Killer Mike - Michael (2023)

Don't Let the Devil doet me nog niet zo veel, jammer. Wel een fantastische albumhoes!

Vind de 4 vrijgegeven nummer allemaal raak! Veel zin in!

Wel grappig hoe een carrière kan lopen. Lange tijd was Killer Mike voor velen een zoveelste rapper uit het zuiden, enigszins bekend van een feature met Outkast. En nu zit er een breed publiek wereldwijd uit te kijken naar dit album.

De vier nummers die ik gehoord heb gaan productioneel al zo van links naar rechts, dat ik deze niet eens ga luisteren.. Heel jammer... Motherless en The Devil zijn toffe tracks.. die andere twee voel ik totaal niet.

Ben hyped voor dit album. Nieuwe track met Andre 3000 is ook weer erg hard. Killer Mike zijn verse

Nieuwe Killer Mike kijk ik zeker naar uit, maar de drie tracks die ik tot op heden hoorde vielen me wat tegen eerste paar luisterbeurten maar we gaan het zien.

Die intro... zo start je een plaat!

Wellicht had ik een te hoge verwachting dankzij Rap Music en de RTJ albums, maar de eerste luisterbeurt valt iets tegen. Voornamelijk de sound/producties weten me nog niet te pakken. Iets te veel gospel-achtig gezang en de producties gaan van hot naar her.

De intro is wel enorm hard.

Nooit gedacht dat ik Jagged Edge, André 3000 en EL-P op één album zou horen.

Ik had verwacht dat ik wel door R.A.P. Music en RTJ heen zou kunnen prikken, maar ik merk dat ik toch wat hogere verwachtingen had. Ik het niet erg gevonden als hij wat meer terug zou gaan naar southern hip hop, alleen is dat een allegaartje van stijlen. Wat rommelig. Bij vlagen genieten en de teksten/raps van Mike zijn zoals altijd sterk, maar het loopt af en toe wat weg door producties en refreintjes.

Mwah vooral veel lauwe soep. De intro is inderdaad erg sterk en belooft veel goeds, maar helaas, op een handje vol sterke tracks na, lost het zijn belofte niet in. Matige producties, te veel zwakke gasten en een gebrek aan samenhang doen Michael de das om. Ik zet RAP Music nog maar een keer op.

Veel geluisterd de afgelopen anderhalve week en I like it. Zo na een luisterbeurt of 4 grepen de meeste tracks me toch. Killer Mike is blijkbaar een rapper van het niveau die me kunnen laten genieten ookal is het productioneel niet altijd mijn ding. De stem, lyrics, het charisma, naar Michael blijf ik om die redenen luisteren. Ondanks dat het niet knalt als een RTJ toch veel sterke tracks. Enige waar ik waarschijnlijk nooit aan zal wennen zijn de gastbijdragen met hun mix van mompelen, rappen, zingen en stemvervormen.

Killer Mike is inderdaad de enige die dit project echt draagt en de reden is om af en toe toch te luisteren. Ik had ook niet verwacht dat dit beter zou zijn dan R.A.P. Music of RTJ, maar ook veel werk voor R.A.P. Music is consistenter dan dit... Ondanks dat ik zijn eerdere werk ook goed werk vind, had ik wel de hoop dat hij dat niveau zou ontstijgen.

Mij kan dit wel smaken.

Bekend ben ik wel met R.A.P. Music en met het werk van Run the Jewels maar ik moet zeggen dat ik er niet veel naar grijp. Goed vind ik het allemaal absoluut wel maar voornamelijk de muziek van RTJ is me meestal toch te druk. Met dit zesde soloalbum grijpt Killer Mike terug naar zijn roots en Michael ligt meer in het straatje van het andere album dat ik van hem ken (PL3DGE).

Killer Mike zelf is natuurlijk een MC om u tegen te zeggen. Er zijn weinigen die zo verstaanbaar rappen (zeker in ATL) en duidelijk articuleren, de beste man heeft altijd ook wel iets te zeggen. Het enige wat er naar mijn smaak mis is met Mike is dat zijn stemgeluid niet distinctief genoeg is waardoor ik niet vaak aan hem denk.

Hoe divers de gastartiesten ook mogen zijn vind ik ze meestal toch goed gekozen voor deze LP. We gaan van het bombastische gezang van Cee-Lo naar de West Coast-raps van Mozzy, naar het gekreun van Young Thug (en een gesproken intro van Dave Chappelle) naar het rap-gezang van 6LACK en ga zo maar verder. Die variatie kan ik wel smaken!
De enige dat me echt tegenvalt is jammer genoeg André 3000... de laatste jaren is hij als gastartiest een vet hoogtepunt op een album terwijl zijn strofe me nu niets deed. Ze hebben hem ook onrecht aan gedaan om hem te laten rappen voordat de beat écht begon op Scientists & Engineers, Curren$y heeft hier ook last van op Spaceship Views.

Mijn favorieten zijn Down by Law, Run, N Rich, Talk'n That Shit! (die beat van DJ Paul!), Slummer, Two Days, Something for Junkies en High & Holy.

Geen heel bijzonder album, wel erg lekker. Een gastheer dat goed op dreef is, puike producties én goed uitgekozen gastartiesten... veel meer moet dat niet zijn. Ook de gospel-invloeden op dit album vallen heel goed bij mij.

Ik kan me overigens wel goed voorstellen dat je dit heel wat minder goed ligt als je een groot fan bent van Run the Jewels.

4*

De Deluxe-versie is vandaag uitgekomen, bevat 4 nieuwe nummers.