Avenged Sevenfold - Life Is but a Dream… (2023)

Life Is But a Dream overvalt je vanaf het eerste nummer 'Game Over', een stormachtige, structuurloze rush maakt het onmogelijk te volgen. Het goede nieuws: de tien andere nummers volgen niet. Elk van hen is een eenling die op zijn eigen manier uitdaagt. Slechts weinigen volgen zelfs de eerdere aanstekelijkheid - massieve knallers als 'Mattel' zijn slechts uitzondering, abrupte tempowisselingen zijn nu standaard. Prog-zware riffs zoals 'G' leiden naar onverwachte genres, en een all-piano finish laat je stomverbaasd achter. Maakt dat het een slecht album? Nee. Avenged Sevenfold laat gewoon een nieuwe pagina zien die zeker meerdere pogingen nodig heeft. Zal het je fans verdelen? Ja. Tot zover 3,5 ster.

Het is een heerlijk avontuurlijke plaat en de nummers beginnen onderhand wat te groeien. Maar ik merk ook dat ik halverwege toch de interesse wat verlies. Ze leveren een erg interessante plaat met een aantal best lekkere nummers, maar ze weten mij hier niet te grijpen zoals ze op de voorgaande wel wisten. Jammer want in theorie zou dit creatieve geheel mij wel moeten liggen, maar theorie en praktijk liggen wel vaker uit elkaar. Ik vlieg deze voorlopig in met een 3,5*, vermakelijk werk maar niet eens die ik, zoals het er nu naar uitziet, nog lang zal blijven draaien.