Prong - Power of the Damager (2007)

Prong is terug. En hoe!

Stevig, strak, sterk en uitermate groovy... 12 songs waarvan ik eigenlijk géén enkele zwakke kan ontdekken. Of het Prong's beste plaat ooit is, zoals Alain "Alien" Jourgensen (Minsitry) op het stickertje dat op het hoesje kleeft, beweert, durf ik niet zeggen, maar dat de CD zeer sterk is, is een waarheid als een koe...

Een goede flirt tusen de welgekende vette Prong-sound, crossover met industrial metal trekjes.... met telkens ijzersterke melodiëen...

Favorieten zijn zeer zeker de beresterke opener "Looking For Them". Vintage Prong als u het mij vraagt! - Ah, dat deed u niet? Tja, ik heb het dan toch maar even gezegd! Ook héél sterk vind ik "Pure Ether", de titeltrack "Power of the Damager" en niet te vergeten "Can't Stop The Bleeding"....

Ook sterk zijn "The Banishment", gemixed door - jawel, ene Alien Jourgensen...

... maar zeer zeker ook "Spirit Guide", als is Tommy Victor hier in de credits niet helemaal eerlijk en zou ie eigenlijk best mogen vermelden dat hij hier tekstueel, en ook heel even in het refrein - ik dacht daarom ook meteen aan een bewust knipoog! - leentje-buur speelde bij Joy Division's "Disorder"...

"I've been waiting for a guide to come and take me
by the hand. " luidt het in "Disorder". Bij Prong en "Spirit Guide" wordt dat dan: "I've been waiting for someone to come, and take me by the hand"... ok, het is niet hetzelfde, maar het wordt wel in een ei zo na zelfde sfeer gedrenkt en ook de zanglijn lijkt er angstwekkend op.
Alleszins goed gedaan, geniaal: en als het "gewoon toeval" is, is het helemaal straf, maar ja: great minds think a like, meneer Victor en mr. Curtis...

Het album sluit ook sterk af met "Changing Ending Troubling Times". Voorwaar een heel erg goede plaat van Tommy, Victor en de zijnen....

Alvast één van DE albums van 2007 wat mij betreft, een aanrader ook!

Inderdaad. Met niemand minder dan October File in het voorprogramma....

(retorische) vraag aan cc luchtbal: heb je het album eigenlijk beluisterd, of was dit opnieuw een pure promo voor het event dat jullie (cc de luchtbal) organiseren?
Bedoeling is wel dat je hier wat neerschrijft bij een album over dat album !

Grappig!
De bassist van Prong (die baardaap op de hoes) was gitarist bij de laatste tournee van Madonna.

De band ragt er gelukkig weer lekker op los en herpakt zich goed na het ietwat teleurstellende Scorpio Rising. Inderdaad geen slechte song op het album, al heb ik soms mijn bedenkingen bij de zang en is de produktie lang niet optimaal. Jammer dat Terry Date het album niet heeft geproduceerd; zijn vakmanschap gaf vooral Cleansing nu net dat beetje extra power.

Jep, helemaal mee eens. Het knalt weer -wat we van Scorpio Rising niet konden zeggen (ook weer zo'n miskoop) - maar Terry had het zeker net iets straffer en strakker laten knallen. Het album klinkt letterlijk een beetje 'dof'.

dat hij wat dof is vergeleken met ouder werk ben ik mee eens, maar na scorpio rising had ik de band eigenlijk al 'n beetje opgegeven. dus met dat in gedachte luisterde ik de eerste keer naar deze plaat in de auto, met een boel verkeersovertredingen tot gevolg! wat een heerlijke plaat en wat een lekker nummer is afsluiter Changing Ending Troubling Times toch! geweldig! prong is terug!

Misschien was het omdat ik Prong weer WILDE goedvinden dat ik dit album een aantal luisterbeurten gaf. Temeer ook omdat reviews spraken over een heropleving na Scorpio Rising. Maar al mijn goede bedoelingen ten spijt, heb ik ze naar de eeuwigheid verwezen omdat het gewoon een saaie eentonige plaat blijkt te zijn. Inderdaad, beter dan Scorpio Rising, maar 'beter dan slecht' betekent daarom nog niet altijd goed. De 1,5* waarmee ik inzette, gaat nog wat naar onder...

Het album begint zeer krachtig en powerfull alleen zwakt dit af na het nummer the banishment (beste nummer). Heel jammer! 3,0*

Misschien is Prong niet in staat om een slecht album te maken. De zang van Tommy Victor is dan weinig veelzijdig, het komt goed binnen. Het stampwerk dat vooral met 'Cleansing' zijn intrede deed, komt regelmatig terug, maar is gewoon lekker. En dan wordt er nog regelmatig uit een ander vaatje getapt, de ene keer softer, de andere keer harder. Hier leunt het soms flink tegen de thrash aan.

Tot slot, en het belangrijkste wat mij betreft, Victor weet keer op keer knap variatie te brengen in zijn riffs. Toch weet ik het met deze plaat weet ik (nog) niet zo goed. Ik hoor hem nu voor het eerst, maar ben niet weggeblazen. Maar: zie de eerste zin van mijn betoogje. Voor mij begint het juist ná 'The Banishment' interessanter te worden. En ik kan me ook niet vinden het afserveren van 'Scorpio Rising' alhier.

Ik begin met een kleine 7 voor de a-kant en een nette 8 voor de b... En een 0,0 voor die schijthoes.