Devastations - Yes, U (2007)

In september vorig jaar verscheen daar ineens uit het niets het album Coal van Devastations. Ik wist toen nog niet dat er al een album verschenen was onder de naam The Devastations. Het woordje The is er ook nu afgevallen en ik was compleet verrast dat precies een jaar na dat magistrale Coal, dat hoog in mijn top 10 over 2006 wist te eindigen, er nu al weer een opvolger is getiteld Yes, U.
Wat me bij de opener Black Ice meteen opviel was dat het minder doet denken aan de donkere Tindersticks-sound of Nick Cave (de vorige 2 albums stonden er vol mee). Nu moest ik gelijk aan Depeche Mode denken. Minder electronica misschien maar het doet er wel degelijk aan denken. Een koerswijziging dus. Het is een bezwerend, donker nummer dat langzaam op je in moet werken.
Op Oh Me, Oh My is die donkere sfeer ook gebleven, maar net als op het vorige nummer ademt dit toch een andere sfeer. Massive Attack meets Depeche Mode meets Tindersticks. Minder song, meer sfeer. Absoluut een groei-moment en zeker een nummer dat blijft boeien door zijn broeierigheid.
Op Rosa rockt het op bepaalde momenten meer. Duidelijk is nu wel dat de band op dit album een andere sound zoekt en daar slagen ze wonderwel in. Het klinkt gruizig en doomy en vrolijkheid is ver te zoeken maar spannend is het zeker wel. Enorme lagen en vooral donker, heel donker (Devastations op de gothic-tour misschien wel).
Ook The Pest heeft iets angstaanjagends en klinkt electronischer terwijl het gebruik van electronica volgens mij minimaal is. Er is dus sprake van een bijzondere sound.
As Sparks Fly Upwards klinkt dan wat luchtiger en dat komt door het akoestische tintje dat het mee krijgt. Toch is het een sfeer-schets, mede doordat het bijna een instrumentaal nummer is (er is halverwege wel even wat sfeer-zang dat meer als een instrument aanvoelt). Heel bijzonder eigenlijk. Ik moet allemaal wennen aan deze nieuwe stijl van de heren maar ik geloof dat het me wel degelijk bevalt.
Mistakes rockt wat meer hier en daar terwijl het nummer an sich iets poppy-achtigs heeft. Verwarrend is het daardoor zeker wel te noemen en ik weet nog niet zo goed wat ik met dit nummer aan moet eerlijk gezegd. Gevoelsmatig vind ik het wat te geforceerd overkomen. Er zitten leuke ideetjes in maar het blijft wennen voor mij.
The Face Of Love klinkt wat lieflijker en gaat wat meer terug naar de oude sound. Ondanks dat het lieflijk klinkt is het allesbehalve dat. Prachtig piano-spel bepaalt dit nummer enorm. De zang is beheerst.
Op An Avalanche Of Stars keert het electronische tintje terug. Het warme wat de band zo kenmerkte verdwijnt daarmee naar de achtergrond en krijgt iets kils, iets afstandelijks. Maar op de een of andere manier weet het me wel op te zuigen (zoals Exciter van Depeche Mode dat ook weet te doen bijvoorbeeld).
The Saddest Sound doet qua titel al vermoeden dat het geen vrolijke boel gaat worden en dat doet het ook niet. Het is een sober en vooral triest nummer met wederom een sfeer die zeer goed neergezet wordt passend bij de tekst van dit nummer.
Misericordia is wederom instrumentaal en bevat een hoop gruis. Een woestijn-storm weet de boel ruw te maken en zorgt ervoor dat je verdwaalt. Zo voelt dit aan en daarmee is het een aparte afsluiter.
Het is allemaal even wennen. Zo snel als het vorige album me wist te pakken waardoor het ook razendsnel in mijn top 10 wist te belanden, zo veel meer tijd heb ik nodig voor dit nieuwe album. Misschien is het het gothische randje dat het heeft meegekregen, misschien zijn het de vele lagen waar je je doorheen moet ploegen:
in elk geval vind ik dit wel degelijk een zeer spannend album dat me voorlopig nog wel even bezig zal houden.

Ik heb er maar een avondje "Yes, U" van gemaakt, want ik werd wel vrijwel meteen gepakt. Wat een sfeerplaat zeg! Ik werd wel een beetje teruggeworpen naar de jaren 80 en 90 want gaandeweg trok ik First and last and always weer even uit de kast (het zal de synthesizer zijn) en wat later stond ik te zoeken naar Urge Overkill (die vocals bij 'Mistakes' !(en wat een heerlijk tussendoortje!!). Ondanks de sfeerverwijzingen voelen de nummers erg eigen aan. Stuk voor stuk sterk wat mij betreft. Saddest Sound is een prachtige triestheid met Misericordia als waardig instrumentale afsluiter om de gedachten nog even bij de laten gaan. Heerlijk !
De eerste cd ken ik niet, Coal vind ik erg mooi, en Yes, U, ondanks de koerswijziging, misschien eigenlijk stiekum toch nog wel ietjes mooier...

I.t.t. Aero pakt dit album me direct (wsl juíst door dat gothic randje). Misschien nog niet direct alle nummers. Mistakes bijvoorbeeld klinkt me nogal saai in de oren, maar allejezus wat staan hier een heftige sterke pakkende nummers op! Na 1 keer luisteren weet ik al dat deze in mijn top 10 van 2007 komt.
Het album Coal is mooi en een nummer als The Face of Love doet daar inderdaad weer aan denken, maar hier staan nummers op die menig veel populairdere band het schaamrood op de kaken zetten over hun eigen middelmatige prestaties*. Dit is pure klasse, verrassend, spannend en eindelijk eens een keer geen 13de van het dozijn met als voorlopig hoogtepunt het nummer Rosa, allemachtig wat hakt dat erin!


