Turin Brakes - Dark on Fire (2007)

Omdat mijn sympathie voor de heren groot is, toch maar geluisterd naar het nieuwe album dat al wat opmerkelijk van start gaat met een electronisch intro. Al snel nemen de gitaren het over en volgt een behoorlijk stevig nummer, althans voor Turin Brakes-begrippen: Last Chance. Turin Brakes lijkt haast wel een Editors-achtige kant op te willen gaan!
Ghost klinkt ook wat ruwer dan we gewend zijn.Meer rock and roll maar dan nog wel met het kenmerkende TB-randje. Het is wel even wennen, maar dat de heren het roer omgooien is duidelijk.
Something in My Eye heeft een beetje een Coldplay-intro. Echt nieuw is dit dus niet te noemen want vele bands zijn de heren voorgegaan op dit terrein. Doe dan toch maar de nieuwe Saybia als we deze weg in willen slaan. Aardig nummer, maar echt raken doet het me (nog) niet.
Single Stalker blijf ik een niemandalletje vinden. Ik heb er al diverse draaibeurten opzitten voor wat betreft dit nummer, maar het blijft een vlak nummer wat nergens echt spannend wordt, emotioneel raakt of zelfs goed blijft hangen. Dit deden de heren voorheen toch wel beter.
Other Side kent wat country-invloeden en is een rustig nummer. Op zich niet zo verkeerd maar ook hier krijg ik het gevoel dat het maar niet onder de huid wil kruipen en eigenlijk verlang ik dat wel van Turin Brakes-liedjes.
Dark On Fire, de titelsong, is ook al langer bekend en vind ik dan weer wel een sterk nummer. Het opmerkelijke is ook dat dit nummer nog het dichtst tegen hun 'oude geluid' aanschuurt. Misschien moeten ze gewoon bij die sound blijven?!
Maar nee hoor, Real Life moet dan weer een wat ruigere gitaarsound krijgen en verzandt daarmee wederom in een wat saai middenmootnummer.
For The Fire is midtempo en blijft wat te lang voorttreuzelen. Het ruigere gitaargeluid met de soms wat grote gebaren doet het nummer niet echt verbeteren. Het blijft saai en weet geen emotie op te wekken.
En vrolijk rock 'n rollen we verder op Timewaster. Tja, de titel zegt het al een beetje. Als ik nummers binnen dit genre wil horen dan zijn er genoeg bands die dat beter kunnen. Flauw.
Nou ja flauw is de titel Bye Pod evengoed. Het nummer zelf is wat kleiner en lieflijker. Hier komt de typische zang gelijk weer beter uit de verf en dit nummer vind ik dan weer een stuk aangenamer om te horen. Dit is ook saai zegt u? Misschien is dat ook wel zo (het oude werk werd ook vaak als dusdanig omschreven, evenals soortegelijke bands) maar het is wel gewoon een mooi popliedje en die hoor ik liever dan halfbakken rocksongs.
Gelukkig houden ze Here Comes The Moon ook wat kleiner en akoestischer waardoor het nummer een mooi en vooral sterk liedje blijkt. Ze kunnen het nog wel degelijk!
Afsluiter New Star is behoorlijk gestript van allerlei toeters en bellen waardoor het een eenvoudig nummer is geworden maar wel puur. Zanger + gitaar. En zo hoort dat. Zo wil ik Turin Brakes horen. Op het vorige album gingen ze een poppy kant op en dat kon me ook goed bekoren, op dit album willen ze laten horen dat ze ook 'ruiger' kunnen klinken en dat ze kunnen 'rocken'. Of ze hiermee hun saaie imago van zich af willen schudden weet ik niet. Ik weet wel dat het voor mij niet hoeft want ik vind ze er slecht in geslaagd.
Gelukkig staan er ook nog wat goede momenten tussen waardoor ik twijfel tussen een 3* en 3,5*
Nou vooruit dan maar, omdat ik de boys sympathiek vind een 3,5* met de opmerking dat het wel een zeer krappe 3,5* is (plus dat ik heel mild ben) en daarmee is het minste Turin Brakes album tot nu toe wat mij betreft.

Er wordt hier op Musicmeter wel erg kritisch naar dit album van Turin Brakes gekeken. Er worden een paar electrische gitaren uit de kast getrokken en de schoenmaker moet gelijk bij de leest blijven. Het is soms wat 'te stevig'. Nou ja zeg, te stevig? En volgens mij mogen ze toch echt zelf weten wat ze weglaten en toevoegen aan hun muziek.

Ook op Dark on Fire staan de mooie luisterliedjes centraal, gezongen door de prachtige stem van Olly Knights. De electrische gitaren die af en toe opduiken zorgen voor iets meer pit en afwisseling, maar doen helemaal geen afbreuk mijns inziens aan de mooie muziek die Turin Brakes maakt. Het doet mij nu denken aan de muziek van Doves, een andere favoriete band van mij.
Van de songs is Timewaster inderdaad wat minder, maar mag het zeg: 1 of 2 mindere nummers? De rest van dit album bevat mooie tot hele mooie tracks. Absoluut een aanrader!

Het loopje van 'Real Life' doet me denken aan "Disco Inferno". Ligt het aan mij?