Naast o.a. Mick Moss, Jonas Renkse, Thomas Feiner, Christian Kjellvander en Mariusz Duda is ook Marco Benevento een zeer gewaardeerd zanger. Ik ben dan ook heel blij dat dit doomorkest uit Italië 'nieuw' werk met de titel Forsaken Songs heeft uitgebracht. Nieuw tussen aanhalingstekens weliswaar, want... echt helemáál nieuw is dit materiaal grotendeels niet en betreft het een opwarmertje voor het reguliere album dat hopelijk dit jaar nog zal verschijnen.
The Rains of Castamere (uit de beroemde serie Game of Thrones) en Memento (outtake Second World en opnieuw opgenomen, evenals The Forsaken Son) klinken alvast weer erg fijn.
De track We the Others daarentegen is spiksplinternieuw en dit nummer was oorspronkelijk bedoeld voor het nieuwe album. Paranoid Boyd is in 2018 (digitaal) uitgebracht, maar nooit op de plaat gezet. De prachtige illustratie op de hoes is trouwens geschilderd door ene Alfredo “Mojo” Raimondi.
Waar ik echter wat minder blij van word, is op Forsaken Songs een wereldberoemd Talk Talk lied aan te treffen. Het is zeker niet slecht gemaakt en deze 'doommetal' versie zal goed bedoeld zijn geweest als eerbetoon, maar de o zo kenmerkende stem van Mark Hollis - hoe je het ook wendt of keert - blijft tijdens het beluisteren gewoon in het hoofd meezingen. Zó sterk is de stem van Mark Hollis verbonden met dit prachtige lied en zó sterk staat Such A Shame bij mij in het geheugen gegrift.
Maar ik zal dit wissewasje mijn geliefde melancholische gothicmetaldoomorkestje spoedig gaan vergeven. Want - wat een feest - de band blijkt in 2023 nog helemaal springlevend te zijn. Ondanks het verlies van een belangrijk bandlid met als gevolg enkele personeelswisselingen. Daarom alleen al.
Ik ben dan ook reuze benieuwd naar de opvolger van Seven Heads Ten Horns uit alweer 2016.