MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Pink Floyd - Live at the Rainbow Theatre London (2022)

Alternatieve titel: 20 Feb 1972

mijn stem
4,50 (1)
1 stem

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Parlophone

  1. Speak to Me (1:10)
  2. Breathe (In the Air) (2:40)
  3. Travel Sequence (6:43)
  4. Time (7:37)
  5. The Mortality Sequence (4:54)
  6. Money (7:43)
  7. Us and Them (6:54)
  8. Any Colour You Like (3:59)
  9. Brain Damage (3:53)
  10. Eclipse (2:54)
  11. Encore Break (Wind Tone FX & Soundcheck) (2:18)
  12. One of These Days (8:59)
  13. Careful with That Axe, Eugene (15:12)
  14. Echoes (30:23)
  15. A Saucerful of Secrets (17:49)
  16. Blues (Something Different) (11:32)
  17. Set the Controls for the Heart of the Sun (13:22)
totale tijdsduur: 2:28:02
zoeken in:
avatar van meneer
Ik lees dat er 19 van dit soort bootlegs uitkomen omdat de copyrights aflopen.

Is er niet ergens zo’n album mogelijk dat je dezelfde kwaliteit zou kunnen krijgen als bij Queen - Live at the Rainbow '74 (2014) - MusicMeter.nl of bestaat die ergens al ?

De nummers zijn nl fantastisch om zo eens live te horen maar er kan zoveel tegenwoordig om de kwaliteit te verbeteren en die is echt mwoah..

avatar van Rogyros
Ik begrijp je verhaal niet, meneer. Is de geluidskwaliteit van dit album van Pink Floyd mwoah of bedoel je dat je genoemde album van Queen qua geluid mwoah is?

avatar van chevy93
Hier ook wat beschrijvingen van de kwaliteit: tidal.com

Bv.
“The Travel Sequence”
Live at the Rainbow Theatre, London 20 Feb 1972

This high-quality London boot invites a deep front-to-back listen, but several songs leap out. A dynamic version of “The Travel Sequence,” arriving between “Breathe (In the Air)” and “Time,” is powered by Gilmour’s bursts of chunky staccato guitar and Richard Wright’s shadowy Hammond organ, with Nick Mason generating plenty of heat behind the drum kit. It makes sense that they ditched “Travel” for the more avant-garde “On the Run,” but quality-wise, it’s a coin flip.

avatar van Faalhaas
Sowieso valt er aan oude liveopnames meestal niet veel meer te sleutelen.

Ik heb dit concert wel eens als bootleg gehoord. Klinkt daar al prachtig, ben benieuwd in hoeverre de officiële release hier van zal afwijken. Wat het vooral interessant maakt is het feit dat DSOTM nog niet opgenomen was. Je hoort dus echt een oerversie. Travel sequence ipv On The Run is erg gaaf. Je hoort dat ze echt konden jammen.

avatar van meneer
Rogyros schreef:
Ik begrijp je verhaal niet, meneer. Is de geluidskwaliteit van dit album van Pink Floyd mwoah of bedoel je dat je genoemde album van Queen qua geluid mwoah is?

Als je beide albums (en dan heb ik het even op Spotify niveau) gaat beluisteren dan is de Pink Floyd vooral 'Mwoah". En dan niet wat betreft muzikaliteit maar echt wat betreft opname kwaliteit. Natuurlijk, die van Queen heeft een 2014 behandeling gehad en die van Pink Floyd nog duidelijk niet.

Volgens mij moet dat wel kunnen want er is zeker wel aan oude live opnames te sleutelen (ik hoop dat eigenlijk wel Faalhaas want deze opnames zijn het zeker/idd waard).. Zowel aan beeld als geluid. Bekijk deze maar eens: Bataclan 1973. Andere band maar wel zelfde tijdperk. Prachtig gedaan toch ?

avatar van Faalhaas
meneer schreef:
(quote)

Volgens mij moet dat wel kunnen want er is zeker wel aan oude live opnames te sleutelen (ik hoop dat eigenlijk wel Faalhaas want deze opnames zijn het zeker/idd waard).. Zowel aan beeld als geluid. Bekijk deze maar eens: Bataclan 1973. Andere band maar wel zelfde tijdperk. Prachtig gedaan toch ?

Ja prachtig gedaan. Met dit verschil dat het van origine al professionele opnames waren. Als je daar dan de originele masters van terugvindt is er veel mogelijk.

Ik weet niet wat de audiobron is van Live At The Rainbow 1972. Maar als het een eenvoudige soundboard recording is dan is er niet veel mogelijk. Je hoort dan gewoon de live PA system mix zoals die destijds gemaakt is, er is geen remix mogelijk, er valt dus nagenoeg niks te tweaken. En videoopnames zijn er al helemaal niet gemaakt, die zijn er sowieso vrij weinig uit de "golden years" van PF.

avatar van Stalin
Mijn hemel, wat een totaal afzichtelijke geluidskwaliteit is dit zeg. Wie dit voor zijn plezier gaat draaien, die is echt mesjogge geworden. Ik snap echt niet de meerwaarde van dit soort releases. Als je een live opname van DSOTM met kwaliteit wil horen, luister dan gewoon naar deze BBC opname van complete show uit 1974 in Wembley. En anders is er ook nog deze opname van 20 februari 1972, ook in de Rainbow.

avatar van Rogyros
Ik vind dit qua geluidskwaliteit verbazend dat ze het hebben uitgebracht. Dat is echt niks. Ik weet niet of ik hier twee of vier sterren voor zou moeten geven.

Ik ga het denk ik nooit meer luisteren, want ik kan niet goed door deze belabberde geluidsopname heen luisteren. Terwijl het muzikaal zeer boeiend is.

avatar van Maartenn
Maartenn (crew)
Het is nota bene Parlophone die dit uitbrengt. Daaran zou je toch verwachten dat ze een bepaalde kwaliteitstandaard naleven. Aan de andere kant weet de platenmaatschappij natuurlijk heel goed dat er bij de Pink Floyd fans bij gebrek aan nieuwe releases, nog wel wat geld te halen valt. In die zin dus volledig logisch dat deze release het daglicht zit op een premium platenlabel.

Edit: het is PF zelf die de bootlegs uitgeeft volgens Mojo: Pink Floyd Release 18 Live Albums! | Mojo - mojo4music.com.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 02:26 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 02:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.