Jessie Ware - That! Feels Good! (2023)

Ik heb een geweldig disco-doordrenkt optreden van deze dame gezien op de laatste editie van Best Kept Secret waarbij er vanalles op het podium gebeurde met dansers en discobollen overgeven/gooien. De cd daarna ook aangeschaft en erg leuke muziek. Derhalve deze ook maar vast in de pre order gezet via haar site: Jessie Ware - Official Store - shop.jessieware.com

Geweldige eerste singles, ik kan niet wachten op het nieuwe album. Wat fijn dat Jessie Ware de sound van haar succesalbum What's Your Pleasure niet heeft opgegeven, maar lekker op de disco toer blijft!

Ik vind die disco-tour sowieso wat platter. Maar dat trekt wel een groter publiek aan.
Niet dat ik tegen ben, want op de vorige plaat stonden prima singles. De 2 nieuwe vind ik wat minder, platter.

Free Yourself grijs gedraaid, heerlijk nummer. Pearls vind ik een beetje suf. Niet geheel verrassend, want haar vorige album vond ik ook hit or miss.

Pearls is weer genieten joh, kom maar met nog een heel album met disco/house/pop knalplaten hoor Jessie!

Pearls! Heb hoge verwachtingen, komende week komt de volgende single

Begin Again is geweldig!

Again geweldig zou ik willen zeggen!
Tjonge, wat heeft deze dame haar spot gevonden zeg. Alle tot nu toe vrijgegeven nummers vind ik heerlijk klinken. Dit gaat gewoon net zo'n klapper als What's Your Pleasure worden als je t mij vraagt.

De vrij gegeven nummer voorspellen veel goeds .......die komen binnen zeg.....vreemd genoeg kon ik het met haar vorige album niet helemaal vinden. Die geef ik tot de release van dit album een tweede kans.

Hoppatee, weer een album die van begin tot eind bruist en vol staat met epische producties.
Dit keer is de toon meer campy, en is sensualiteit her en der ingeruild voor sexualiteit. Vocaal is dit haar beste plaat tot nu toe, diversiteit qua klank en dynamiek vallen enorm op, en zo manifesteert ze zich als een topzangeres.

Muzikaal vind ik het net IETS minder dan de voorganger, maar dit is toch echt weer een staaltje kwaliteit.

Het album opent met het titelnummer That! Feels Good! en dat is meteen een van de sterkste nummers op het album. Wat een waanzinnige productie, heerlijke blazers en vocals in dat nummer. Daarna volgen nog 5 erg sterke nummers, maar dan zakt het album iets in, maar echt slecht wordt het niet. De nummers blijven van kwaliteit. Enkel Lightning vind ik wat te licht, filler op een album van 40 minuten kan eigenlijk niet. Maar met These Lips sluit Jessie Ware het album weer ijzersterk af. Een prachtig nummer met samenzang en mooie instrumentatie.

That! Feels Good! is een sterk album geworden, maar niet zo krachtig als voorganger What's Your Pleasure? Daarvoor is de verassing er toch iets te veel van af. Het is wel heerlijk om het plezier te horen op dit album, maar zoals Jasper'sLament al aangeeft, het neigt soms (iets te veel) naar camp. Gelukkig vliegt Ware niet echt uit de bocht, en zo blijkt That! Feels Good! Toch een sterk vervolg op What's Your Pleasure?

Wat mij opvalt is dat dit niet enkel catchy disco is, maar dat er een bepaalde melamcholie mee groaard gaat. Het klinkt vrolink en een tikkelyje droevig en dromerig tegerlijkertijd...

Door het gehele album laat Jessie Ware vergeleken met haar eerdere werk een toename van vertrouwen en branie zien dat bij elke draai een andere kleur toevoegt aan het totale pallet. Door de titel zo te noemen slaat ze de spijker op de kop!

Ik snap de superlatieven wel en dit album zit zeker muzikaal goed in elkaar, maar toch is dit niet helemaal mijn ding. Het is mij iets te zoet.

Ik had dat minder met het vorige album volgens mij. Die zal ik snel ook nog een keer opzetten om te vergelijken.