* Let op, dit is slechts een mening, die geuit mag worden.


NB: Compliment aan Aero voor de goede weergave van dit album.

Dank u................ en nu pas zie ik dat jij slechts de derde persoon bent die bij één van de betere albums van dit jaar wat neerpent.
Dat moet beter kunnen!!!
Allemaal nog dit album beluisteren (het kan nog net) zodat ik hem in meer jaarlijstjes ga tegenkomen, want dat dit in mijn top 10 staat is een feit.

heb deze nu op de mp3 als ik naar m'n werk fiets ( en terug uiteraard), heerlijke muziek.

Goeie reden om naar je werk te gaan!

Ik heb deze cd gisteren samen met reptile eens knoeihard geluisterd en jemig, wat een impact heeft deze plaat...uiteraard staan er wat nummers op waar ik nog niet zoveel mee heb, maar de eerste 4 nummers alleen al passen helemaal in mijn straatje

de eerste keer dat ik de cd luisterde was ik de was aan t ophangen en dat was toch wel anders... ik ben heel slecht in beschrijven welk nummer me welk gevoel geeft, of waaraan doet denken enzo, maar ik zal de cd nog een paar keer écht goed luisteren en dan een poging wagen...geef daarom ook nog geen sterren, maar het neigt toch wel naar de 4 of hoger

Haha! Je moet ook gewoon rustig op de bank gaan zitten. Het liefst met een AKG koptelefoon en laat de muziek maar over je heen komen! Tussen de soep en de aardappelen en ook nog de was ophangen door krijg je niet echt een indruk

Ik heb op aanraden van reptile even hun myspace bezocht en de nummers aldaar beluisterd. Klinkt op het eerste oortje niet slecht!

Leuk dat je hier ben gaan kijken perfume. Hun vorige album doet nogal aan onder meer Tindersticks denken, is ook niet slecht hoor, maar op dit album zetten ze zo nu en dan toch wel een heel ander en veel heftiger geluid neer, en bij vlagen zeer donker.

Ik maak zelden mee dat een album al op t eerste gehoor zo'n indruk op me maakt....en dan ook nog eens een band waarbij ik niet snel vergelijkingen kan maken met andere bands, Devastations hebben op deze cd een heel origineel, eigen geluid. (ik hou helemaal niet van vergelijkingen maken, maar vaak associeer je toch bepaalde stukjes in nummers heel snel met andere bands, en bij dit album is dat me nog niet overkomen )
Coal vind ik ook geweldig, en die draai ik erg veel 's morgens in de bus maar Yes,U heeft tot nu toe net dat beetje extra, waardoor het voor mij erg nek aan nek met Coal zal gaan lopen welke ik het eerst aan zal zetten als ik met mn slaapdronken hoofd de deur uit stap

Nu het debuut nog Lin: ook erg mooi (en trek je niks aan van de commentaren die titan daar levert )

hahaha, ik trek me nooit wat aan van welk commentaar dan ook, hoewel ik altijd wel de albums probeer die jij aanprijst aERootje

Ik heb ook nog net op de valreep van het jaar dit album in de smiezen gekregen. Een eerste luisterbeurt laat erg veel ruimte tot verbetering toe. Eens benieuwd of hij in mijn top 50 geraakt .

Zo op het eerste gehoor doet dit album mij stukken minder dan Coal.. Rosa vind ik zelfs ronduit een vervelend nummer Ik moet het nog zien met dit album..

(Sorry Aero, maar dit gaat de top 10 van 2007 niet halen )

Misschien zit het hem hier in: want Coal sloeg gelijk in als een bom bij mij en deze kroop tergend, haast hypnotizerend verder en werd steeds beter.
Het hoeft voor jou niet op te gaan natuurlijk maar het zou me ook weer niet verbazen als het wel zo blijkt te zijn.

Heb het album zo'n 3x beluisterd nu en juist dat gothic randje bevalt mij dus totaal niet. Het intieme is hiermee totaal verdwenen. Ik erger me meer dan dat ik geniet. Maar wie weet komt het nog (alhoewel gothic nooit mijn genre zal worden )

Na een flink aantal keren de nummers te beluisteren is dit is toch echt een juweeltje. De stem is erg mooi en de nummers zitten ook erg goed in elkaar.
De sfeer en het gevoel dat dit album weet over te dragen, kan je in je hart raken. Ik ben ontroerd van The Saddest Sound. The Pest is ook erg sterk nummer.
Ik ben in ieder geval erg onder de indruk.

aangezien ze op polsslag staan checkte ik hun myspace. 'black ice' vergde mijn aandacht! misschien album maar ns uitchecken..

Na dit album aandachtig eens beluisterd te hebben valt me dit toch erg tegen. Het is me allemaal wat te lief en te zoet. Traag ook! En in tegenstelling tot de mening van sommigen kan ik hier in de verste verte geen gothic op terugvinden hoor!
Dit is wat mij betreft gewoon mainstream pop/rock met een heel dun laagje doom eroverheen. Het klinkt allemaal erg mooi en is goed geproduceerd maar dat is nu net mijn probleem met dit soort artiesten. Het is mij allemaal veels te.....!

Ik vind het een goede cd, alleen zoals Perfume ook noemde, iets te rustig en té mooi proberen te klinken. De eerste 4 nummers zijn heel interessant, daarna valt het wat terug.

Prettig Cd-tje, wat experimenteler en soms nerveuzer dan het schitterende eerdere album Coal.