Josh Ritter - Spectral Lines (2023)

Mooie plaat. Hele fijne, warme en dromerige sfeer. Ingetogen geproduceerd, met precies de goede accenten her en der. Een beetje als een impressionistisch schilderij; zo trekt het aan de luisteraar voorbij. Ik las dat de moeder van Josh kort geleden overleed, en dat dat een bepalende factor is geweest bij de totstandkoming van dit album. Dat geloof ik meteen. Prachtig laatste eerbetoon. En wat steekt Horse, no rider dan ook nog eens met kop en schouders uit boven het toch al bovengemiddeld goede songmateriaal.