‘What’s your pleasure’ vind ik een stuk verfijnder dan deze. ‘That feels good’ lijkt meer gericht op hits scoren en is wat oppervlakkiger. Ik geef’m nog enkele kansen.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Jessie Ware - That! Feels Good! - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Jessie Ware - That! Feels Good!
Jessie Ware is met That! Feels Good! alweer toe aan haar vijfde album, dat je op fantastische wijze mee terugneemt naar de disco en soul uit de jaren 70 en 80 en tien songs lang goed is voor een gelukzalig gevoel

De Britse muzikante Jessie Ware maakt inmiddels al vijf albums lang indruk met een geweldige songs en muziek die steeds weer weet te verrassen. Dat doet ze ook weer op haar nieuwe album That! Feels Good!, dat een feelgood album is dat zijn gelijke niet kent. De Britse muzikante duikt dit jaar in de archieven van de disco, soul en funk zoals die in de jaren 70 en 80 werd gemaakt en weet het geluid uit deze periode prachtig te reproduceren. That! Feels Good! is voorzien van een heerlijk geluid dat stil zitten onmogelijk maakt en dat van iedere dag een feestje maakt. In muzikaal opzicht is het smullen, maar Jessie Ware is ook nog altijd een fantastische zangeres. Wow. That! Feels Good!

Ik heb tot dusver wel wat met de albums van de Britse muzikante Jessie Ware, die elf jaar geleden opdook met haar debuutalbum Devotion. Het album trok de aandacht met een bijzondere mix van soul, pop, hiphop en r&b, die stevig werd bewierookt door met name de Britse muziekpers. En terecht. Ik vergeleek het album zelf met de muziek van Soul II Soul, maar noemde ook Whitney Houston, Alicia Keys, Sade en The Xx als vergelijkingsmateriaal, wat iets zegt over de veelzijdigheid van de Britse muzikante.

Jessie Ware maakte niet alleen indruk met een bijzondere mix van invloeden, maar ook met een fantastische en heerlijk soulvolle stem, die alleen maar gegroeid bleek op het in 2014 verschenen Tough Love, dat net iets meer dan zijn voorganger flirtte met dansbare pop en alternatieve elektronische muziek. Op het in 2017 verschenen Glasshouse verwerkte Jessie Ware nog wat meer invloeden uit de pop, maar het was wel pop met diepgang en bovendien pop met geweldige zang.

Op een of andere manier wilde het kwartje bij mij niet vallen toen in 2020 What's Your Pleasure? verscheen. Op haar vierde album citeerde Jessie Ware wat nadrukkelijker uit de elektronische popmuziek uit de jaren 80 en 90, maar de songs deden me niet zoveel als die op de eerste drie albums van Jessie Ware. Ik ben het album sindsdien wel meer gaan waarderen, maar sla de drie voorgangers nog altijd hoger aan. Daar sta ik overigens redelijk alleen in, want de critici onthaalden het album als een meesterwerk.

Ik begon vanwege mijn mindere ervaringen met het vorige album met bescheiden verwachtingen aan het deze week verschenen That! Feels Good!, maar wat is het een heerlijk album geworden. De titel van het album dekt de lading volledig, want na eerste beluistering kon ik alleen maar That! Feels Good! uitroepen.

Jessie Ware slaat op haar vijfde album wederom andere wegen en dompelt zich volledig onder in jaren 70 disco en soul en jaren 80 funk en soul. Het album opent fantastisch met een geluid dat je zo de jaren 70 insleept met funky basloopjes, catchy gitaarakkoorden en heerlijke blazers en het is een geluid dat Jessie Ware op het grootste deel van haar nieuwe album volhoudt. In muzikaal opzicht klinkt het onweerstaanbaar lekker, maar Jessie Ware is ook nog altijd een fantastische zangeres, waardoor That! Feels Good! klassen beter is dan de disco guilty pleasure die Kylie Minoque een paar jaar geleden afleverde.

Jessie Ware heeft een album gemaakt dat niet onder doet voor de beste discoalbums uit de jaren 70, maar de Britse muzikante laat zich ook nog altijd inspireren door Soul II Soul uit de jaren 90 en in een aantal tracks lijkt het bovendien bijna zo dat Prince goedkeurend toekijkt vanuit de coulissen (en Madonna en Grace Jones kijken mee).

Natuurlijk moet je enigszins vatbaar zijn voor de discoklanken van Jessie Ware op That! Feels Good!, maar als je dit bent is het album iedere keer weer goed voor een feestje. Jessie Ware heeft met That! Feels Good! de ultieme feelgood plaat gemaakt, maar ondertussen zitten de songs knap in elkaar, spelen de muzikanten op het album de pannen van het dak en zingt Jessie Ware de sterren van de hemel. Van het talent van Jessie Ware ben ik inmiddels al heel wat jaren overtuigd, maar That! Feels Good! overtreft alle verwachtingen en doet uitzien naar een heerlijke zomer. Erwin Zijleman

That feels good indeed! Ik ontwikkel een nieuwe muzikale verslaving ; ik kan er geen genoeg van krijgen. Met al haar uitbundigheid heeft ze me helemaal ingepakt en ik schaam mij er niet voor.

