Amerikaanse muzikante Laurie Styvers maakte aan het begin van de jaren 70 twee miskende albums, die dankzij de fraaie reissue Gemini Girl vijftig jaar na dato laten horen wat deze jong overleden muzikante in huis had

Ik had nog nooit van Laurie Styvers gehoord, maar dankzij een fraai uitgevoerde reissue ken ik inmiddels al haar songs. Gemini Girl bevat de twee albums die Laurie Styvers aan het begin van de jaren 70 opnam en ook nog eens al het restmateriaal. Het levert ruim twee uur muziek op, die laat horen dat de in de VS geboren maar vooral vanuit Engeland opererende muzikante een uitstekende zangeres en een zeer getalenteerd songwriter was. Dat geldt zeker voor de wat meer folk georiënteerde songs op haar debuutalbum, maar ook de wat meer tegen de softpop aanleunende songs van haar tweede album mogen er zijn. De in 1998 overleden muzikante heeft er zelf helaas niets meer aan, maar dat haar muziek voortleeft is volkomen terecht.

De zondagavond reserveer ik op de krenten uit de pop de laatste tijd voor albums uit de oude doos en dan vooral voor albums die me nog steeds zeer dierbaar zijn. Deze week wijk ik hier van af, want Gemini Girl van Laurie Styvers is pas deze week verschenen en het is bovendien mijn eerste kennismaking met de muziek van de Amerikaanse muzikante. Het is wel muziek uit de oude doos, want Laurie Styvers maakte haar muziek aan het begin van de jaren 70. Gemini Girl heeft als ondertitel The Complete Hush Recordings en bevat alles dat Laurie Styvers gedurende haar muzikale leven opnam.

Laurie Styvers werd geboren in Texas, maar groeide op in Engeland, waar ze aan het eind van de jaren 60 de psychedelische folkband Justine formeerde. Deze band kwam tot één album, waarna Laurie Styvers aan het begin van de jaren 70 twee soloalbums uitbracht, Spilt Milk uit 1972 en Colorado Kid uit 1973. Deze albums kregen met name in Engeland redelijk wat aandacht, maar een echte doorbraak bleef helaas uit, waarna Laurie Styvers de muziek achter zich liet. Aan het eind van de jaren 90 overleed ze op slechts 46-jarige leeftijd en raakte haar muziek definitief in de vergetelheid.

De fraaie compilatie Gemini Girl moet daar verandering in brengen en persoonlijk ben ik blij met deze release, want Laurie Styvers maakte muziek die mij uitstekend bevalt. Gemini Girl bevat alle tracks van Spilt Milk en Colorado Kid en wat restmateriaal en het zijn tracks die aan het begin van de jaren 70 een beter lot hadden verdiend.

Gemini Girl neemt je direct vanaf de eerste noten mee terug naar de vroege jaren 70. Laurie Styvers maakt op haar debuutalbum muziek met invloeden uit de Britse en Amerikaanse (Laurel Canyon) folk van dat moment en sluit bovendien aan bij de op dat moment opkomende singer-songwriters, van wie Carole King de bekendste zou worden. Laurie Styvers laat op haar debuutalbum horen dat ze als zangeres en als songwriter niet onder deed voor collega singer-songwriters die er wel in slaagden om hun carrière van de grond te krijgen.

De songs van Spilt Milk klinken met name door de stevig aangezette arrangementen van strijkers en blazers misschien wel enigszins gedateerd, maar wat mij betreft klinken de songs van de jonge Amerikaanse muzikante behoorlijk tijdloos en voelt het jaren 70 geluid aan als een warm bad. Zeker Spilt Milk is een uitstekend album, dat in 1972 met de besten mee had moeten kunnen, al is het maar vanwege de uitstekende zang van de Amerikaanse muzikante.

Ook over Colorado Kid ben ik best te spreken, al is het even wennen aan de arrangementen van David Whitaker, die de songs van Laurie Styvers af en toe in de richting van de soft pop van The Carpenters duwt, wat overigens wel wat vraagt van de zang, die ook op het tweede album prima is. Na enige gewenning vind ik ook Colorado Kid een album dat het verder had moeten schoppen dan het deed. Laurie Styvers sluit op dit album immers niet alleen aan bij de muziek van het bij leven zeer onderschatte duo The Carpenters, maar maakt bovendien geen geheim van haar bewondering voor Harry Nilsson.

Ik had echt nog nooit gehoord van Laurie Styvers en al helemaal niet van haar albums, maar de ruim twee uur muziek die is verzameld op Gemini Girl is wat mij betreft een zeer waardevolle aanvulling op de muziek in het genre die het wel schopte tot de klassiekers. Een mooie ontdekking deze Amerikaanse muzikante en wat een mooi verzorgde uitgave. Erwin Zijleman