Codespeaker - Codespeaker (2022)

Wauw, wat een debuut ! Heerlijke dynamische post-metal plaat waarin duidelijk de geest van Tool rondwaart, met name in de instrumentale passages. Liefhebbers van post-metal in het algemeen en bands als Cult Of Luna, The Ocean en natuurlijk Tool moeten dit zeker checken

=> gaan we in de gaten houden; erg benieuwd hoe ze zich verder ontwikkelen...

Fijn plaatje hoor. Die ijle, atmosferische gitaartonen doen me bij wijlen aan Meshuggah denken. Het verdere referentiekader zoals geschetst door ProGNerD klopt als een bus, alhoewel ik één belangrijke naam mis: Isis. Zowel in het stemgeluid als in compositionele opbouw en klankkleur hoor ik veel weg van die legendarische progmetalformatie.

En het mooie is; deze plaat klinkt nergens als een copycat of een geforceerde samensmelting van verschillende aspecten van andere bands. Het is knap om in een genre als progmetal met een nieuw geluid te komen, en dat dit dan meteen op het debuut wordt gepresteerd is een applaus waardig mijns inziens. Een prima debuut dus, en dit smaakt in de toekomst zeker naar meer.

4*

Gisteren voor de 3e keer beluisterd en nu alweer zin; wat een aantrekkingskracht voor een debuutalbum !

Ik kan er dan ook eigenlijk niet omheen om ½* te verhogen, dus bij deze ieen welverdiende 4,5

Als we dan toch vergelijkingen aan het leveren zijn wil ik LLNN eventjes benoemen. Daar doet dit me namelijk erg aan denken.

Die onderwerp ik morgen eens aan een luisterbeurt. De berichten bij hun laatste album maken me nieuwsgierig.

Ik kan hier maar moeilijk inkomen. Op basis van een twee luisterbeurten dan. Er zitten ongetwijfeld leuke elementen in, maar ik vind het vooral wat kolosaal, wat heavy en toch ook een tikje saai. Ook de vocale lijnen zijn niet helemaal.... mijn ding. Dan hoor ik toch liever Stefan de Graef van Psychonaut. Muzikaal hoor ik hier overigens wat meer Meshuggah in dan Tool. Maar goed, elke zelfrespecterende heavy band lijkt tegenwoordig geinspireerd door Tool.

Ik denk dat dit het niet heel goed bij mij gaat doen.

Hier doet hij het wel goed, elke luisterbeurt blijft toch weer een heerlijk rauwe belevenis. Hoewel het nergens echt in de buurt komt van de genoemde vergelijkingen. Vermaak ik me hier toch zeker mee.

Met dank aan ProGNerD kwam ik in het forum deze plaat tegen. Ondanks dat dit niet helemaal mijn genre is heb ik wel weer een groot zwak voor het niet alledaagse, ik luister zogenaamde post-metal overigens wel in de meer extremere varianten (zoals 'Cruelty', 'the King is Blind' of het meer recentere en minder post-metal klinkende 'Anachronism'). Niet alledaags is het zeker. Dit is echt zo'n plaat waarbij de muziek op zich ondergeschikt is aan de emotie. De stem van die zanger gaat in combinatie met de doomy post-metal door merg en been. Ik luister hem nu op een simpel koptelefoontje, deze plaat verdiend het denk ik wel om vanavond thuis eens serieus beluisterd te gaan worden. Ik denk dat ik hier wel enthousiast van ga worden.

Ik verlaag 'm met een halfje en ga mee met wat Ayreonfreak en legian. Er zit toch net wat te weinig eigenzinnigheid in wat betreft instrumentatie en ook de zanglijnen beginnen op een gegeven moment wat monotoon aan te voelen. Desondanks wel een plaat die geen straf is om zo even op te leggen, maar het mist uniciteit om echt te overtuigen.

Binnenkort gaan we horen hoe ze zich verder ontwikkeld hebben; erg benieuwd: Codespeaker - Scavenger (2024)