La Monte Young - 31 VII 69 10:26 - 10:49 PM Munich from Map of 49's Dream the Two Systems of Eleven Sets of Galactic Intervals Ornamental Lightyears Tracery; 23 VIII 64 2:50:45-3:11 AM the Volga Delta from Studies in the Bowed Disc (1969)

Kan me niet herinneren dat ik eerder zo'n lange titel voorbij heb zien komen, hier...

Hmm ik ook niet echt, wat voor muziek mag dit wezen?

Wikipedia zegt:

"La Monte Young (Bern, Idaho 14 oktober 1935) is een Amerikaans componist en musicus. Hij wordt naast Philip Glass, Steve Reich en Terry Riley gezien als een van de belangrijkste componisten van de minimal music in de Verenigde Staten."

Dit is een van de bekendste artiesten uit de Fluxus-beweging, een kunstbeweging uit de jaren '60 waar ook Yoko Ono bij zat. La Monte Young experimenteerde met vanalles, o.a. dus op het vlak van muziek, vooral met drones (Sietse zal er nog wel meer van af weten ). Hij wilde muziek eigenlijk in vraag stellen en grenzen verleggen.
Dit is de eerste muziek van La Monte Young die op plaat is verschenen, in 1969 dus.

Verder werkte deze man ook samen met o.a. John Cale. Zie bijvoorbeeld hier, een cd met muziekexperimenten uit de vroege jaren zestig (nog voordat Cale bij The VU zat). Pure avant-garde hoor.

Oh ja: zijn werken hebben wel vaker lange titels

Lijkt me interessant, morgen eens naar op zoek gaan

Joseph Beuys zat trouwens ook bij die Fluxus-beweging.

Het eerste nummer bestaat uit een paar mannen die nasaal boven een grondtoon brommen, en het tweede nummer geeft me het idee van een bouwplaats met wat herrie van enkele werktuigen. Best leuk, voor een keertje

Nummer twee is een sterk staaltje, proto-ambient. Het eeste stuk begint me na een tijdje te irriteren.

Ik sluit mij aan bij ichi hierboven. Het tweede stuk, met het volume op hoog, is duister en spiriueel. Bijzonder sfeervol. Proto-ambient is denk ik een perfecte benaming. Het eerste stuk kan ik minder mee. Maar ik kan mij ook niet onttrekken aan het idee, wanneer je leest hoe veel van Youngs werk tot stand is gekomen, dat een belangrijk deel van zijn oeuvre meer moet worden gezien als 'performance art', dan beluisterd als muziek.
Dit album weet ik derhalve ook niet zo goed met een cijfer te beoordelen, hetgeen ik daarom ook niet doe.

Fiona Apple; met een heus gedichtje

When the Pawn Hits the Conflicts He Thinks Like a King. What He Knows Throws the Blows When He Goes to the Fight. And He'll Win the Whole Thing 'Fore He Enters the Ring. There's No Body To Batter When Your Mind is Your Might. So When You Go Solo, You Hold Your Own Hand. And Remember That Depth is the Greatest of Heights. And If You Know Where You Stand, Then You Know Where to Land. And If You Fall It Won't Matter, Cuz You'll Know That You're Right.

( nog onder de honderd woorden)

Of deze titel van een nummer van Gulstkra Artikler:

In the middle of the sixteenth century in the south of England a group of Orford fishermen caught a strange creature. Its form reminded them of a man – completely bald, but with a long dense beard. They put it in the governer’s castle in the dirtiest and most suffocative dungeon, and fed it with a crude fish, which it kneaded in hands before eating. The women have started to have strange dreams, as if the newcomer comes to their bedrooms at night, and looks at them in the moonlight with his empty eye-sockets, filled with cold, demonic laughter. The next morning they found their beds wet, shrouded in sea water and seaweed, and after a while it appeared that all women in the castle had become pregnant. In the throes of agony, they gave birth to ugly, scaly babies. In one day the creature escaped from the people, back to the sea, and nobody saw the babies. But sometimes, when the ocean rages, its hoarse, spiteful breath is again audible in the dungeon, and the women have those same dreams.

Hier kan ik dan weer vrij weinig mee. De bromtonen van het eerste nummer worden snel vermoeiend en ook de tweede, ambient'achtige, compositie is behoorlijk saai.