Third Eye - Vengeance Fulfilled (2023)

Na maar liefst 12 jaar afwezigheid is dit het tweede album van het deense Third Eye. Met een nieuwe zanger in de gelederen. De makkelijk te verhapstukken progressieve metal steekt qua uitvoering en productie vakkundig in elkaar, maar de stijl van de band ligt me niet erg en ook met de zangpartijen, veelal in de hoge regionen, kan ik niet zoveel. Lekker gitaarwerk en degelijk songmateriaal, maar ik word er helaas niet warm of koud van.

Mijn review op Zware Metalen:

Third Eye, de progressieve metalband uit Denemarken, is niet bepaald een productieve band. In de twintig jaar sinds de oprichting van de band is Vengeance Fulfilled welgeteld het tweede album, na het uitstekende debuut Recipe For Disaster uit 2010. Sindsdien hebben enkele bezettingswisselingen plaatsgevonden, waarvan de vervanging van zanger Per Johansson door Tiago Masseti de meest opvallende is. De rauwe stem van Johansson vereiste wellicht een ‘acquired taste’ maar gaf de band wel een eigen karakter. De stem van Tiago Masseti, ook bekend van Daydream XI, zit veel meer in de hoek van krachtpatsers als Jorn Lande, Russell Allen en vooral Ronnie Romero.

Muzikaal is dit album ondanks de lange tijd tussen de albums, een logisch vervolg op het debuut. Het laat zich omschrijven als een progressieve variant op ‘van dik hout zaagt men planken’, met zwaar aangezette gitaren die kwistig met riffs strooien zonder overdreven ingewikkeld te doen. Drummer Martin Damgaard zit op houthakken en zijn ferme drumstijl zet de muziek de nodige kracht bij. De toetspartijen hebben vooral een dienende rol en treden spaarzaam op de voorgrond, zoals tijdens het intro van het openingsnummer.

De komst van Tiago Masseti zorgt voor andere accenten in de nummers op Vengeance Fulfilled. Dat wordt vooral hoorbaar in de refreinen, waar de instrumentalisten duidelijk een stapje teruggedaan hebben om meer ruimte te creëren voor de melodieuze zanglijnen van Masetti. Daarin schuilt ook deels de kracht van Vengeance Fulfilled, want nummers als Ashes In The Rain, Forest Of Lies en Fire And Lighning worden stuk voor stuk opgesierd door sterke en memorabele refreinen.

Naast zijn melodieuze zang laat Masseti zo nu en dan horen ook over een verdienstelijke grunt te beschikken, die hij gedoseerd gebruikt om wendingen in nummers soms wat extra kracht bij te zetten.

Over doseren gesproken: de band heeft gelukkig ook begrepen dat men op een album met een speelduur van meer dan een uur niet alleen maar vol gas kan gaan. Met de sterke powerballad Even The Gods Cry wordt halverwege flink gas teruggenomen en ook in nummers als Silence Of Indifference en Fire And Lightning wordt veel met dynamiek binnen de nummers gewerkt. Dat draagt eraan bij dat het album ondanks de forse speelduur voorbij vliegt.

Vengeance Filfilled is een sterk album geworden dat, in een genre waar veel middelmatige release verschijnen, een positieve uitzondering is. Liefhebbers van Symphony X, Beyond Twilight en genregenoten moeten dit album zeker een kans geven!

Dit is inderdaad een zeer verdienstelijke plaat! Had nog nooit van de band gehoord (ook niet zo gek misschien) maar dit is een leuke 'ontdekking'. Puike zanger en ook het gitaarwerk mag er zijn. Deze ga ik de komende tijd vaker draaien.

We gaan alweer richting het einde van het jaar en lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2023 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.



Ook na 9 maanden blijft mijn waardering voor dit album staan. Enige dat mij bij herbeluistering toch een beetje tegenvalt is de productie, en dan met name de drums die toch wel erg vlak klinken. Muzikaal staat dit album echter nog fier overeind.

1. Ahab - The Coral Tombs (4,5)

2. Uriah Heep - Chaos & Colour (4,0)

3. Riverside - ID.Entity (4,0)

4. Third Eye - Vengeance Fulfilled (4,0)
5. …And Oceans - As in Gardens, So in Tombs (4,0)

6. Walg - III (4,0)

7. Bizarrekvlt - Den Tapte Krigen (3,5)