Downfall of Gaia - Silhouettes of Disgust (2023)

Vandaag tijdens het wandelen weer eens opgezet. De eerste luisterbeurt was toch een tikkeltje minder dan ik had verwacht, even een weekje laten bezinken en vanmiddag maar weer eens opgezet. Het is eigenlijk al wel gauw duidelijk, dit album vind ik echt wel vet maar, het is toch een tikkeltje minder dan zijn voorganger. Toch weet ook deze plaat wel wat indruk op me te maken, zeker van het laatste nummer keek ik wel echt op.

Voor de rest waren mijn verwachtingen denk ik iets te hoog voor wat we hebben gekregen. Het klinkt wel gewoon standaard en volgens het boekje, en ik vond dat ze bij de vorige plaat toch wat meer uit hun comfort zone traden en wat experimentele voelden. Toch blijft het een goede plaat, en de vijfenveertig minuten vliegen werkelijk voorbij, zonder dat je hekelt aan bepaalde stukken.