Paul Simon - Seven Psalms (2023)

Een fascinerend project. Een zoektocht naar de betekenis van het leven. Als je ervoor open stelt, neemt Paul je mee in een stream of consciousness. Muzikaal verwijst het naar de experimentele folk van de late jaren zestig en daarmee is de cirkel rond. Het zou zomaar zijn laatste album kunnen zijn. De positieve reacties in de Engelstalige pers weten dit album op waarde te schatten, in tegenstelling tot de tamme recensies in Nederland.

De tien jaar durende creatieve streak van het folkicoon gaat verder met een albumlange suite van 33 minuten, een reis die bestaat uit zeven onderling verbonden segmenten. Het is een plaat die een meditatieve, bijna hymnesfeer creëert, met de zang van Paul boven een akoestisch arrangement. De plaat, die voornamelijk wordt uitgevoerd door Paul, is gekruid met esoterische percussie-instrumenten, koorelementen van het voor een Grammy genomineerde Britse vocale ensemble Voces8 en een prachtig vocaal optreden van Edie Brickell, Paul's vrouw. Het is een album waarin liefde, geloof, vergeving en meer wordt verkend. Seven Psalms toont alle muzikale elementen die we mogen verwachten van een doorgewinterde artiest als Paul Simon, die consequent op zoek is naar nieuwe muzikale horizonten. Het is een relatief gedurfde onderneming, en daarom niet minder welkom. Maar de aard van de plaat betekent dat we het niet zullen neuriën als 'You Can Call Me Al'. Tot zover waardeer ik het op 4 sterren met kans op meer.

Ben een heuse Paul Simon fan en mag dit album heel af en toe streamen. Maar kopen? Nee, is overigens wel het enige van zijn reguliere studio-albums dat ik niet in bezit heb.