Einar Solberg - 16 (2023)

Grotto klinkt best fijn, ligt wel een beetje in lijn met het rustigere werk van Leprous. Maar dan wat minder experimenteel. Ben benieuwd wat hij er van gemaakt heeft.

Prognosis Festival Eindhoven | 15 & 16 April 2023 here we come ! => zin in

Nog een nieuwe single: Einar Solberg - Over the Top

Ik vind het een gave plaat geworden. Veel afwisseling en onmiskenbaar de hand van Einar. Ik zal hier nog wel veel meer naar moeten luisteren om een weloverwogen oordeel te vellen, maar de eerste indrukken zijn positief. Fijn ook dat de gastbijdrages goed uit de verf komen.

Ik begin met vier sterren. Hebben jullie deze al in het vizier, legian en ProGNerD?

Yes gisteren een eerste luisterbeurt gehad, maar het enige wat me er echt van opviel was dat tie wel wat lang duurt. En dat ik toch echt eens in het werk van Ihsahn moet duiken want zijn bijdrage hier viel me ook weer in positieve zin op.

Zaterdag besteld op de weg terug van Alter Bridge en vandaag geluisterd Alhoewel ik beide bands (AB en Leprous) zo'n beetje tegelijktijdig heb ontdekt is de band met Einar Solberg me toch liever geworden. De experimenteerdrift levert geweldige dingen op binnen zijn band leprous en nu ook solo. Grotto, Beautiful life en Over the top kenden we al, de rest is net zo. Eerst echte uitschieter vind ik Metacognitive, maar dat zegt niks, dit is geheid een groeiplaat. Gelijk hierna ga ik Bad Omens draaien, das heel wat anders maar ook geweldig. Kan niet wachten om Solberg weer op een podium te bewonderen en of dat solo is of met band maakt me niet uit

Ze zijn afsluiter op Night of the Prog Festival XVI deze zomer, dus...
(voor mij een terugkerend event met een heerlijke ambiance en sfeer daar hoog boven de Rijn)

Leprous is mijn favoriete band van de afgelopen jaren en Einar is één van de beste zangers die ik ken. Toch had ik niet hele hoge verwachten hiervan, aangezien ik de vooruitgeschoven nummers niet top vond. Gelukkig blijken dat ook niet de beste nummers van het album te zijn. Remember Me, Splitting the Soul (met Ihsahn) en The Glass Is Empty zijn geweldig en laten de Einar horen zoals ik hem het liefst hoor, met veel passie en intensiteit.

De kunst van het schrijven van mooi opgebouwde liedjes is Einar Solberg duidelijk gegeven. De zanger van Leprous (die o.a. ook keyboard speelt) komt op zijn soloplaat volledig tot zijn recht. Het spelen met zijn hoge stem die geleidelijk overgaat in lagere noten. Zijn rustige melodieuze en ingetogen stem wordt net zo makkelijk afgewisseld met enorm krachtige uithalen. Luister bijvoorbeeld naar Remember Me, Splitting the Soul en Over the Top (die begint met piano maar in een bombastische finale eindigt). Dit is Einar op zijn best. De muziek beweegt net zo afwisselend mee. Einar wordt onder andere ondersteund door strijkers, blazers, drums, bas, gitaar en piano/ keyboard/ samples. 16 is duidelijk (nog) veelzijdiger dan de progressieve rock van Leprous. Zie ook mijn hele recensie op Einar Solberg – 16 - Rockportaal.nl.

Het klinkt bij vlagen leuk en vermakelijk, maar meer dan dat kan ik er eigenlijk niet echt van maken. Hij weet mij hier niet echt te raken en halverwege is er toch wat moeite om nog echt iets interessants ten gehore te brengen. Het geheel duurt me dan ook zeker 20 minuten te lang eigenlijk. De beetje afwisseling wat er muzikaal dan nog te vinden is en de hulp van gast artiesten weten daar helaas niet veel verandering in te brengen.
16 is daarmee absoluut geen slechte plaat, maar niet eentje die mij goed weet te boeien.

Ik ben het wel eens met legian. Het is niet slecht. Einar heeft natuurlijk een fantastische stem en ik moet een aantal keer denken aan Leprous, uiteraard. Toch zijn er maar een paar nummers die me aanspreken: 'A Beautiful Life', 'Splitting The Soul' en in iets mindere mate 'Blue Light' en 'Grotto'.

Veel nummers zijn best OK, maar hebben dan toch weer iets wat ik dan weer minder vind, waardoor het me irriteert. 'Home' is daar wel een goed voorbeeld van. Nu ben ik sowieso niet zo van de rap, maar hier vind ik het ook gewoon niet passen. Een (vergelijkbaar) voorbeeld waar ik het wel vind passen is bijvoorbeeld 'These Black Claws' van VOLA. Verder weet ik te weinig van rap en kan daardoor ook niet goed onderbouwen waarom ik het de ene keer wel en de andere keer niet kan waarderen.

Ik vind het over het algemeen een beetje saai klinken eigenlijk. Leprous vind ik echt tof. Maar waar ik op Leprous' albums de minder goede nummers nog steeds erg goed vind, daar komen hier de beste nummers net niet aan.

Het is een typisch 'solo album van een zanger' geworden. Zijn stem is dan ook echt de troef.
Wat mij betreft een beetje een tegenvallend plaatje.

De soloplaat van Einar Solberg verbaasde me in eerste instantie, omdat het geluid in zijn algemeenheid niet zo ver van Leprous vandaan ligt. Toch blijkt al snel dat "16" ook ander kanten van Einar laat horen. Zijn stem is daarbij de natuurlijk de rode draad en die klinkt gewoon goed. Qua muzikale aankleding wordt het soms wel wat saai. De lange speelduur werkt daarbij ook in zijn nadeel. Gelukkig heeft hij zijn zwager ook gevraagd mee te doen, want met Splitting The Soul bereikt deze CD zijn absolute hoogtepunt.