MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Tygers of Pan Tang - Bloodlines (2023)

mijn stem
3,89 (14)
14 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Metal
Label: Mighty

  1. Edge of the World (5:11)
  2. In My Blood (4:24)
  3. Fire on the Horizon (3:26)
  4. Light of Hope (3:49)
  5. Back for Good (5:06)
  6. Taste of Love (4:17)
  7. Kiss the Sky (3:55)
  8. Believe (5:19)
  9. A New Heartbeat (4:08)
  10. Making All the Rules (4:27)
  11. Face the Facts * (4:25)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 44:02 (48:27)
zoeken in:
avatar
Tidalwave
Goed album, luisterde heerlijk weg, geen dissonanten aanwezig, maar puike metalrock van TOPT. Geen moment verveeld. Al na eerste ontmoeting zeker 4☆ waard.

avatar van jailhouserocker1
4,5
Geweldig dat deze band de laatste jaren weer op zo'n geweldig niveau weet te presteren. Alle lof voor Rob die dit voor elkaar heeft weten te krijgen.

avatar
3,0
Ik mis dan toch de gitaarrifs van John Sikes, ooit gitarist van deze band.

avatar van RonaldjK
4,0
Mijn favoriete albums van Tygers of Pan Tang uit de jaren '80 zijn hun tweede en derde, waarop zowel zanger Jon Deverill als gitarist John Sykes zijn te horen: een ultiem sterke combinatie van New wave of British heavy metal en melodie met emotioneel geladen zang.
Sindsdien is veel gebeurd inclusief een twaalfjarige winterslaap, maar nadat oudgediende Robb Weirr de band in 1999 wakker kuste, hebben de liefhebbers van klassieke metal kunnen constateren dat de groep geleidelijk steeds beter werd om constante kwaliteitsmetal te bieden.

Begin jaren '80 waren flitsende sologitaristen en drummers met dubbele basdrum vrij schaars. Dat is al lang en breed veranderd en in de huidige bezetting met slagwerker Craig Ellis (sinds 2000 aan boord) en de Italiaanse snarenracer Francesco Marras (sinds 2020), plus de eveneens Italiaanse vocalist Jacopo "Jack" Meille staat er een band die niet onderdoet voor de bezetting uit mijn puberjaren. Helemaal nieuw is bassist Huw Holding (sinds 2021). In deze bezetting nam kapitein Robb Bloodlines op, samen met de Deense producer Tue Madsen.

Wat klinkt is zowel hard als melodieus, net als toen. Weirr is geen flitsende sologitarist, maar juist het contrast tussen zijn spel en dat van Marras maakt de diverse gitaarduels aangenaam.
Meestal hoor je uptempo metal, zoals de eerste twee nummers Edge of the World met aangename akoestische brug en In My Blood met het eerste gitaarduel.
Soms knalt het snel met dominante dubbele basdrum, vooral in Fire on the Horizon.
En dan zijn er twee powerballads, te weten Taste of Love en Making All the Rules.

Drie tandjes minder heftig dan de nieuwe Raven, tegelijkertijd onmiskenbaar NwoBhm. Niet spectaculair, wel degelijk en aangenaam.

avatar
3,5
De vorige twee albums waren super, maar deze valt behoorlijk tegen. Het mist echt goede songs en het is allemaal net iets te braaf. Jammer.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 06:48 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 06:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.