Ik zie dat ik ook maar nauwelijks enige informatie over artiest of album hoef te geven, alle gras is voor mijn voeten weggemaaid
Ik heb de man heel wat gehaat, per slot van rekening stond hij tussen 1972 en 1974 veel van mijn persoonlijke favorietje glambandjes (The Sweet, Slade e.a.) een toppositie in de weg. En dan heeft deze compilatie de hits van 1974 nog niet eens (album komt uit 1973).
1973 was een ware geseling.
Maar goed, als het maar lang genoeg geleden is kun je vanzelf milder gaan oordelen over je oude vijanden en wordt het een deel van het jeugdsentiment. Daar is volgens mij een heel topic aan te wijden.
Roussos verkocht in die tijd ongehoord veel platen, daar valt feitelijk niet op af te dingen. Ik typeer het nu als begin jaren '70 muziek, onlosmakelijk deel uitmakend van de hitlijsten in die tijd. Ik vind de muziek eigenlijk wel een logisch gevolg op zijn Aphrodites Child verleden, hoewel die band duidelijk nog jaren '60 kenmerken heeft.
Ik wilde schrijven "en onmiskenbaar wat ruiger" maar wie deze Greatest Hits heeft gehoord, weet dat Roussos ook Lay it down uit zijn grote mouwen wist te schudden, met gitaarsolo en al.
Ja, heel erg best is het niet en ik denk dat het ook maar beter was dat hij zich uiteindelijk op het Goodbye my love Goodbye genre heeft gestort.
Ik heb overigens een originele musicassette in goede staat van dit album gekocht, ik voel mij buitengewoon hip en modern. Per slot van rekening zijn musicassettes bezig aan een comeback en mij pest je niet met die ontwikkeling. Juist ten tijde van de hoogtijdagen van Roussos maakte ook de cassette zijn eerste grote vlucht als succesvol medium (naast de LP). Opzienbarend dat alles 40 jaar heeft overleefd.
Ik voel mij helemaal in 1973.