Zo begin jaren zeventig tot eind jaren zeventig was er een kliek jazz(rock)-muzikanten die veel met elkaar samenspeelden. De hoofdfiguren waren: Charlie Mariano, Philip Catherine, Jasper van 't Hof, Volker Kriegel, Zbigniew Seifert en nog wat anderen.
In verschillende bezettingen en met verschillende bandleiders is er een groot aantal sessies geweest en zijn er zodoende ook een fiks aantal platen verschenen. Deze plaat van de Engelse Belg Catherine heeft enkele jazzrock-songs in bandbezetting (trio of kwartet) en kent enkele solostukken en songs waar Philip voornamelijk alle instrumenten hanteert. Dat maakt het ook echt een soloplaat en niet zo zeer een bandplaat waarbij Philip de bandleider is.
Philip schreef alle composities op twee na (één van Mariano en één van bassist John Lee). De stijlen die gehanteerd worden op deze plaat zijn divers; van folk tot (jazz)rock tot zelfs wat dixieland. Het is vooral een luchtige en vrolijke plaat, met veel aandacht voor het virtuoze spel van Philip op allerlei gitaren (en ook banjo en tarang). Het is geen al te ingewikkelde plaat om tot je door te dringen, en liefhebbers van zowel Larry Coryell, John McLaughlin als Al diMeola en Mike Oldfield zouden hier toch wel mee uit de voeten moeten kunnen.
Met name het door Mariano gepende 'Sneezing Bull' is werkelijk prachtig.