Jeremiah Lloyd Harmon - The Apocalyptic Vision (2023)
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Folk
Uitgebracht in eigen beheer
-
Behold the Man (2:59)
-
The Vicar (2:35)
-
Fair Game for Foul Birds (4:16)
-
Mascara (3:30)
-
Some Wise King (3:32)
-
The Old Man Is Passed (4:10)
-
Franz Marc (4:56)
-
Will I Ever See the Day (2:53)
-
Souvenirs (4:19)
2
geplaatst: 26 maart 2023, 15:17 uur
Jeremiah Lloyd Harmon kondigde op Facebook zijn nieuwe album aan. Onverwacht en snel volgend op alle voorgangers. Een druk baasje dus. Maar de bijbehorende boodschap zette nogal wat vraagtekens: 'I’m releasing a new album tomorrow. It will be my last release as JLH. Consider it my parting blessing x'
Afwachten maar.
Dit album begint stemmig op piano met het instrumentale Behold the Man en eindigt ook instrumentaal (Souvenirs).
Ik vond hem op z'n vorige albums niet heel scherp meer, maar zo'n nummer als The Vicar is hemels. Hiermee heeft hij gelijk mijn aandacht. Misschien is dat wel waar hij op hint? Een nieuwe start onder een andere naam omdat hij niet heel veel succes heeft???
Hierna volgt het schitterende Fair Game for Foul Birds omlijst met strijkers en rustig tokkelende gitaar.
Mascara heeft iets feestelijks en tegelijkertijd ook iets emotioneels in zich. Zwierig zonder frivool te worden.
Op Some Wise King neemt Jeremiah gas terug in een akoestisch getint nummer waar de strijkers weer van de partij zijn en hij zijn zang als middelpunt laat schitteren.
The Old Man Is Passed doet me denken aan Rufus Wainwright. Eenzelfde cabareteske vibe en ook hier een schitterende toevoeging in de vorm van strijkers.
Franz Marc is de hoofdpersoon van dit album. The Apocalyptic Vision is een boek van Frederick S. Levine dat gaat over de Duitse expressionistisch kunstschilder Franz Moritz Wilhelm Marc. Een mooie piano-ballade.
Will I Ever See the Day lijkt een demo: vrij kaal opgenomen, slechts begeleid op gitaar. Het zijn dit soort nummers, ook op de vorige albums, waarvan ik denk 'had je er niet meer van kunnen maken?'. Het is niet af of zo.
Souvenirs is zoals gezegd een instrumentale afsluiter. Een prachtig stuk op piano.
Wat de boodschap van Jeremiah ook gaat zijn. The Apocalyptic Vision is een alleraardigst album dat helaas geen potten zal breken. Dat is jammer, want Jeremiah heeft veel in zijn mars. Als hij het beste van zijn laatste albums gebundeld zou hebben zou er een zeer sterk album uit gekomen zijn. Nu is het dat wederom net niet, maar nog steeds sterk genoeg om van te kunnen genieten en net wat beter dan de voorgangers.
Afwachten maar.
Dit album begint stemmig op piano met het instrumentale Behold the Man en eindigt ook instrumentaal (Souvenirs).
Ik vond hem op z'n vorige albums niet heel scherp meer, maar zo'n nummer als The Vicar is hemels. Hiermee heeft hij gelijk mijn aandacht. Misschien is dat wel waar hij op hint? Een nieuwe start onder een andere naam omdat hij niet heel veel succes heeft???
Hierna volgt het schitterende Fair Game for Foul Birds omlijst met strijkers en rustig tokkelende gitaar.
Mascara heeft iets feestelijks en tegelijkertijd ook iets emotioneels in zich. Zwierig zonder frivool te worden.
Op Some Wise King neemt Jeremiah gas terug in een akoestisch getint nummer waar de strijkers weer van de partij zijn en hij zijn zang als middelpunt laat schitteren.
The Old Man Is Passed doet me denken aan Rufus Wainwright. Eenzelfde cabareteske vibe en ook hier een schitterende toevoeging in de vorm van strijkers.
Franz Marc is de hoofdpersoon van dit album. The Apocalyptic Vision is een boek van Frederick S. Levine dat gaat over de Duitse expressionistisch kunstschilder Franz Moritz Wilhelm Marc. Een mooie piano-ballade.
Will I Ever See the Day lijkt een demo: vrij kaal opgenomen, slechts begeleid op gitaar. Het zijn dit soort nummers, ook op de vorige albums, waarvan ik denk 'had je er niet meer van kunnen maken?'. Het is niet af of zo.
Souvenirs is zoals gezegd een instrumentale afsluiter. Een prachtig stuk op piano.
Wat de boodschap van Jeremiah ook gaat zijn. The Apocalyptic Vision is een alleraardigst album dat helaas geen potten zal breken. Dat is jammer, want Jeremiah heeft veel in zijn mars. Als hij het beste van zijn laatste albums gebundeld zou hebben zou er een zeer sterk album uit gekomen zijn. Nu is het dat wederom net niet, maar nog steeds sterk genoeg om van te kunnen genieten en net wat beter dan de voorgangers.
* denotes required fields.
* denotes required fields.