De Staat - Red / Yellow / Blue (2023)

Eerst alleen verkrijgbaar bij de tour, maar binnenkort ook in de winkel.

Persoonlijk heb ik toch liever ineens een heel album, dan hoe ze het nu hebben gereleased. Heb er toch minder focus op gehad met de losse singles, zet sneller een album op. Who's Gonna Be The Goat wel veel gedraaid  

Laatste aantal tracks zijn toch wel het meest expermienteel voor De Staat begrippen.
Take Root is wel grappig ook.

Idee is leuk, maar je mist toch een beetje de albumbelevingmet songs die al zolang in je systeem zitten. De mannen blijven een uniek eigen sound houden overigens. Daarvoor hulde!

Een mooie ode aan de eerste generatie Pokémongames zo vlak voor Pokémondag, wat jij Slowgaze?

Ik heb m'n Charizard al geïnstrueerd voor nummer 5, ArthurDZ.

Breng je link cable mee, dan beantwoorden we de vraag van nummer 6.

Nieuw album van De Staat blijft iets om naar uit te kijken. Red is fantastisch en Yellow is ook nog lekker, maar met Blue kan ik niet zo heel veel en die haalt de score dan toch naar beneden. Misschien dat het met extra luisteren nog wat beter wordt, dan is 4* makkelijk haalbaar.

Grappig, ik had het juist andersom; vond Blue het hoogtepunt en Yellow ook erg lekker

Danger heeft toch wel heel veel weg van Kokomo van The Beach Boys of niet?

Geweldig album! Heel experimenteel en heel divers. Daar hou ik wel van. Het eerste album die ik van ze luister en ik denk ook gelijk de beste. Hier en daar al begonnen aan hun ander werk, maar bevalt me minder tot nu toe. Toch probeer ik het nog even.

Tip: Mr. Bungle - California (1999).

Het 'big beat'-achtige Some body heeft iets aansprekends, maar verveelt ook snel als je het een aantal keren hebt opgezet.

Bij het optreden vorig jaar kon je al een setje kopen met de drie EPs op CD. Toen was deze al incompleet, want per kleur waren er drie nummers op gezet, en de vierde van elke kleur was toen al uit. Inmiddels dus vijf nummers per kleur, dus eigenlijk een beetje zonde van de Tour Edition als deze een half jaar later compleet en voor iedereen uitkwam. Ach ja.

Red en Yellow luisteren vooral lekker weg op zn Staats. De herkenbare sound is niet heel veel veranderd sinds 2013, maar wel verfijnd en tot in de puntjes verzorgd. Korte nummers met een dansbare vibe en een electronische bandsound waar de immer cynische stem van Torre Florrim de boel aan elkaar zingt. Red is wat harder, en Yellow is wat meer richting de pop/rock.

Blue is inderdaad waar het echt interessant begint te worden met wat meer experiment en verrassing in de gelederen. Het tempo gaat wat omlaag, de sfeer gaat wat omhoog. Dit vijftal nummers zijn van een dermate hoog niveau dat ik deze volle boxset misschien toch nog eens wil gaan aanschaffen. Vooral voor 'Take Root'.

Op elk album heeft de band altijd een leuke mix gehad van de toegankelijkere krakers en de wat experimentelere nummers. Het uitbrengen van losse nummers maakt die dynamiek wat zoek omdat er een stuk minder context wordt meegegeven. Misschien ben ik te oldschool in hoe ik mijn muziek wil ervaren, maar ik hoop dat het volgende project van De Staat gewoon weer in albumvorm wordt uitgebracht.

Lekker optreden afgelopen woensdag in paradiso.De blue avond. puik optreden voor een afgeladen zaal

Heb dit lekker gewoon op 1 cd.
Al die multi-sets waar artiesten zo prat op gaan de laatste jaren vind ik onzin en een rip-off voor de verzamelaars.
Tot dusver ben ik het grotendeels eens met de meesten; ze doen ook hier hun eigen ding. Toch mis ik hier de gitaren en een meer organische aanpak.

Na weer een beluistering valt het me op dat dit zich misschien het beste beluistert als ‘rode’ track, ‘gele’ track, dan ‘blauwe’ track, wellicht in de volgorde van hoe de nummers en cd’s zijn gepresenteerd (track 1, 1, 1, track 2, 2 etc.). Op zo’n manier beluistert zich als een album, dus al die omslachtigheid hadden ze achterwege mogen laten.

Ik geef het vooralsnog een 4, al heeft het misschien wat tijd nodig om bij mij het niveau van Machinery of O te halen.

Wel frappant om te zien dat deze combinatie van de drie ep's met 3,58 op MuMe een lagere waardering krijgt dan de losse ep's (3,71 - Red | 3,78 - Yellow | 3,78 - Blue).

Dit is hoe ik het nu op een gebrand cd-tje heb samengesteld: Rood, geel, blauw, etc. en dan zo op volgorde.

1. Look at Me (3:15)
2. Who’s Gonna Be the GOAT? (2:43)
3. One Day (3:37)
4. Head on the Block (2:28)
5. Danger (3:25)
6. Someone to Be (3:30)
7. Some Body (3:04)
8. Peace, Love & Profit (3:00)
9. Running Backwards Into the Future (3:55)
10. Paying Attention (2:46)
11. Bombti (2:30)
12. Take Root (4:50)
13. Burning the Flag (4:24)
14. Numbers Up (3:26)
15. What Goes, Let Go (4:35)

Werkt helemaal perfect zo en in deze configuratie vind ik het beter dan de voorganger Bubblegum.
Het staat nu in mijn Staat Top 3, vooralsnog onder Machinery en O.
Toffe plaat dat beter wordt bij meerdere beluisteringen.

Dit is toch niet echt een verzamelaar?

Klopt deric raven. Is gewoon nieuw werk.

Verzamelaar van de EP's aangevuld met nieuwe tracks