Ook maar eens in zijn geheel beluisterd, want ik ben op zich niet vies van disco, al gaat mijn voorkeur meer uit naar echte 'oldschool'.
Maar een dame die discomuziek weer in de kijker weet te spelen, is de moeite van het beluisteren waard. Er zitten me iets te veel house-achtige invloeden in om hier echt van te kunnen genieten, maar ik vind het niet onaardig. Jessie Ware heeft een goede stem en ze heeft de juiste 'feel' voor disco-vocalen. Het klinkt allemaal lekker uitbundig, wat het heel geschikt maakt voor op de dansvloer. Daar staat tegenover dat sommige nummers snel vervelen doordat thema's en zanglijnen naar mijn smaak teveel herhaald worden, zoals in de huidige single Freak me now.

Ik zal het nog een paar keer beluisteren en wacht nog even met een definitief oordeel.

Wat krijgt dit album weinig stemmen en aandacht hier op mume. Het is pure disco pop, en het plezier spat er van af, en dat is helaas nog steeds een beetje taboe in popland.

Blijf dan allemaal maar lekker naar die nieuwe National plaat luisteren. Druilerig, saai en net zo voorspelbaar als het weer momenteel. Free Yourself mensen! Ik zet Jessie nog eens op en doe een dansje door de kamer.

Toevallig voor het eerst geluisterd afgelopen weekend en helemaal eens. Wat een plezier. Jessie Ware lang niet op de radar gehad omdat ik stiekem Wildest Moments een enorm zeiknummer vind. Deze ontwikkeling van haar daarna dus niet meegekregen. Discopop done very well. Ik word er heel erg blij van en dit nodigt uit om meer te luisteren.

The National al sinds High Violet uit het oog verloren inderdaad.

Ik durf dit inmiddels mijn favoriet van het jaar te noemen. Het is vrolijk, dansbaar, aanstekelijk, zomers, eigenlijk precies alles waar ik op dit moment zin in heb. Maar zoveel positieve emoties, zonder al die extra lagen die zich gaandeweg ontvouwen, dat kán toch niet zo goed zijn als een tranentrekker, een album waar je boos van wordt, waar je van op wil springen, dat je ontroert, dat je laat demonstreren, tegen andere mensen laat roepen dat ze het niet begrijpen, want dat begint pas na vijf keer luisteren... Het kan toch niet beter zijn dan zó een album? Ach, tuurlijk wel. De zomer is begonnen.

Gastartiesten uit de track 1 weer verwijderd > 'Gastartiesten worden op MusicMeter alleen vermeld als ze nadrukkelijk genoemd worden in de tracklist (en niet in de linernotes in het cd-boekje).'

Gisteren bij Later with Jools gezien. Super optreden. Wat een energie.

Fantastische plaat, deze nieuwe van Jessie Ware. Heerlijk zomerse/vrolijke discopop. Enige ‘filler’ is Lightning (al valt dat nog best mee), voor de rest volgen de knallers elkaar perfect op. Mijn favoriet van dit jaar tot dusver!

Swingt de pan uit, op 1 track na. Haal Hello Love eruit en je hebt het perfecte feestje.

Wow, hoor net Hello Love,nieuwe single?
Grote klasse. Lekker jazzy. En wat een stem toch..

Toppertje hoor, helaasch gemist voor m'n jaarlijstje. De singles wel gecheckt, maar geslapen op het volledige album. Jammer, want deze had misschien wel nipt m'n top 10 kunnen halen van vorig jaar. In de jaarlijst van MuMe op een karige 30ste plaats, dat had wel wat hoger gemogen. Bij RYM snappen ze wel dingen, daar haalt ie de top 10.

Wel liggen de Madonna-invloeden er soms wel heel dik bovenop, zoals bij Shake the Bottle bijvoorbeeld. Ik hoor heel erg het rapstuk van Vogue in dat nummer, maar of dat nou erg is... Deze plaat is ook wat voor ArthurDZ denk ik dan.

Erg fijne, bruisende plaat waar de sterke songs wel vooral op plaatkant A te rapen zijn. Jessie Ware heeft een wervende stem, en de muzikale inkleuring is bijzonder funky en fruitig te noemen. Dansen dansen dansen!

3,5 sterren